Κύπρος - Ο τελευταίος αφελής

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Μέσα σε ένα μήνα, τον Απρίλιο που πέρασε, λίγες μόνο βδομάδες μετά το κούρεμα και ενώ βρισκόμασταν στο δέκατο διάταγμα της Κεντρικής Τράπεζας για περιορισμούς στη διακίνηση χρημάτων, έφυγαν από τις τράπεζες πέραν των έξι δισεκατομμυρίων ευρώ.
Με τόσους περιορισμούς πως έφυγαν; Που πήγαν; Ακόμα και όλοι οι καταθέτες να έβγαζαν 300 ευρώ την ημέρα, όπως δικαιούνται –πόσοι είναι αυτοί που μπορούν να αφαιρούν από τον τρεχούμενο λογαριασμό τους εννιά χιλιάδες ευρώ το μήνα;- το ποσό των έξι δισεκατομμυρίων μάλλον δεν συμπληρώνεται. Ποιους αφορούν λοιπόν τα διατάγματα;
Τον συνταξιούχο του οποίου η σύνταξη πάει κατευθείαν στη συνεργατική, τον μισθωτό που επίσης ο μισθός του κατατίθεται σε κάποια τράπεζα, αυτόν που έχει στην άκρη λίγες χιλιάδες ευρώ;
Και λέγαμε τόσο καιρό, πολύ ησυχία επικρατεί σε ένα τόπο όπου κλέψανε τα λεφτά του κόσμου. Όπου κάποιοι άνθρωποι έχασαν, χωρίς να έχουν καμία ευθύνη, εκατομμύρια. Και καλά οι Κύπριοι είναι στωικοί κι όλα τα αντιμετωπίζουν σιωπηρά, σχεδόν παθητικά. Οι Ρώσοι, που είναι πιο πληθωρικοί, πιο διεκδικητικοί, πως και δεν φωνάζουν; Πως και δεν αντιδρούν; Μήπως τελικά υπήρχανε παράθυρα κι ενώ το ένα διάταγμα διαδεχόταν το άλλο τα εκατομμύρια πετούσαν; Τελικά τα διατάγματα δεν αφορούν όλους; Αφορούν μόνο αυτούς που δεν μπορούν να φωνάξουν;
Κι ενώ, λοιπόν, πήγε ο γεροντάκος την πρώτη μέρα που άνοιξαν οι τράπεζες, μετά την απόφαση του Eurogroup, να ανοίξει λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου ώστε να την στηρίξει και να σώσει τον τόπο του (έτσι νόμιζε), κι ενώ ο άλλος διστάζει να πάρει τις δέκα χιλιάδες που έχει στην τράπεζα και να τις μεταφέρει στο σπίτι, γιατί νομίζει πως αν κάνει κάτι τέτοιο πλήττει την προσπάθεια διάσωσης του τόπου, σήμερα μαθαίνει πως τα δισεκατομμύρια πετούν και φεύγουν από τις τράπεζες.
Ο ίδιος πολίτης, που διαμένει σε προσφυγικό οικισμό και νομίζει πως οι λίγες εκατοντάδες ή οι λίγες χιλιάδες ευρώ που με στερήσεις έχει καταφέρει να φυλάξει, θα σώσουν τον τόπο, όπως νόμιζε πως και η πώληση της περιουσίας του στα κατεχόμενα αποτελεί προδοσία, μαθαίνει σήμερα πως, εκτός από τα έξι δισεκατομμύρια που έφυγαν από τις τράπεζες, πέντε χιλιάδες αιτητές έχουν προσφύγει στην επιτροπή αποζημιώσεων της Τουρκίας για να πουλήσουν τις περιουσίες τους στα κατεχόμενα.
Αυτός ο πολίτης θα ξυπνήσει μια μέρα και θα ανακαλύψει πως δεν υπάρχουν λεφτά στις τράπεζες και οι περιουσίες στα κατεχόμενα έχουν αγοραστεί από την Τουρκία. Και τότε θα συνειδητοποιήσει πως είναι ο τελευταίος αφελής (για να μην πούμε κάτι πιο βαρύ). 


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 08/06/2013