Γαλλική αστοχία
Τη στιγμή που καλεί σε πολιτική υποτίμησης του ευρώ, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ ακολουθεί πολιτική παράδοση, που διακρίνεται περισσότερο για τη ματαιοδοξία της παρά για την ενίσχυση της εθνικής υπερηφάνειας. Οι εκκλήσεις του για παγκόσμια νομισματική μεταρρύθμιση, όπως και αυτές του προκατόχου του, αποτελούν μια προσπάθεια παραπλάνησης του κοινού. Αν ο κ. Ολάντ εννοούσε όσα λέει, η πρότασή του για υποτίμηση του ευρώ είναι θνησιγενής.
Το μόνο θεσμικό όργανο, ικανό να πράξει κάτι τέτοιο, είναι η ΕΚΤ, η αντιπληθωριστική πολιτική της οποίας είναι συμβατικά εγγυημένη. Η αμφισβήτηση της ανεξαρτησίας της ΕΚΤ, την παραμονή κρίσιμης συνόδου κορυφής, θα εκνευρίσει το Βερολίνο. Ακόμη και αν η Γαλλία ήλπιζε να εξασφαλίσει μεγαλύτερη στήριξη για την πρότασή της, αυτή δεν θα καθίστατο αυτομάτως «καλή ιδέα».
Το πραγματικό πρόβλημα της Γαλλίας δεν εντοπίζεται στη σχέση του ευρώ με άλλες οικονομίες, αλλά στη σχέση της γαλλικής οικονομίας με το ευρώ. Η έλλειψη ανταγωνισμού της γαλλικής οικονομίας οφείλεται άλλωστε στο υψηλό κόστος εργασίας στη χώρα και όχι σε κερδοσκόπους των νομισματικών αγορών. O πρόεδρος Ολάντ οφείλει να προωθήσει τις οικονομικές και φορολογικές μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες έχει δεσμευθεί.
EL PAIS
Οι οίκοι αξιολόγησης
Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε αγωγή εις βάρος του οίκου αξιολόγησης Standard & Poor’s υποστηρίζοντας ότι ο οίκος υπερεκτίμησε εν γνώσει του τα τιτλοποιημένα στεγαστικά δάνεια, εξαπάτησε τους επενδυτές και προξένησε απώλειες που ξεπέρασαν τα 3,7 δισ. ευρώ. Η πρακτική της υποτίμησης του κινδύνου περίπλοκων προϊόντων, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις κατασκευάστηκαν με τη βοήθεια των ίδιων των οίκων αξιολόγησης, συνέβαλε στην τραπεζική φούσκα και πυροδότησε την παγκόσμια οικονομική κρίση. Με βάση μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αναλυτών και διευθυντών της S&P, η αμερικανική Δικαιοσύνη υποστηρίζει ότι ο οίκος γνώριζε τις συνέπειες των υπεραισιόδοξων αξιολογήσεών του, αλλά συνέχιζε προκειμένου να ικανοποιήσει τις τράπεζες που εξέδιδαν τα τοξικά ομόλογα. Οι οίκοι υποστηρίζουν πως έκαναν τις ίδιες λάθος εκτιμήσεις όπως και η Fed και ότι δεν υπήρξε δόλος. Το δεύτερο είναι ότι η απόφαση ανήκει πάντα στους πελάτες. Ομως, το υπουργείο Δικαιοσύνης επιχειρεί να αποδείξει, με βάση τα εσωτερικά έγγραφα των οίκων, ότι υπήρξε δόλος. Αν αυτό αποδειχθεί, οι συνέπειες για το παγκόσμιο σύστημα αξιολόγησης θα είναι καταστροφικές. Σε αυτή την περίπτωση, οι κυβερνήσεις θα μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από τους οίκους.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 08/02/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire