Του ΝΙΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
Ήταν ίσως το πιο εύστοχο από τα συνθήματα των Ισπανών Αγανακτισμένων στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ, τον Μάιο του 2011. Κατά διαβολική σύμπτωση, η ιστορία τους δικαίωσε απόλυτα. Αλλά αν θεωρήσει κανείς ότι το σύνθημα αποτυπώνει μια κυριολεκτική αλήθεια, τότε το σκάνδαλο με το μαύρο χρήμα που τσέπωναν επί 20 χρόνια πρωτοκλασάτα και μη στελέχη του Λαϊκού Κόμματος της κυβερνώσας Δεξιάς, ανάμεσά τους κι ο πρωθυπουργός Ραχόι, δεν θα πρέπει να ήταν κεραυνός εν αιθρία για τους περισσότερους Ισπανούς.
Αυτό βέβαια που προκαλεί περισσότερη οργή είναι ότι η βρόμα βγήκε στον αέρα την ώρα που η χώρα και η κοινωνία της Ισπανίας βυθίζονται στον βάλτο της άγριας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης που δεν έχει να κάνει με χέρια που ικετεύουν για μια σακούλα πορτοκάλια και πεινασμένους που ψαχουλεύουν στα σκουπίδια, αλλά με κατασχέσεις σπιτιών, με άνεργους που κοντεύουν... να βγουν στη σύνταξη, με νέους που φεύγουν μετανάστες στη Γερμανία και το... Μεξικό. Με συνταξιούχους των 600 ευρώ που παίρνουν το τραίνο και ταξιδεύουν επί δύο ώρες για να αγοράσουν τα φάρμακά τους έξω από την περιφέρεια της Μαδρίτης, ώστε να γλυτώσουν το χαράτσι του ενός ευρώ για κάθε συνταγή, το “αντίτιμο” που έχει επιβάλει η τοπική κυβέρνηση σε όλους τους ασφαλισμένους για το... έργο της “δημοσιονομικής προσαρμογής”.
Ίσως, στην παλιά καλή εποχή, το σκάνδαλο του μαύρου χρήματος στα ταμεία της ισπανικής Δεξιάς να περνούσε στα ψιλά. Το πιο πιθανό είναι ότι θα την κατάπινε ο χείμαρρος της “ενημέρωσης” για τις επιδόσεις των... ταυρομάχων στις αρένες (που επέστρεψαν άλλωστε σαν θέαμα σε απευθείας μετάδοση στην ισπανική TV!) ή το σαφάρι του βασιλιά Χουάν Κάρλος στην Κένυα για ελέφαντες... Όμως σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μεγάλη οργή και τεράστιο απόθεμα απέχθειας για όλο το κατεστημένο της ισπανικής μεταπολίτευσης έχει συσσωρευθεί στην κοινωνία, κάτι το οποίο επισημαίνουν τα ισπανικά ΜΜΕ στα σχόλιά τους, ειδικά η El Pais, η εφημερίδα που έφερε στο φως το σκάνδαλο. Η οργή των Ισπανών και περισσότερο των πιο νέων, που έχουν νιώσει στο πετσί τους το φαύλο αδιέξοδο της ταξικής κοινωνίας, έχει να κάνει και με την έμμεση ομολογία του Ραχόι ότι η φάμπρικα του μαύρου χρήματος όντως υπήρξε!
“Ό,τι έχει ειπωθεί για μένα και τους συνεργάτες μου στο κόμμα είναι αναληθή, εκτός από κάποια πράγματα που δημοσιεύθηκαν από ορισμένα μέσα ενημέρωσης” (!) δήλωσε τη Δευτέρα από το Βερολίνο ο Ισπανός πρωθυπουργός, παρουσία της Μέρκελ, αφήνοντας άφωνους ακόμα και όσους δεν ήθελαν μέχρι τώρα να πιστέψουν τις “κακεντρέχειες” των ΜΜΕ...
Πηγή: Η Αυγή
Δημοσιεύτηκε στις 08/02/2013
Ήταν ίσως το πιο εύστοχο από τα συνθήματα των Ισπανών Αγανακτισμένων στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ, τον Μάιο του 2011. Κατά διαβολική σύμπτωση, η ιστορία τους δικαίωσε απόλυτα. Αλλά αν θεωρήσει κανείς ότι το σύνθημα αποτυπώνει μια κυριολεκτική αλήθεια, τότε το σκάνδαλο με το μαύρο χρήμα που τσέπωναν επί 20 χρόνια πρωτοκλασάτα και μη στελέχη του Λαϊκού Κόμματος της κυβερνώσας Δεξιάς, ανάμεσά τους κι ο πρωθυπουργός Ραχόι, δεν θα πρέπει να ήταν κεραυνός εν αιθρία για τους περισσότερους Ισπανούς.
Αυτό βέβαια που προκαλεί περισσότερη οργή είναι ότι η βρόμα βγήκε στον αέρα την ώρα που η χώρα και η κοινωνία της Ισπανίας βυθίζονται στον βάλτο της άγριας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης που δεν έχει να κάνει με χέρια που ικετεύουν για μια σακούλα πορτοκάλια και πεινασμένους που ψαχουλεύουν στα σκουπίδια, αλλά με κατασχέσεις σπιτιών, με άνεργους που κοντεύουν... να βγουν στη σύνταξη, με νέους που φεύγουν μετανάστες στη Γερμανία και το... Μεξικό. Με συνταξιούχους των 600 ευρώ που παίρνουν το τραίνο και ταξιδεύουν επί δύο ώρες για να αγοράσουν τα φάρμακά τους έξω από την περιφέρεια της Μαδρίτης, ώστε να γλυτώσουν το χαράτσι του ενός ευρώ για κάθε συνταγή, το “αντίτιμο” που έχει επιβάλει η τοπική κυβέρνηση σε όλους τους ασφαλισμένους για το... έργο της “δημοσιονομικής προσαρμογής”.
Ίσως, στην παλιά καλή εποχή, το σκάνδαλο του μαύρου χρήματος στα ταμεία της ισπανικής Δεξιάς να περνούσε στα ψιλά. Το πιο πιθανό είναι ότι θα την κατάπινε ο χείμαρρος της “ενημέρωσης” για τις επιδόσεις των... ταυρομάχων στις αρένες (που επέστρεψαν άλλωστε σαν θέαμα σε απευθείας μετάδοση στην ισπανική TV!) ή το σαφάρι του βασιλιά Χουάν Κάρλος στην Κένυα για ελέφαντες... Όμως σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Μεγάλη οργή και τεράστιο απόθεμα απέχθειας για όλο το κατεστημένο της ισπανικής μεταπολίτευσης έχει συσσωρευθεί στην κοινωνία, κάτι το οποίο επισημαίνουν τα ισπανικά ΜΜΕ στα σχόλιά τους, ειδικά η El Pais, η εφημερίδα που έφερε στο φως το σκάνδαλο. Η οργή των Ισπανών και περισσότερο των πιο νέων, που έχουν νιώσει στο πετσί τους το φαύλο αδιέξοδο της ταξικής κοινωνίας, έχει να κάνει και με την έμμεση ομολογία του Ραχόι ότι η φάμπρικα του μαύρου χρήματος όντως υπήρξε!
“Ό,τι έχει ειπωθεί για μένα και τους συνεργάτες μου στο κόμμα είναι αναληθή, εκτός από κάποια πράγματα που δημοσιεύθηκαν από ορισμένα μέσα ενημέρωσης” (!) δήλωσε τη Δευτέρα από το Βερολίνο ο Ισπανός πρωθυπουργός, παρουσία της Μέρκελ, αφήνοντας άφωνους ακόμα και όσους δεν ήθελαν μέχρι τώρα να πιστέψουν τις “κακεντρέχειες” των ΜΜΕ...
Πηγή: Η Αυγή
Δημοσιεύτηκε στις 08/02/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire