Οι ποσοτικές αναλύσεις των τουριστικών μεγεθών πρέπει, κάποια στιγμή, να δώσουν τη θέση τους σε μια εις βάθος ανάλυση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του τουρισμού. Οι ποσοτικές απέτυχαν και αποτυγχάνουν, επί σειρά ετών, να συμβάλουν στην ουσιαστική αύξηση των μεγεθών, να αναβαθμίσουν ποιοτικά την υπηρεσία, να διασπείρουν τη δυναμική του τουριστικού ρεύματος στις τοπικές οικονομίες, να ενσωματώσουν στο ευρύτερο τουριστικό προϊόν όλες εκείνες τις δραστηριότητες που εμπλουτίζουν ή εξαρτώνται από την τουριστική δραστηριότητα και τέλος απέτυχαν να εμπνεύσουν έναν λαό να αποδεχτεί την πολυδιάστατη και σχεδόν ολοκληρωτικά θετική επιρροή που έχει ο τουρισμός στην καθημερινότητά μας.
Σήμερα καταγράφεται μια μικρή αύξηση του τουριστικού ρεύματος σε σύγκριση με την πολύ κακή έναρξη της περσινής τουριστικής σεζόν. Κανένας λόγος για πανηγυρισμούς, αφού την ίδια ώρα καταγράφεται για πέμπτη χρονιά συρρίκνωση της τουριστικής περιόδου στις περισσότερες περιοχές της χώρας, μπαράζ προσφορών που μας καθιστούν ανάμεσα στις 5 φθηνότερες επιλογές για διακοπές και τη δεύτερη φθηνότερη χώρα, μετά την Αίγυπτο, στη Μεσόγειο, μείωση της μέσης τιμής από το 2008 σε ποσοστό που ξεπερνάει το 30% κατ’ εκτίμηση, μείωση όμως και της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων με τα ξενοδοχεία, τα τουριστικά γραφεία και την ακτοπλοΐα να αντιμετωπίζουν σε πολλές περιπτώσεις θέμα βιωσιμότητας. Το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ότι το βάρος της προβολής στο εξωτερικό και της απασχόλησης το σηκώνουν κυρίως οι ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις και όχι το κράτος. Προφανώς, σε περίοδο κρίσης, αναμενόμενη είναι και μια κάθαρση που και αυτή δεν έχει ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, είναι όμως απαραίτητη για να γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας σε μια άλλη βάση. Θα περίμενε, όμως, κανείς να μην έχει τα χαρακτηριστικά της τιμωρίας, αλλά, σε αυτήν την περίπτωση, την ανάδειξης της ποιότητας και της ανταγωνιστικότητας. Αν ένα ποσοτικό στοιχείο έχει ιδιαίτερη σημασία, αυτό είναι το ποσοστό στο ΑΕΠ του τουρισμού, που πλησιάζει το 20%. Κι όμως, ακόμη και σήμερα δεν γίνεται προσπάθεια και συντονισμένες ενέργειες να αυξήσουμε και να διασπείρουμε τα 30 + δισ. ευρώ που είναι τα ετήσια έσοδα από την τουριστική δραστηριότητα. Ευχολόγια για το πόσα θα γίνουν στα επόμενα χρόνια δεν αλλάζουν την πραγματικότητα, που συνοψίζεται στο ακόλουθο: επηρεάζουμε ελάχιστα την πορεία του τουριστικού ρεύματος προς τη χώρα μας. Σε ένα εξόχως ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπως είναι αυτό του τουρισμού, δεν έχουμε ούτε στίγμα, ούτε στρατηγική, ούτε μακροπρόθεσμο πλάνο. Απλά παρακολουθούμε την πορεία των κρατήσεων και των εσόδων. Για να πετύχουμε αύξηση των μεγεθών και να μιλήσουμε υπεύθυνα για μια χώρα που θα βγει από την κρίση με όχημα τον τουρισμό, πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε: Αυτή η αγελάδα έχει γάλα να δώσει, αρκεί να την αφήσουμε σε εύφορα λιβάδια.
* Ο κ. Αλέξανδρος Αγγελόπουλος είναι μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ)
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 09/06/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire