Κύπρος - Στου Κατάρ την ολόχρυση ράχη περπατούσε η απένταρη Κύπρος μονάχη

Θανάσης Φωτίου

Ο Χαρίλαος Σταυράκης -αυτό το διορατικό μυαλό της οικονομίας, το οποίο είχε αποφανθεί ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση θα μας προσπεράσει επειδή είχε νοικοκυρέψει τα δημόσια οικονομικά- στο περιβόητο βιβλίο του περιλαμβάνει ένα απόσπασμα, πολύ χαρακτηριστικό, της σημασίας που δίναμε για χρόνια στις ξένες επενδύσεις. Το θυμήθηκα τις προάλλες βλέποντας τον πρόεδρο Αναστασιάδη να κάθεται άβολα στις χρυσοποίκιλτες πολυθρόνες του εμιράτου, αλλά κυρίως διαβάζοντας στους τίτλους των εφημερίδων την προτροπή των Καταρινών -«Φέρτε ολοκληρωμένες προτάσεις»- που πάει να πει ότι ο πρόεδρος και η πολυπληθής κουστωδία του πήγαν στο νέο Μανχάταν της ερήμου για φιλοφρονητική επίσκεψη, χωρίς συγκεκριμένες  προτάσεις στις αποσκευές τους.

Κύπρος - Προς Αγανακτισμένους

Γ.Σέρτης

ΟΤΑΝ –γύρω στο μεσημέρι της 11ης Ιουλίου του 2011– συνειδητοποιήσαμε τι είχε συμβεί με τη φονική έκρηξη στο Μαρί, η γραφίδα στεκόταν μετέωρη μπροστά σε λευκό χαρτί.
Στο κεφάλι κουδούνιζαν οι ίδιες λέξεις, απλώς εναλλάσσονταν στη σειρά τους, με υπόκρουση της λυγμικής Φωνής του Πόντου: -Μάνα, σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες…
Ανεύθυνοι, ανάξιοι, ανίκανοι, ανεπαρκείς.
Ανάξιοι, ανίκανοι, ανεπαρκείς, ανεύθυνοι.
Ανίκανοι, ανεπαρκείς, ανεύθυνοι, ανάξιοι.
Ανεπαρκείς, ανεύθυνοι, ανάξιοι, ανίκανοι.

Η υποκριτική δεν είναι μόνο τέχνη για τους ηθοποιούς. Είναι ίδιον και των πολιτικάντηδων

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Χρεώνεται Τρόικα και Μνημόνιο

Tου Κώστα Βενιζέλου

ΕΞΑΡΧΗΣ οι σημερινοί κυβερνώντες –και δεν είναι οι πρώτοι που έχουν αυτές τις επιδόσεις– ανέβαζαν τον πήχη και έσπευδαν να περάσουν από κάτω. Και στο Κυπριακό και στα θέματα της οικονομίας. Η Κυβέρνηση φρεσκάρει συνεχώς τις κόκκινες γραμμές της για να τις προσπερνά γιατί προφανώς χρησιμοποιούνται μόνο ως εργαλείο ικανοποίησης του σκληρού πυρήνα των υποστηρικτών της. Όσα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων με την Τρόικα χαρακτηρίσθηκαν ως κόκκινες γραμμές, σε μεγάλο βαθμό δεν τηρήθηκαν. Κι αυτό οφείλεται κυρίως στη διαπραγματευτική τακτική που υιοθετήθηκε και στο ροκάνισμα του χρόνου, που στόχευε να πετάξουν την καυτή πατάτα στους επόμενους. Δηλώνουν ότι δεν θα πωληθούν οι επικερδείς ημικρατικοί οργανισμοί ενώ συμφώνησαν στο Μνημόνιο ότι αυτό θα γίνει εάν κριθεί το χρέος ως μη βιώσιμο. Συνεπώς, αυτό που και δημόσια αναφέρουν –κατακεραυνώνοντας και όσους εντός και εκτός Κύπρου το λένε ότι πρέπει να πωληθούν οι οργανισμοί αυτοί– γίνεται για το θεαθήναι. Εκτός κι εάν δεν έχουν αντίληψη τι συζήτησαν και τι έχουν συμφωνήσει. Παρουσιάσθηκαν να έχουν δώσει μάχη μέχρι τελικής πτώσεως για να διασφαλίσουν την ΑΤΑ, παγώνοντας το θεσμό και για τον 13ο μισθό, μετά βέβαια που άφησαν τους άλλους 12 (μισθούς) να μειωθούν.  Η υποκριτική δεν είναι μόνο τέχνη για τους ηθοποιούς. Είναι ίδιον και των πολιτικάντηδων. Αυτών που κλαψουρίζουν για τον απλό άνθρωπο την ώρα που και με τη δική τους διαχείριση κατάφεραν να οδηγήσουν στην οικονομία στο γκρεμό.

Κύπρος - Τρόικα: Θα χάσετε το τρένο

Περιμένουν ολοκληρωμένο πακέτο και μετά

να ορίσουν ραντεβού 

 

 

Η ΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ μετά την άλλη φέρνει την Κύπρο πολύ κοντά στο επικίνδυνο σενάριο να χάσει το ραντεβού της 12ης Νοεμβρίου με το Γιούρο-γκρουπ (ενώ τα κρατικά ταμεία μετά τον Νοέμβριο θα στεγνώσουν εντελώς) καθώς είναι ακόμα αβέβαιο κατά πόσο η Τρόικα θα βρίσκεται στην Κύπρο αυτή την εβδομάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η Τρόικα έχει ζητήσει από την Κυβέρνηση μια σειρά από προτάσεις με την προειδοποίηση ότι δεν πρόκειται να ορίσει ραντεβού αν δεν λάβει ολοκληρωμένο μνημονιακό πακέτο από την Κύπρο.

Κύπρος - Ρε, καλά κορόιδο ο λαός, αλλά όχι και ηλίθιος!

Του Νίκου Τόκα

 
ΟΙ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ τράπεζες (πριν να... ξεψυχήσουν κάτω από το βάρος των ανομημάτων τους), φάνταζαν ως ένας στρατώνας-πρότυπο με επίλεκτους «στρατηγούς», τις διοικητικές κι άλλες ικανότητες των οποίων, εκθείαζαν δημόσια, σχεδόν οι πάντες. Είτε αυτοί ήταν πολιτειακοί αξιωματούχοι, είτε οικονομικοί παράγοντες, είτε τα πολιτικά κόμματα (ναι, δεν είναι τυχαία εδώ, η επώνυμη διαπλοκή!).
... Και δεν έμεναν μόνο στην ενθουσιώδη και θριαμβευτική κριτική όλοι οι πιο πάνω, αλλά συχνά έφερναν ως παράδειγμα τους εν λόγω «στρατηγούς» για να καταδείξουν ότι εκεί όπου υπάρχει γνώση, κοπιώδης εργασία και... όσφρηση του κέρδους, γίνονται θαύματα.

Κύπρος - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ - Προς Βαρυπενθούντας

Του Γ. Σέρτη

Στο ετήσιο μνημόσυνο των Δεκατριών, αναγκαία η αναδημοσίευση από τη στήλη (Το μονόστηλο τυπώθηκε την επαύριον της τραγωδίας).
ΠΟΙΟΣ λόγος παραμυθίας ν’ αρκέσει για τέτοια τραγωδία;
Δάνειο επιτύμβιο επίγραμμα:
«Οίδε πάτραν, πολύδακρυν επ’ αυχένι δεσμόν έχουσαν, ρυόμενοι δνοφεράν αμφεβάλοντο κόνιν· άρνυνται δ’ αρετάς αίνον μέγαν. Αλλά τίς αστών τούσδ’ εσιδών θνάσκειν τλάτω υπέρ πατρίδος».
(Η σκόνη τούς αγκάλιασε η ζοφερή, για να λυτρώσουν την πατρίδα τους που ζυγός δουλείας αλγεινός τον τράχηλό της βάραινε.

Αυτοί που χωρίς περίσκεψη διαλύουν την κυπριακή οικονομία, επικαλούμενοι τους εργαζόμενους που πληρώνουν τα σπασμένα

ΕΦΗΜΕΡΑ

Μια Χαραυγή τη μέρα την κρίση κάνει πέρα

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Από χθες νιώθω καλύτερα. Κι αν θέλετε κι εσείς να νιώσετε καλύτερα μπορείτε να αρχίσετε να διαβάζετε Χαραυγή. Δεν υπάρχει οικονομική κρίση. Όλα είναι συνωμοσία της αντιπολίτευσης ώστε η κυβέρνηση, η οποία ως γνωστόν στηρίζεται από το ΑΚΕΛ, να αναγκαστεί να πάρει μέτρα εναντίον των εργαζομένων και να αυτοαναιρεθεί. Η κυβέρνηση, όμως, δεν πρόκειται να πάρει μέτρα εναντίον των εργαζομένων διαβεβαιώνει ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, «ξεγυμνώνοντας την αντιπολίτευση και τις επί τεσσεράμισι χρόνια μεθοδεύσεις της ώστε το ΑΚΕΛ να βρεθεί σε σύγκρουση με τους εργαζόμενους και να αυτοαναιρηθεί», σύμφωνα με τη Χαραυγή. «Ήταν έτοιμοι», τόνισε ο κ. Κυπριανού μιλώντας στη Μορφωτική Σχολή της ΠΟΓΟ και υπονοώντας προφανώς την αντιπολίτευση, «να προκαλέσουν προβλήματα στην οικονομία του τόπου απλώς και μόνο για να επιτύχουν τον διαχρονικό τους στόχο, της αποδυνάμωσης του κόμματός μας». Ευτυχώς, όμως, η επαγρύπνηση του ΑΚΕΛ αντιλήφθηκε το σχέδιο και τους αναχαίτισε εμποδίζοντας τον υπουργό Οικονομικών Βάσο Σιαρλή, που μάλλον είναι πράκτορας της αντιπολίτευσης, να πάρει μέτρα στη Βουλή. Και τα προηγούμενα μέτρα, αν θυμάστε ο Κίκης Καζαμίας τα πήρε στη Βουλή ο οποίος ναι μεν ήταν υπουργός αυτής της κυβέρνησης αλλά ήταν επίσης πράκτορας, εξ ου και τα παιδιά του προέδρου διαμαρτύρονταν έξω από τη Βουλή τη μέρα που συζητούνταν τα μέτρα.

Κύπρος : Οι δεινόσαυροι και τα δεινοσαυράκια τους...

Κωστάκης  Αντωνίου

Η ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι γυμνή από ηγέτες με όραμα

Ενώ στην τουρκοκυπριακή κοινότητα αναδεικνύεται μια νέα γενιά αυτόφωτων πολιτικών, εδώ οι νέοι πολιτικοί είναι στεγνοί από ιδέες και οράματα
Παρά την απομόνωση που επέβαλε εδώ και μισό αιώνα η Τουρκία στους Τουρκοκυπρίους, αρχίζοντας από τους τουρκοκυπριακούς θυλάκους του 1963-64 και φτάνοντας στο ψευδοκράτος σήμερα, και παρά τις τεράστιες επιπτώσεις που είχε αυτή η απομόνωση, και κυρίως η απόλυτη αυθαιρεσία και κυριαρχία της Άγκυρας, στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, εν τούτοις οι Τουρκοκύπριοι πέτυχαν να αναδεικνύουν, κατά συχνές περιόδους, μια νέα γενιά πολιτικών ανδρών, ικανών, μορφωμένων και επιδέξιων, σαφώς υπέρτερων των δικών μας.

Κύπρος : Οι καρεκλοκένταυροι πολιτικοί

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Πολιτικών καμώματα

Του Κώστα Βενιζέλου

ΑΜΕΣΩΣ μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση ανοίγει θέμα συνένωσης του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου. Είναι η προσφιλής και πεπατημένη πορεία, που συνιστά και το άλλοθι κομματικών ηγεσιών για να κρύψουν αδυναμίες, τις εκλογικές ήττες, τις εσωκομματικές ισορροπίες και τα μουρμουρητά. Ουδέποτε απέδωσαν τέτοιες συζητήσεις καθώς για κάποιους προτιμότερο είναι να διατηρήσουν το μικρομάγαζο τους και αρχηγοί, παρά να συμμετέχουν σε υπεραγορά και συνέταιροι. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και προεκλογικά. Πριν από προεδρικές εκλογές. Συζητήσεις, αναζητήσεις ονομάτων, επιλογές με βάση «ποιος θα είναι ο ρόλος του αρχηγού», εάν δεν είναι υποψήφιος.
Χθες οι λεγόμενοι ενδιάμεσοι συζήτησαν και ονόματα στη σκιά και των αλλεπάλληλων φλερτ του επίσημου ΔΗΚΟ με το ΑΚΕΛ και κάποιων του ανεπίσημου με τον ΔΗΣΥ. Αναμένοντας τα… σπουδαία για την Τρίτη, όπου ενδεχομένως να κλείσει η συμφωνία, η κάθοδος τους ως συμμαχία εκ των πραγμάτων, αποτελεί μονόδρομο για μια σειρά λόγους.
Πρώτο, με το ΑΚΕΛ δοκιμάσθηκε η συνύπαρξη σε κυβερνητικό σχήμα και απέτυχε. Αμφότερα τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου έδειξαν να απολάμβαναν τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση διά της αξιοποίησης στο έπακρο των πελατειακών σχέσεων που προσφέρει η συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Οι διαφορές, όμως, ακόμη και για όσους επέμεναν κολλημένοι στις καρέκλες, ήταν πολύ μεγάλες για να τις σκεπάσει η νομή της εξουσίας. Η διαχείριση στο Κυπριακό, η ανεπάρκεια στην άσκηση πολιτικής στα υπόλοιπα ζητήματα, ήταν λόγοι που ανάγκασαν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ να περάσουν στην αντιπολίτευση. Τι άλλαξε για να επανασυγκολληθεί αυτή η συνεργασία; Ή θεωρούν κάποιοι ότι απλά θα προστεθούν οι ψήφοι του ΑΚΕΛ στους δικούς τους για να εκλεγεί Πρόεδρος; Οι πολίτες δεν αντιμετωπίζουν λογιστικά τις εκλογές, ούτε και τις επιλογές τους για το ανώτατο αξίωμα του κράτους. Αυτοί που δεν τον αντιλαμβάνονται είναι όσοι δεν κατάλαβαν ακόμη γιατί η αποχή μετατρέπεται σε πλειοψηφικό ρεύμα.

Ανίκανοι οι Κύπριοι πολιτικοί να χειριστούν την μοίρα του τόπου

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Το ύψος των περιστάσεων

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ και κάποιος με το Κυπριακό αυτή την εποχή; Κάποιος από τους ηγέτες μας εννοώ, γιατί σίγουρα από τους άλλους ασχολούνται. Ο Νταβούτογλου, ο Μπαγίς, ο Έρογλου, ο Ντάουνερ… Εμείς είμαστε προσηλωμένοι σε δυο κορυφαία ζητήματα του τόπου: την οικονομική κρίση και τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και φυσικά, τις προεδρικές εκλογές, που αργούν αλλά θα γίνουν. Το Κυπριακό είναι στο περιθώριο. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ενδεικτικό για το τι θα συμβεί με το Κυπριακό, αν χειροτερέψει η κατάσταση της οικονομίας. Αν φτάσουμε ποτέ στην τραγωδία της Ελλάδας, θα είναι σαν να στρώνουμε χαλί στους καλοθελητές να χειρισθούν την επιβίωσή μας όπως εκείνοι νομίζουν καλύτερα, δεν θα χρειάζεται να μας ρωτούν καθώς εμείς θα είμαστε απασχολημένοι με άλλα, με καθημερινά προβλήματα, με μισθούς, με συντάξεις, με ακρίβεια, με ανεργία. Διότι και σήμερα αυτά είναι που μας απασχολούν, παρότι είμαστε ακόμα έξω από Μηχανισμούς και τρόικες.
Δικαιολογημένα ασφαλώς, αλλά το λέμε γιατί πρέπει να μας προβληματίσει. Αρκεί να δούμε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στο Κυπριακό. Στο πλαίσιο της «θετικής ατζέντας» για την Τουρκία, οι Βρυξέλλες προωθούν οκτώ τουρκικά διαπραγματευτικά κεφάλαια. Στη Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ε.Ε - Τουρκίας, προωθείται συζήτηση για τις εξελίξεις στο Κυπριακό με καλεσμένο να ενημερώσει την Ευρωβουλή τον Ντάουνερ. Κι αυτό δυο βδομάδες πριν από την ανάληψη της κυπριακής προεδρίας και όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ από τις Βρυξέλλες (σημειώνοντας ποιοι είναι πίσω από τις μεθοδεύσεις - Πράσινοι και φιλοτουρκικό λόμπυ) με προφανή στόχο να κατηγορηθεί η Λευκωσία ότι εμποδίζει τις προσπάθειες λύσεις.

Στην Κύπρο την αέρινη την μακαρία γη...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Πού τα βρίσκουν τόσο σπουδαία λόγια; 

Από τον Χριστόφια σε αυτό τον απίθανο Καρογιάν

Νομίζουν ότι απευθύνονται σε κάφρους

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΑ ΤΙ ΩΡΑΙΑ που τα λένε! «Η άνοδος της φασιστικής ακροδεξιάς και σε άλλες χώρες της Ευρώπης κτυπά το καμπανάκι του κινδύνου», έλεγε χτες ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Και διαπίστωνε: «Η Ευρώπη χρειάζεται μια άλλη πορεία με έμφαση στην ανάπτυξη, τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, την εμβάθυνση της δημοκρατίας και της κοινωνικής ισότητας και όχι την ασυδοσία της αγοράς και του άνομου κέρδους». Αλλά σε ποιους τα λέει, αλήθεια; Για ποιους κτυπά το καμπανάκι του κινδύνου; Η Ευρώπη χρειάζεται μια άλλη πορεία με έμφαση στην ανάπτυξη, τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, αλλά η Κύπρος δεν χρειάζεται; Διότι, τα λόγια είναι εύκολα, αλλά οι ηγέτες κρίνονται μόνο από τα έργα. Ποια έμφαση δόθηκε εδώ στην ανάπτυξη και στις ανάγκες του ανθρώπου; Μήπως, φρόντισε ο Πρόεδρός μας να αλλάξουμε πορεία για να ξεφύγουμε από την κρίση και να μην δημιουργούμε συνθήκες ευνοϊκές για νεοναζιστικές οργανώσεις; Ή εμείς δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τίποτε, πάμε πρίμα;
Κι ο Μάριος Καρογιάν, τα έλεγε ακόμα πιο ωραία χτες:

Κύπρος : Τα κατοχικά δεδομένα διαιωνίζονται και εδραιώνονται από πολιτικούς χωρίς όραμα

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Να μην ενοχληθεί ο κ. Έρογλου

Του Κώστα Βενιζέλου

Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ,ο πολιτικός, έχει πολλές δουλειές -περισσότερες από εκείνες ενός μεροκαματιάρη που τρέχει όλη μέρα για τον επιούσιον- γι’ αυτό και πρέπει να είναι υπεράνω των ραντάρ. Να είναι πάνω από νόμους και κανόνες οδικής ή άλλης συμπεριφοράς. Η πολιτική ζωή αναλώνεται τις τελευταίες ημέρες μεταξύ της θεωρητικής άσκησης για τον καθορισμό της ασυλίας και των περιπτώσεων, κατά των οποίων «πρέπει να σβήνονται τα πρόστιμα».
Οι πολιτικοί έχουν πολλές υποχρεώσεις, πολύ περισσότερες από τους εμάς τους κοινούς θνητούς. Και γι’ αυτό πάντα πρέπει να τους χρωστούμε όλοι οι υπόλοιποι. Έχουμε ακούσει πολλές φορές το «έχω προσφέρει πολλά στην πατρίδα» αλλά και «μου χρωστά η Κύπρος». Δεν φταίνε όμως αυτοί, αλλά εμείς οι υπόλοιποι.
Προχθές, ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος, ο οποίος δεν είναι πολιτικός και δεν μπορεί να προσαρμοσθεί σε επικοινωνιακά παιχνίδια, αποφάσισε να αποκόψει για 90 λεπτά τη δίοδο που οδηγεί στα κατεχόμενα. Σταμάτησε τη διακίνηση ένθεν και ένθεν του κατοχικού οδοφράγματος, για να υπενθυμίσει εντός και εκτός Κύπρου ότι οι Τούρκοι απαγορεύουν στον ίδιον και στους εγκλωβισμένους να ασκούν τα θρησκευτικά τους δικαιώματα.
Και η πράξη του αυτή, θεωρήθηκε περίπου ως έγκλημα. Και αντιμετώπισε την αντίδραση, πρώτα του Προέδρου και μετά της γνωστής χορωδίας.

Με όρους «παιδικής χαράς»

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Η πολιτική των μπαλονιών

Του Κώστα Βενιζέλου

ΕΑΝ το Κυπριακό δεν αντιμετωπιζόταν με όρους «παιδικής χαράς» και πολύχρωμων μπαλονιών, θα μπορούσε να λυθεί προ πολλού. Από το τέλος της δεκαετίας του ΄80. Εάν το Κυπριακό μπορούσε να λυθεί με τις υποχωρήσεις, με τα δώρα προς την άλλη πλευρά, αυτό θα επιτυγχανόταν εδώ και χρόνια. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Τέσσερα χρόνια απευθείας διαπραγματεύσεων και βρισκόμαστε ενώπιον δύο ενδεχόμενων: Είτε να φορτωθούμε το αδιέξοδο είτε να συρθούμε σε μια πολυμερή διάσκεψη, σε ένα νέο Μπούργκενστοκ. Τρίτη οδός –εκτός εάν θεωρούν τη λαθροβίωση του διαλόγου διέξοδο– δεν φαίνεται να υπάρχει.

Δεν μας έπεισαν- οι πολιτικοί ηγέτες μας- ότι έχουν σοβαρευτεί και μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση.

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Εριξαν μια πέτρα και τρέχουμε ...

Της Ανδρούλας Ταραμουντά

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ είναι τακτικιστές και το ξέρουμε. Το ζήτημα που εγείρεται είναι ότι ρίχνουν μια πέτρα στο πηγάδι και τρέχουμε να τη βγάλουμε. Μας τεστάρουν αλλά δεν μαθαίνουμε. Και το χειρότερο δεν προετοιμαζόμαστε. Το πάθημα του Απριλίου του 2003 δεν μας έγινε μάθημα. Το άνοιγμα της κατεχόμενης πόλης φάντασμα, της Αμμοχώστου, χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές από την Άγκυρα επικοινωνιακά για δημιουργία εντυπώσεων, αλλά και πιέσεων μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Το δημοσίευμα της «Μιλλιέτ» για άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής προκάλεσε την ίδια αναταραχή όπως και ανάλογες εξαγγελίες στο παρελθόν. Και την ίδια ανασφάλεια θα έλεγα καθώς ο κάθε πολιτικός σχηματισμός είδε το τουρκικό δημοσίευμα μέσα από τη δική του οπτική γωνία. Η τουρκική πλευρά έχει πλέον καταγεγραμμένες τις αντιδράσεις όλων των πλευρών και γνωρίζει επακριβώς τι θα μπορεί να επισυμβεί στην περίπτωση που γίνει έστω και ένα βήμα για το θέμα της Αμμοχώστου.
Το ίδιο δεν έγινε και με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων; Ένα πρωί το κατοχικό καθεστώς υπό τον Ραούφ Ντενκτάς επέτρεψε την είσοδο στις υπό κατοχή περιοχές προσφύγων και μη πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νωπές είναι ακόμη και οι εικόνες με τις ουρές στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας για να περάσουν τις διατυπώσεις για ένα πρώτο και ίσως τελευταίο προσκύνημα στην πατρώα γη. Νωπή είναι η απουσία της συντεταγμένης Πολιτείας μπροστά σε ένα γεγονός που έμελλε να διαμορφώσει συνθήκες άλλες για το Κυπριακό. Και δη το περιουσιακό.

Πολιτικά παιχνίδια στη Λευκωσία

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Η κομματική κραιπάλη και η Ελένη Θεοχάρους

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Η ΑΠΟΦΑΣΗ της Ελένης Θεοχάρους να υποβάλει υποψηφιότητα στις εσωκομματικές διαδικασίες αμφισβητώντας τον Νίκο Αναστασιάδη, είναι πεντακάθαρη και τολμηρή, όπως της αρμόζει. Και καλώς περηφανεύεται ο κ. Αναστασιάδης ότι η υποψηφιότητά της επιβεβαιώνει τις δημοκρατικές διαδικασίες. Αλλά, είναι τόσο καθαρά τα πράματα; Η εσωκομματική υποψηφιότητά της είναι απλώς μια δημοκρατική ενέργεια για να δηλώσει την παρουσία της σε όσους την αμφισβήτησαν ή κρύβει κάτι άλλο; Ας δούμε τα δεδομένα:
Το όνομα της κ. Θεοχάρους ακούγεται εδώ και μήνες ως πιθανή υποψήφια στις προεδρικές, τόσο ως υποψήφια του ΔΗΣΥ, όσο και του χώρου που ζητά να εκφράσει μια πολιτική στο Κυπριακό πέραν της δοκιμασμένης και αδιέξοδης πολιτικής των δυο μεγάλων κομμάτων. Συζητήθηκε ακόμα και ως πιθανή υποψήφια αυτού που ονομάστηκε «ενδιάμεσος χώρος» και ο οποίος επίσης φιλοδοξεί να αναδείξει μια διαφορετική πολιτική. Η ίδια δεν διέψευσε ποτέ την πιθανότητα αυτή. Ακόμα κι όταν δημοσίως εκφράστηκε η απόφαση του κ. Αναστασιάδη να είναι αυτός υποψήφιος εκ μέρους του ΔΗΣΥ, η Ελένη Θεοχάρους συνέχισε τις επαφές της και δεν έπαψε να συνομιλεί με διάφορους για τη δική της υποψηφιότητα. Ούτε τώρα είναι ξεκάθαρο το τοπίο.

Κυπριακά χάλια

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Δείγματα σοφίας και κινδυνολογίες

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΤΟ 2011έκλεισε με δημοσιονομικό έλλειμμα 6,01%, έλεγε χτες η μια είδηση του Φιλελεύθερου (και επιβεβαιώθηκε με ανακοίνωση του Υπ. Οικονομικών) και, η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 9,6% τον Γενάρη του 2012, έλεγε η άλλη είδηση.
Δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε ότι τον Μάιο του 2011 ο Φιλελεύθερος αποκάλυψε έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών, που ετοίμασε ένα από τα στελέχη του, που προέβλεπε ακριβώς ότι το έλλειμμα αναμένεται να κυμανθεί γύρω στο 6% (πήγε 6,01%, τελικά) και η ανεργία θα εκτοξευτεί στο 8% με προοπτική περαιτέρω αύξησης κατά τη διάρκεια του 2012 (και έφτασε από τον πρώτο μήνα στο 9,6%). Όταν γράψαμε τότε αυτά τα στοιχεία, ο υπουργός Οικονομικών και εσχάτως συγγραφέας, Χαρίλαος Σταυράκης, διέψευδε ότι υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο και εξηγούσε ότι επρόκειτο «για αυτό που ονομάζεται διεθνώς worstcase scenario». Και επιτίθετο σε όσους το σχολίασαν και σ’ εμάς που το προβάλαμε: «Όσοι έτρεξαν με μεγάλη ευχαρίστηση να υιοθετήσουν και να προβάλουν αυτό το ακραίο σενάριο είναι φανερό ότι συνεχίζουν την ίδια αντιπολιτευτική τακτική, να ισοπεδώνουν τα πάντα».

Κύπρος : Ο Αναστασιάδης παραμένει ο ίδιος. Πάντα θιασώτης λύσης τύπου σχεδίου Ανάν, αν όχι και χειρότερα

Ειρήσθω

Ψάξτε άρθρο Αναστασιάδη…

  Λάζαρος Μαύρος

Π Α Ρ Τ Ε ΤΙΣ χθεσινές σας εφημερίδες και ξαναδιαβάστε προσεκτικά το βαρυσήμαντο άρθρο του προέδρου του ΔηΣυ κ. Νίκου Αναστασιάδη. Στην 8η σελ. τής «Σημερινής» με τίτλο «Οι άξονες λύσης του ΔηΣυ», στην 4η της «Αλήθειας» με τίτλο «Η πρόταση του ΔηΣυ για ένα ισχυρό και λειτουργικό κράτος», στην 8η του «Φιλελευθέρου» με όμοιο τίτλο. Ψάξτε, μέσα από τις «εποικοδομητικές» ασάφειές του, αν το ίδιο άρθρο δεν θα μπορούσε να το είχε γράψει ο Άλ. Ντάουνερ, ο Άλβαρο ντε Σότο ή κι ο ίδιος ο λόρδος Ντέιβιντ Χάνεϊ. Ψάξτε να βρείτε, σε όσα γράφει ο κ. Αναστασιάδης, αν υπάρχει οτιδήποτε που να δυσαρεστεί, ή, προπάντων, ν’ ανησυχεί τον Έρογλου, τον Ταλάτ, τον Νταβούτογλου και τον Ερντογάν…

Στην Κύπρο την αέρινη την μακαρία γη...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Του χαλλουμιού και της βλακείας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΙΝΑΙ πλάνη να νομίζουμε ότι στα άλλα είμαστε πιο σοβαροί. Όλα είναι σαν την υπόθεση του χαλλουμιού. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, από το Κυπριακό μέχρι το χαλλούμι και από την οικονομική κρίση μέχρι τα απανωτά χαράτσια του ηλεκτρικού. Αυτά ακούει κανείς κι αποφαίνεται μεταξύ απογοήτευσης και απελπισίας: Δεν έχουμεν υπόθεση. Δεν έχουμε, είναι αλήθεια. Μετά από χρόνια και χρόνια καβγάδων, μελετών και πεταμένων λεφτών, κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο φάκελος για να κατοχυρωθεί το χαλλούμι ως παραδοσιακό κυπριακό προϊόν και να μην μας το αρπάξουν άλλοι, Ευρωπαίοι και μη, Τούρκοι, Δανοί, Βούλγαροι, Λιβανέζοι, που επίσης κάνουν δικά τους τυριά που μοιάζουν με χαλλούμια. Και δεν είναι ζήτημα βιβλιογραφίας. Είναι ζήτημα επιβίωσης για μια μεγάλη γκάμα του εμπορίου και της κτηνοτροφίας. Αν το πατεντάρουν άλλοι, θα καταστραφούν και οι τυροκόμοι και οι κτηνοτρόφοι και πολλοί άλλοι στην αλυσίδα. Τι κάναμε λοιπόν εμείς οι πανέξυπνοι; Στην πατέντα για το παραδοσιακό κυπριακό χαλλούμι, που όπως ξέρουμε όλοι οι παραδοσιακοί Κύπριοι, γινόταν πάντα με αιγινό γάλα, άντε και λίγο πρόβειο, ανάλογα με την περιοχή, βάλαμε και κάποιες ποσότητες αγελαδινού.
Γιατί έπρεπε να ικανοποιηθούν και οι αγελαδοτρόφοι και οι τυροκόμοι.

Αν είχαμε Πρόεδρο και όχι κοινοτάρχη (κοινώς μουχτάρη)

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Προς Αναλογιζομένους

Του Γ. Σέρτη

ΑΝ,λέει, είχαμε Πρόεδρο με στοιχειώδη γνώση –έστω απλής ανάγνωσης– των όρων εντολής του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, των εκάστοτε διαμεσολαβητών του, της Ειρηνευτικής Δύναμης του Οργανισμού και των λοιπών μηχανισμών του, δεν θα βρισκόμαστε στο θλιβερό φαινόμενο ενός έντρομου κοινοτάρχη που –αφού (αυτο)σύρθηκε στις σημαδεμένες τράπουλες– νιώθει αδύναμος στις απειλητικές διαθέσεις ενός στημένου παιχνιδιού, στο οποίο –φευ– ήταν ο ίδιος συνεργός και... συμπαίκτης.
Αν, λέει, είχαμε Πρόεδρο που –στοιχειωδώς– να συνειδητοποιεί τον ρόλο του και τη θέση του έναντι ενός Εγκάθετου της τουρκικής κατοχής και των –προσωρινών– υπαλλήλων του ΟΗΕ, μια μόνο σελίδα θα ήταν αρκετή στις αποσκευές του για να αποκρούσει οποιεσδήποτε επιβολές αγγλοτουρκικών μεθοδεύσεων.

Υποφέροντας από κάθε λογής γινάτια

Κώστας Βενιζέλος

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ τις δημόσιες συζητήσεις γύρω από την κρίση με φόντο τα ζητήματα της διαχείρισης. Αυτή (τη διαχείριση), που έγινε και οδήγησε στη φονική έκρηξη, στην τραγωδία και την καταστροφή και εκείνη που πρέπει να γίνει για να εξέλθουμε από την κρίση. Όλες αυτές οι συζητήσεις επιβεβαιώνουν αυτό που εξαρχής διαπιστώσαμε. Αποκαλύφθηκε η γύμνια του κράτους, επί του οποίου πειραματίσθηκαν διαχρονικά πολλοί και επένδυσαν πελατειακά, αλλά και η γύμνια των πολιτικών. Στην περίπτωση πολιτικών, η γύμνια συνδέεται με την ανικανότητα στη διαχείριση. Γι’ αυτό ακριβώς το γεγονός η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί και δεν πρέπει να μεταβληθεί σε διακύβευμα εναλλαγής στην εξουσία. Αλλά σε πρόταγμα για την ανάταξη της χώρας.