Κύπρος - Παρασιτικά κεκτημένα του μικρόκοσμου

 

Κώστας Βενιζέλος

Ο ΑΓΩΝΑΣ επικράτησης και ελέγχου της Τράπεζας Κύπρου, επιβεβαιώνει τη διαιώνιση της πελατειακής σχέσης ως το κυρίαρχο στοιχείο άσκησης πολιτικής. Η διαχείριση από πλευράς της Κεντρικής Τράπεζας δεν παραπέμπει ποσώς στην εύκολη και πολλές φορές προσφιλή ερμηνεία πως κινείται «εκτός τόπου και χρόνου» έχοντας «μόνιμο διαζύγιο με την κοινωνική πραγματικότητα». Φαίνεται πως κατά βάθος ασκεί και (εσωτερική) πολιτική και διατηρεί κανάλια συνεννόησης με κέντρα εξουσίας. Είναι σαφές πως ακόμη και τώρα, το πολιτικό σύστημα, το οποίο δημιούργησε ένα πελατειακό κράτος, μετρά τα πάντα στη βάση της ισορροπίας του διαμοιρασμού.

Μετά το στραπάτσο των δυο Γιούρογκρουπ του Μαρτίου, θα ανέμενε κανείς ότι θα υπήρχε μια αναθεώρηση της στάσης και των προσεγγίσεων που υιοθετούνται. Η σημερινή (μείζονα) αντιπολίτευση συμπεριφέρεται ως φοιτητική παράταξη παλιάς κοπής, που νοιάζεται πώς θα φωνάξει περισσότερο παρά να ασκήσει πολιτική. Άλλο ο θορυβοποιός και διαφορετικό είναι η έντονη αντιπολίτευση, την οποία θα μπορούσε να ασκήσει, εάν πρώτα απολογείτο για τα καταστροφικά λάθη που διαπράχθηκαν στην οικονομία.

Η κυβέρνηση, ως να συνεχίζει από την προ δεκαετίας εξουσία της, λειτουργεί με βάση την επιστήμη της λογιστικής. Κοντολογίς, τα πάντα κινούνται γύρω από τη διαχείριση των δαπανών, στις μειώσεις, στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων και την εφαρμογή των εντολών της Τρόικας. Τα πάντα παραμένουν μια αριθμητική πράξη, μια εξίσωση εσόδων-εξόδων, γι' αυτό και εσχάτως θυσιάστηκε ο χυμός από τα συσσίτια των παιδιών (σώζουν την οικονομία με 300.000 ευρώ;). Δεν υπάρχει όραμα, απλώς γίνεται διαχείριση μιας ομολογουμένως πολύ δύσκολης κατάστασης της οικονομίας που έχει κληρονομηθεί, η οποία κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Ακόμη και τώρα το πολιτικό και οικονομικό σύστημα παραμένει κολλημένο στις ίδιες νοοτροπίες και πρακτικές. Οι πρακτικές που υιοθετούνται  παραμένουν ίδιες με αυτές που αναπτύχθηκαν παρασιτικά για δεκαετίες. Το πολιτικό σύστημα δημιούργησε ένα πελατειακό κράτος και τα δυο μαζί ενεθάρρυναν και εξέθρεψαν μια οικονομική παρασιτική ελίτ. Λειτούργησε για χρόνια μια υπόγεια διαδρομή και συνεννόηση μεταξύ όλων αυτών των παραγόντων. Ένα παρασιτικό πολιτικό σύστημα και ένα παρασιτικό κεφάλαιο, κρύβονταν για χρόνια πίσω από την πλασματική ανάπτυξη, την υπερβολή. Μετέτρεψαν την οικονομία σε καζίνο και οδήγησαν τους πολίτες να ζουν με δανεικά.

Το κράτος του '60, έχει κλείσει θορυβωδώς τον κύκλο του, κι αυτό πρέπει επειγόντως να γίνει κατανοητό. Ο παραγοντισμός, το ρουσφέτι, η διαπλοκή, η επιβράβευση της μετριότητας και της επιδερμικότητας, έχουν οδηγήσει τη χώρα στον πάτο. Η διαιώνιση του ίδιου συστήματος και των ίδιων προσεγγίσεων θα εγκλωβίσουν την Κύπρο στον πάτο. Είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα σήμερα; Η διατήρηση των παρασιτικών κεκτημένων και συνέχιση ενός μικρόκοσμου, που θέλει να διαφεντεύει τον τόπο, είναι η πιο εύκολη λεία για την Τρόικα.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 14/09/2013