Γ. Σέρτης
ΝΑ το ξαναπούμε: Δεν είναι απαραίτητο να είσαι οικονομολόγος –πραγματικός ή… αυτοβαπτισθείς– για ν’ αντιληφθείς τη… λούμπα που πέσαμε –μας έριξαν, πιο σωστά.
Με απλά Μαθηματικά –γνώσης Δημοτικού– μπορείς ν’ αντιληφθείς πως η «όλη πράξη» πάσχει:
— Για να σας δανείσουμε δέκα δισεκατομμύρια, πρέπει να … κουρευτούν οι καταθέσεις των Τραπεζών, να φορτωθούν τα παρατραβήγματα του προηγούμενου έτους, να μηδενιστούν οι μετοχές, να μειωθούν οι μισθοί, να καταργηθούν οι παροχές, να …
— Σύνολο;
— Τριάντα δισ., σαράντα δισ., δεν ξέρουμε επακριβώς.
Θα ελεγχθείτε στο τρίμηνο, θα δούμε την… απόδοση, και βλέπουμε. (Το δίλημμα του «ή δέχεστε, η χρεοκοπία» μόνιμο).
Λοιπόν, για να επανέλθουμε στα απλά Μαθηματικά:
Με όλα κι όλα 100.000 ενεργά νοικοκυριά –τα πλείστα κουρεμένα και χρεοκοπημένα– να φορτωθούν 30 δισ. –ας μην πάμε στα 40 και βάλε– ποια η… αναλογία χρέους;
Κλασικός κανόνας, δυστυχώς:
— Ο δανειζόμενος δεν θέτει όρους. Δέχεται ό,τι απαιτεί ο δανειστής. Γνωστόν, αλλά… Άμα πρέπει –πρώτη απαίτηση– να… αυτοχρηματοδοτηθεί, να αυτοκουρευτεί και να αυτοχρεοκοπήσει ο δανειζόμενος, και έπειτα να λάβει το δάνειο, πώς θα βγει από τέτοιο λαβύρινθο;
Ήταν –δυστυχώς– ένα από τα –πολλά– δημαγωγικά της πενταετίας, που χαΐδευε τ’αυτιά των παλαιοσυντεχνιακών:
— Να επωμιστούν τα βάρη οι έχοντες και κατέχοντες!
Και, τελικά:
Στο συνολικό κούρεμα, όταν έχοντες και μη έχοντες εξισώθηκαν σε κοινούς χρεοκοπημένους, πρώην και νυν πολιτειακοί άρχοντες, πρώην και νυν τραπεζίτες… αλλολοδείχνονται και… αλληλοκατηγορούνται.
Ξανά:
— Δεν χρεοκοπήσαμε… τυχαία!
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 06/04/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire