Κύπρος - Είναι αργά για δάκρυα, Νίκο

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Καλή η προσπάθεια (για εσωτερική κατανάλωση) να αποσταλεί επιστολή, ζητώντας διαφοροποίηση των όρων του μνημονίου, στη Λαγκάρντ και στον Ντράγκι (αυτόν που θα στείλουμε στα δικαστήρια) αλλά, κύριε πρόεδρε, και ο τελευταίος άνθρωπος στην πιάτσα του παζαριού γνωρίζει πως ουδέν λάθος αναγνωρίζεται με την απομάκρυνση από το ταμείο. Και 'σεις πάνε τρεις μήνες που απομακρυνθήκατε από το ταμείο με ένα μνημόνιο που ο κάθε θαμώνας του κάθε συνοικιακού καφενείου, μη φανατικός συναγερμικός, μπορούσε να δει και να αναλύσει πως δεν μπορεί να το αντέξει η κυπριακή οικονομία.

Στα καφενεία, οι απλοί άνθρωποι χωρίς καμία εξειδικευμένη γνώση περί οικονομίας, αλλά με την απλή λογική και μόνο, μπορούσαν να αντιληφθούν ότι όταν μια ήδη προβληματική τράπεζα φορτωθεί τα υπερδιπλάσια προβλήματα μιας άλλης, δεν μπορεί να αντέξει. Ο κοινός νους μπορούσε να δει πως η παραχώρηση (όχι πώληση) στην Τράπεζα Πειραιώς των παραρτημάτων των κυπριακών τραπεζών ήταν μια εξωφρενική πράξη. Και για τη μη διεκδίκηση ευνοϊκής μεταχείρισης της Κύπρου, όταν αποφασίστηκε το κούρεμα στην Ελλάδα, καταλογίζαμε ευθύνες στον προηγούμενο πρόεδρο. Η δωρεά των τραπεζών στην Πειραιώς, όμως, δεν έγινε από τον προηγούμενο. Εν μια νυκτί από εσάς έγινε, κύριε πρόεδρε.

Τώρα λέτε σε Λαγκάρντ και Ντράγκι πως δεν ήταν ορθό η Πειραιώς να επωφεληθεί των ποσών που παραχωρούσε ο ELA στη Λαϊκή χωρίς να επιβαρυνθεί της υποχρέωσης αποπληρωμής των ποσών αυτών, υποχρέωση που φορτώθηκε στους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου. Και τι αναμένετε να σας απαντήσουν; «Συγγνώμη, δεν το σκεφτήκαμε. Θα μεσολαβήσουμε προς την Πειραιώς να δώσει κάτι τις»; Ή «Μη σκοτίζεστε, θα σας δώσουμε εμείς»; Είπαμε: Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται με την απομάκρυνση από το ταμείο.

Αντιληφθήκατε τώρα, κύριε πρόεδρε, πως δεν ήμασταν έτοιμοι για το bail in, πως οδηγούμαστε σε βαθύτερη ύφεση και δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα, πως η Τράπεζα Κύπρου είναι συστημική για την οικονομία του τόπου και πάμε για φούντο (αυτό φυσικά το λέτε κομψά: βραχυπρόθεσμα αποτράπηκε η πτώχευση της Τράπεζας Κύπρου, αλλά μακροπρόθεσμα συνεπάγεται διάλυση του τραπεζικού συστήματος). Είναι αργά για δάκρυα, κύριε πρόεδρε. Κανείς δεν πρόκειται να μας λυπηθεί. Η απάντηση θα είναι: «Ό,τι έγινε, έγινε κι ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει. Αν δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα, να η πόρτα και πηγαίνετε στο καλό. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο». Ή θα 'ρθει ξανά η Ντέλια τον Ιούλιο και θα δώσουμε ό,τι απέμεινε. Ημικρατικούς, χαλίτικα, αέρια... Και πάλι σε λίγους μήνες θα ανακαλύψουμε πως δεν αρκούν.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 13/06/2013