Κύπρος - Κρίση χωρίς ηγέτες

Ανδρέας Πιμπισιης
Σε ένα από τα πολλά του πολιτικά κείμενα ο Έρικ Χόμπσμπαουμ αναφερόταν στον τρόπο που αντέδρασε και τις πολιτικές που εφάρμοσε η τότε ελίτ στη Μεγάλη Ύφεση του περασμένου αιώνα και έγραφε: «Ποτέ άλλοτε δεν βρέθηκε ένα πλοίο που βυθίζεται με καπετάνιο και πλήρωμα πιο ανίδεους για τους λόγους της συμφοράς ή πιο ανίκανους για να κάνουν οτιδήποτε σχετικά με αυτό». Σκληρά λόγια από τον διάσημο Βρετανό μαρξιστή και ιστορικό. Σκληρά λόγια αλλά δυστυχώς δεν απέχουν πολύ από αυτό που ζούμε εδώ και μια εβδομάδα στην Κύπρο. Δεν θα μιλήσω για την κυπριακή ελίτ, αλλά για την κυπριακή πολιτική ηγεσία η οποία δυστυχώς δεν διαφέρει από τον καπετάνιο και το πλήρωμα του Χόμπσμπαουμ. 

Το πλοίο έχει πάρει επικίνδυνη κλήση, βουλιάζει και ακόμα δεν μπορούν να βρουν έστω και μια λύση όχι για να το οδηγήσουν σε κάποιο λιμάνι αλλά τουλάχιστον να το κρατήσουν στην επιφάνεια. Το δυστύχημα γι’ αυτό τον τόπο δεν είναι μόνο ότι βυθίστηκε οικονομικά αλλά γιατί η ηγεσία του δεν είναι σε θέση να εξηγήσει με σαφήνεια στους πολίτες τις πραγματικές διαστάσεις του κινδύνου και κυρίως να εξηγήσει με έναν ωμό αλλά επιβαλλόμενο τρόπο το τι χρειάζεται να γίνει. 

Ο κόσμος βρίσκεται στα όρια της απόγνωσης, και αντί μιας ουσιαστικής και περιεκτικής τοποθέτησης, αυτό που βλέπουν είναι μια παρατεταμένη παράσταση λαϊκισμού. Ένας λαϊκισμός ο οποίος κάθε άλλο παρά αποτελεί επεξήγηση θέσεων. Είναι ένας λαϊκισμός που προσπαθεί να κρύψει την ανικανότητα κατάθεσης της ωμής πραγματικότητας, που προσπαθεί να αποκρύψει την ανυπαρξία ουσιαστικών και εφαρμόσιμων θέσεων. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες διερωτώνται καθημερινά εάν θα επιβιώσουν ή θα κλείσουν οι δύο μεγάλες τράπεζες της Κύπρου και τι θα γίνει με τις οικονομίες τους. Όμως δυστυχώς δεν υπάρχει ένας πραγματικός ηγέτης που να βγει μπροστά και να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Φοβούνται μήπως και τους παρεξηγήσουν. Ας μη φοβούνται, ο κόσμος δεν θα τους παρεξηγήσει. Ο κόσμος έχει περισσότερη ωριμότητα και σοβαρότητα απ’ ό,τι πιστεύουν. Αυτοί πρέπει να δείξουν ωριμότητα και σοβαρότητα και να μην προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το ανώνυμο πλήθος, γιατί οι ηγέτες δεν κρύβονται αλλά βγαίνουν μπροστά και καθοδηγούν.

Αν δεν μιλήσουν ευθέως στον κόσμο και αν δεν βρουν τις πραγματικές λύσεις, όσο οδυνηρές κι αν είναι αυτές, τότε οι πολιτικοί μας κινδυνεύουν να είναι η ελίτ του που περιγράφει ο Χόμπσμπαουμ για τη μεγάλη ύφεση του περασμένου αιώνα.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 22/03/2013