Γ. Καλλινίκου
Είναι κοινά αποδεκτό ότι η δημόσια υπηρεσία
χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Για να συνάδει με τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής.
Για να μπορέσει επιτέλους, πραγματικά να εξυπηρετεί τους πολίτες και να μην
τους ταλαιπωρεί. Βάσει αυτής της αναμφίβολης αναγκαιότητας, μόνο όποιος φορά
κομματικές παρωπίδες, μπορεί να αντιταχθεί στην όποια πρόθεση για μεταρρύθμιση
της. Αυτό ισχύει και για τις εξαγγελίες του προέδρου της Δημοκρατίας προχθές.
Η
επισήμανση του πρόεδρου Αναστασιάδη για τις παθογένειες ενός συστήματος που
κτίστηκε τα τελευταία 50 χρόνια είναι απόλυτα σωστή. Όπως σωστή είναι και η
τοποθέτηση του ότι στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος, παρά η δημιουργία ενός
κράτους που να τρέχει στους ρυθμούς της εποχής. Που «θα αντικρίζει τον πολίτη
ισότιμα, στη βάση των αναγκών και των δικαιωμάτων του». Υπάρχει ένα μεγάλο
ΟΜΩΣ. Η οποιαδήποτε αλλαγή θα γίνει από ανθρώπους και θα εφαρμοστεί από
ανθρώπους. Αυτό συνεπάγεται ειλικρινή βούληση, πνευματική ικανότητα, ψυχικές
δυνάμεις κόντρα στην δεδομένη υστεροβουλία κάποιων και στην άρνηση τους να
αλλάξουν νοοτροπία. Στο επίκεντρο αυτής της σύνθεσης βρίσκονται οι πολιτικοί.
Αυτοί έκτισαν αυτό το σαθρό σύστημα στη δημόσια υπηρεσία. Αυτοί και τα
κομματικά τους συμφέροντα φρόντισαν να μολύνουν τη δημόσια υπηρεσία με κάθε
μολυσματικό ιό που φώλιαζε στα κομματικά τους γραφεία. Αυτοί είναι που
«κατάφεραν» να εμβολιάσουν τη νοοτροπία των δημοσίων υπαλλήλων (σαφώς υπάρχουν
και εξαιρέσεις) με ό,τι πιο αρρωστημένο μπορούσαν (ρουσφέτια, αναξιοκρατία,
μιζοθηρία, βαριεστημάρα κ.α.). Είναι δύσκολο με μια απλή εξαγγελία να πειστεί ο
λαός ότι αυτό το απόστημα μπορεί να αφαιρεθεί τόσο εύκολα. Δύσκολα μπορεί να
πειστεί ότι οι προχθεσινές εξαγγελίες δεν αποτελούν ένα ακόμη επικοινωνιακό
τρικ. Ο Πρόεδρος μίλησε για ένα κράτος αξιοπρέπειας που θα αντικρίζει τον
πολίτη στη βάση των αναγκών και των δικαιωμάτων του. Μα μόλις προ μερικών
ημερών, ο υπουργός Παιδείας, έκοψε με τη μεγαλύτερη ευκολία, το δικαίωμα 11000
παιδιών να έχουν ένα πλήρες πρόγευμα. Τους έκοψε τους χυμούς. Για ποια
αξιοπρέπεια άραγε μιλάμε;
Ο Πρόεδρος έκανε λόγο για μια δημόσια
υπηρεσία όπου πλέον, καθοριστικό κριτήριο δεν θα είναι οι κομματικές
ταυτότητες. Ηχεί όντως υπέροχα. Πλην όμως, πώς να τον πιστέψει κάποιος; Στη
βάση ποιων δειγμάτων γραφής; Ποια δική του κίνηση από την ημέρα που ανέλαβε την
εξουσία, δείχνει ότι πλέον, δεν μετρά η κομματική ταυτότητα. Σε ποιους από τους
διορισμούς του έδειξε άλλο κριτήριο πέραν του κομματικού; Των υπουργών, των
συμβούλων του, του βοηθού γενικού εισαγγελέα ή του Επιτρόπου Επικοινωνιών όπου
προαλείφεται ο Πάλμας; Σε όλους ανεξαιρέτως, κριτήρια ήταν η κομματική
ταυτότητα και η σφραγίδα προεκλογικής στήριξης προς τον ίδιο. Πού στηρίζει την
προοπτική αλλαγής του σαθρού συστήματος που επί δεκαετίες δημιούργησαν τα
κομματικά αλισβερίσια;
Τα λόγια δεν πείθουν πια κανένα. Ο λαός
περιμένει να δει πράξεις. Και οι όποιες εξαγγελίες, όσο αστραφτερές και αν
είναι την στιγμή που γίνονται, όσες κάμερες και αν τις καλύπτουν, δεν αρκούν.
Επιβάλλονται πράξεις. Ακόμη και το γεγονός ότι στήθηκε το επικοινωνιακό πάρτι,
όχι για να ανακοινωθεί ότι έχει εκσυγχρονισθεί η δημόσια υπηρεσία, αλλά για να
ανακοινωθεί απλώς, ότι «θα» γίνει μεταρρύθμιση, είναι αρκετό για να προκαλεί
αμφιβολίες. Ωστόσο, οψόμεθα…
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 15/09/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire