Σώτη Τριανταφύλλου
Κάθε χρόνο 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων
–δηλαδή το 1/3 της
παγκόσμιας παραγωγής– καταλήγουν στα σκουπίδια. Οι
αιτίες γι’ αυτό είναι
πολλές και ποικίλες: για παράδειγμα, σχεδόν οι
μισές πατάτες, τα μισά
κολοκυθάκια και οι μισές ντομάτες πετιούνται
επειδή δεν έχουν «καλή εμφάνιση»,
επειδή το χρώμα ή το σχήμα τους δεν
είναι αρκετά ελκυστικό.
Οσο για τα ζώα –που αποτελούν, δυστυχώς για τον
πολιτισμό μας,
κύρια πηγή τροφής– υποχρησιμοποιούνται: μεγάλο μέρος του
βρώσιμου
υλικού απορρίπτεται εξαιτίας των διατροφικών συνηθειών που
έχουν
επικρατήσει. Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι αλιείς ξαναρίχνουν στο νερό
το
40 έως 50% των ψαριών, επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν
τις μεγάλες
ποσότητες που πιάνουν. Σ’ αυτή τη σπατάλη ας προσθέσουμε
τα προϊόντα που
χαλάνε στα σούπερ μάρκετ, καθώς και όσα πετάμε στον
κάλαθο των αχρήστων
του σπιτιού μας.
Πού καταλήγουμε με όλα αυτά; Σύμφωνα με τον
Τρίσταμ Στούαρτ,
τον συγγραφέα του βιβλίου «Waste», τα βουνά του
μπαγιάτικου ψωμιού
που υψώνονται στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν αντίκτυπο
στις διεθνείς
αγορές σίτου και δυσχεραίνουν τη θέση των καταναλωτών
στις φτωχές
χώρες. Εξαιτίας δε του παγκοσμιοποιημένου συστήματος των
αγορών,
το συσκευασμένο κρέας του σούπερ μάρκετ σχετίζεται με τις
φυτείες
σόγιας στη Νότια Αμερική (από τις οποίες τρέφονται τα ζώα),
καθώς
και με την αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου, η οποία συμβάλλει
στην επέκταση της καλλιέργειας σόγιας.
Η σπατάλη τροφίμων, ιδιαίτερα στη Βρετανία και
στις ΗΠΑ, οφείλεται
βεβαίως και σε λανθασμένη ερμηνεία της «ημερομηνίας
λήξης».
Οι περισσότεροι άνθρωποι στη Δύση, μολονότι καταναλώνουν
προϊόντα
junk food, διστάζουν να καταναλώσουν τροφές μία ημέρα μετά την
προτεινόμενη ημερομηνία. Γενικότερα, επιδεικνύουμε άγνοια και βιασύνη.
Σύμφωνα με γαλλική έρευνα που έχει τίτλο «Παγκόσμια σπατάλη»,
οι μισές
μπανάνες, μόλις αρχίζουν να μαυρίζουν, στέλνονται κατευθείαν
στον
σκουπιδοτενεκέ – άρα το συγκεκριμένο ζήτημα μάλλον σχετίζεται
περισσότερο με την αισθητική παρά με την υγιεινή.
Η παγκόσμια σπατάλη αφορά και τη διατροφή των
ζώων. Για παράδειγμα,
από το 2001 απαγορεύτηκε η διατροφή χοίρων με
ανθρώπινα
τροφικά απορρίμματα, εξαιτίας της επιδημίας αφθώδους πυρετού.
Ετσι προέκυψε τεράστια αύξηση στην κατανάλωση σόγιας. Κι όμως,
σύμφωνα
με τους επιστήμονες, τα ανθρώπινα τροφικά απορρίμματα
παραμένουν
θαυμάσια τροφή για τους χοίρους – αρκεί να είναι
αποστειρωμένα.
Θέλετε κι άλλα στοιχεία; Μια γαλλική έρευνα που
έγινε σε σχολικούς
σκουπιδοτενεκέδες δείχνει ότι οι μαθητές δεν
ανακυκλώνουν και δεν
μοιράζονται τρόφιμα. Επίσης δείχνει ότι πετάνε με
ευκολία ό,τι μένει,
χωρίς να λογαριάζουν την ημερομηνία λήξης – πετάνε
σοκολάτες και
άλλα συσκευασμένα προϊόντα. Και μια άλλη έρευνα, σε
οικογενειακούς
σκουπιδοτενεκέδες, δείχνει ότι ο κάθε Γάλλος πετάει
ετησίως 7 κιλά
συσκευασμένων τροφίμων. Σημειωτέον: η Γαλλία, εξαιτίας
της
χαρακτηριστικής τσιγκουνιάς της αλλά και της γαστρονομίας της
(η
οποία υπαγορεύει την ευφάνταστη χρήση μεγάλης γκάμας υλικών
στη
μαγειρική), είναι η χώρα με τη μικρότερη τροφική σπατάλη στην Ευρώπη.
Παρ’ όλα αυτά, τα μεγάλα σούπερ μάρκετ πετάνε 750.000 τόνους τροφίμων
τον χρόνο – κι αυτή τη σπατάλη την πληρώνουν οι καταναλωτές.
Συχνά κοιτάζω με ένοχο ύφος το εσωτερικό του
ψυγείου μου – όταν
προσπαθώ να κάνω οικονομία και να αντισταθώ στον
πειρασμό του
σκουπιδοτενεκέ, στο ψυγείο συσσωρεύονται πράγματα που έχουν
την
τάση να γίνονται αηδιαστικά: ένα μισοδαγκωμένο μήλο, ένα ύποπτα
ασπρισμένο καρότο, ένα κομμάτι τυρί κρυμμένο σε τάπερ. Το πρόβλημά
μου
αρχίζει όμως από το σούπερ μάρκετ: όπως πολλοί άνθρωποι, αγοράζω
πράγματα που δεν χρειάζομαι και στη συνέχεια διαπιστώνω ότι δεν έχω την
υπομονή και το ταλέντο για να τα χρησιμοποιήσω με εναλλακτικό τρόπο.
Καμιά φορά, όταν κατεβάζω τα σκουπίδια, κοιτάζω με ένοχο ύφος και τον
σκουπιδοτενεκέ της πολυκατοικίας, διότι νομίζω ότι συνεισφέρω στο
γέμισμά
του με δυσανάλογο τρόπο.
Πηγή: www.gynaikamag.gr
Δημοσιεύτηκε: Ιανουάριος 2013 |
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire