Την εφαρμογή της «θανατικής ποινής»
σε κοινωνίες μυρμηγκιών, για λόγους που ξεπερνούν τη διαδικασία της
φυσικής επιλογής, διαπίστωσαν επιστήμονες, ως απόδειξη ότι άρτια
οργανωμένα συστήματα διαθέτουν μηχανισμούς για την εξασφάλιση της ομαλής
λειτουργίας τους.
Που σημαίνει πιο απλά ότι στις αποικίες του είδους Cerapachys
biroi, μόλις ένα άτομο... βγει εκτός σειράς και επιχειρήσει να γεννήσει
τα αβγά του όταν δεν πρέπει, δηλαδή ενώ δεν του επιτρέπεται με βάση τη
συγκεκριμένη κοινωνική οργάνωση, άλλα μυρμήγκια το οδηγούν έξω από τη
φωλιά και το εκτελούν, με τσιμπήματα και δαγκωματιές μέχρι να υποκύψει.
Το παράδοξο είναι ότι τέτοιου είδους «εκτελέσεις» δεν εξυπηρετούν τη φυσική επιλογή, υπό την έννοια ότι δεν πρόκειται για ανταγωνιστική συμπεριφορά προκειμένου να εξασφαλιστεί καλύτερα η αναπαραγωγή, αλλά, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Current Biology», πρόκειται για ένα μέσο διατήρησης της ομαλής λειτουργίας της κοινότητας.
Επιστήμονες του Εργαστηρίου για την Κοινωνική Εξέλιξη των Εντόμων στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ και συνάδελφοί τους από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού επέλεξαν για τη μελέτη τους το συγκεκριμένο είδος, επειδή όλες οι αποικίες του αποτελούνται από γενετικά πανομοιότυπα άτομα και όλα τους μπορούν να γεννήσουν αβγά. Ετσι, δεν υπάρχει ανταγωνισμός όσον αφορά την αναπαραγωγή.
Ομως η κοινωνία που έχει τους κανόνες της για το πότε τα μέλη της θα γεννήσουν τα αβγά τους και πότε θα αρχίσουν να ασχολούνται με την εξασφάλιση φαγητού για τα νεαρά άτομα που θα προκύψουν, δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις... Γιατί, στην πραγματικότητα, τα άτομα πρέπει να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν μια ανώτερου επιπέδου ενιαία οντότητα. Κι όποιο από αυτά επιχειρήσει να υπονομεύσει το κοινό αυτό έργο, θα υποστεί τις κυρώσεις.
Ο παραλληλισμός της κοινωνίας των μυρμηγκιών με την κοινωνική οργάνωση των ανθρώπων παρουσιάζει ενδιαφέρον για τους επιστήμονες στη βάση της διαπίστωσης κοινών χαρακτηριστικών για τον καταμερισμό εργασίας, την επικοινωνία μεταξύ των ατόμων και την ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, ο απλός παρατηρητής όμως διατηρεί πάντα το δικαίωμα να γοητεύεται ή να... «φρικάρει»!
(Πηγές: Stampa-www.cell.com-www.sciencenewsdaily.org)
Το παράδοξο είναι ότι τέτοιου είδους «εκτελέσεις» δεν εξυπηρετούν τη φυσική επιλογή, υπό την έννοια ότι δεν πρόκειται για ανταγωνιστική συμπεριφορά προκειμένου να εξασφαλιστεί καλύτερα η αναπαραγωγή, αλλά, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Current Biology», πρόκειται για ένα μέσο διατήρησης της ομαλής λειτουργίας της κοινότητας.
Επιστήμονες του Εργαστηρίου για την Κοινωνική Εξέλιξη των Εντόμων στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ και συνάδελφοί τους από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού επέλεξαν για τη μελέτη τους το συγκεκριμένο είδος, επειδή όλες οι αποικίες του αποτελούνται από γενετικά πανομοιότυπα άτομα και όλα τους μπορούν να γεννήσουν αβγά. Ετσι, δεν υπάρχει ανταγωνισμός όσον αφορά την αναπαραγωγή.
Ομως η κοινωνία που έχει τους κανόνες της για το πότε τα μέλη της θα γεννήσουν τα αβγά τους και πότε θα αρχίσουν να ασχολούνται με την εξασφάλιση φαγητού για τα νεαρά άτομα που θα προκύψουν, δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις... Γιατί, στην πραγματικότητα, τα άτομα πρέπει να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν μια ανώτερου επιπέδου ενιαία οντότητα. Κι όποιο από αυτά επιχειρήσει να υπονομεύσει το κοινό αυτό έργο, θα υποστεί τις κυρώσεις.
Ο παραλληλισμός της κοινωνίας των μυρμηγκιών με την κοινωνική οργάνωση των ανθρώπων παρουσιάζει ενδιαφέρον για τους επιστήμονες στη βάση της διαπίστωσης κοινών χαρακτηριστικών για τον καταμερισμό εργασίας, την επικοινωνία μεταξύ των ατόμων και την ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων, ο απλός παρατηρητής όμως διατηρεί πάντα το δικαίωμα να γοητεύεται ή να... «φρικάρει»!
(Πηγές: Stampa-www.cell.com-www.sciencenewsdaily.org)
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire