Ελλάδα - Εικαστικά - Έκθεση του διακεκριμένου ζωγράφου Γιώργου Μήλιου

Ο Γιώργος Μήλιος.

Με την αγωνία να δώσει στο φανταστικό μια αίσθηση ορατότητας, ο Γιώργος Μήλιος αναζητεί την υπέρβαση της πραγματικότητας για να αγγίξει μια άλλη πιο ελπιδοφόρα αλήθεια του κόσμου, επιχειρώντας να κατακτήσει μια μυστηριακή και πολύπλοκη δυναμική έκφρασης, μέσα από την ενστικτώδη ζωγραφική του.

Η 50άχρονη καλλιτεχνική πορεία του διακεκριμένου ζωγράφου και τέως Καθηγητή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), Γιώργου Μήλιου, αποτυπώνεται στην έκθεση «Ζωγραφική, χαρακτική, φωτογραφία και σχέδια από το 1960 έως το 2013», που παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη της Οδού Πειραιώς.


Αναζητώντας την πλαστική αξία των σχημάτων

Λάδι σε ξύλο 2007 (110 x 170 cm)

Σε επιμέλεια του ιστορικού τέχνης Τάκη Μαυρωτά, η έκθεση περιλαμβάνει περισσότερα από 100 αντιπροσωπευτικά έργα ζωγραφικής και μια σειρά επιλεγμένων χαρακτικών και σχεδίων από όλη τη διαδρομή του Γιώργου Μήλιου, ο οποίος σημειώνει: «Θέλω να αναφέρω τώρα τον τρόπο που σκέπτομαι και εργάζομαι. Η ζωγραφική μου πρακτική δεν είναι σταθερή, αλλάζει από έργο σε έργο. Ως ζωγράφος, είχα εμπιστοσύνη σε όσα ανακάλυπτα μόνος μου και, τελικά, πιστεύω ότι ο καθένας τα ανακαλύπτει ξανά όλα και από την αρχή.

Ο ζωγραφικός μου χώρος δεν οργανώνεται αναγκαστικά σε δύο ή τρεις διαστάσεις. Είναι ένας χώρος, που βρίσκεται έξω από τη συμβατική διάκριση των δύο ή τριών διαστάσεων. Στην προσπάθειά μου να δώσω πλαστική αξία στο έργο μου, αναζητώ την πλαστική αξία των σχημάτων αυτή καθ’ εαυτή.

Λάδι σε πανί 2010 (146 x 101 cm)

Δεν ξέφυγα από τις καταβολές μου. Ο πατέρας μου ήταν τσαγκάρης. Ο Dürer δούλεψε χρυσοχοΐα, ο Georges Braque ελαιοχρωματιστής με τον πατέρα του (θυμηθείτε τις απομιμήσεις ξύλου στα κυβιστικά του έργα ή όταν έβαζε με τη σπάτουλα στο χρώμα, χώμα από τις γλάστρες). Ο μεγάλος αρχιτέκτονας Gaudi δούλεψε τον πηλό με τον πατέρα του, που ήταν κεραμίστας. Κοιτάξτε την Κατεντράλ του στη Βαρκελώνη, δείτε ψηλά στους πύργους και θα βρείτε αυτά τα βιώματα. Δουλέψτε in medias res – διαμέσου του πράγματος.

Ακρυλικό σε ξύλο (180 x 110 cm).

Για μένα, πρωτεύουσα αξία σε ένα έργο ζωγραφικής και τέχνης γενικότερα είναι η καθ’ αυτό πλαστική αξία των στοιχείων της ζωγραφικής. Τα έργα που δεν έχουν πλαστική αξία - και υπάρχουν χιλιάδες τέτοια - είναι για μένα σαν τα πλαστικά ποτήρια ή τα πλαστικά βάζα που κατέκλυσαν τον κόσμο».

Η έκθεση συνοδεύεται από πλούσια εικονογραφημένη ομότιτλη έκδοση, με κείμενα του ίδιου του καλλιτέχνη και των Βλάση Κανιάρη, Χρόνη Μπότσογλου, Αλέκου Φασιανού, Θανάση Μουτσόπουλου, Θεοδόση Μήλιου και Τάκη Μαυρωτά, ενώ οι επισκέπτες της  θα έχουν τη δυνατότητα να συνομιλήσουν με τον Γιώργο Μήλιο, τις Κυριακές 16 και 30 Ιουνίου, στις 12 το μεσημέρι.



Πηγή: www.naftemporiki.gr
Δημοσιεύτηκε στις 09/06/2013