Στην Κύπρο την αέρινη την μακαρία γη...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Του χαλλουμιού και της βλακείας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΙΝΑΙ πλάνη να νομίζουμε ότι στα άλλα είμαστε πιο σοβαροί. Όλα είναι σαν την υπόθεση του χαλλουμιού. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, από το Κυπριακό μέχρι το χαλλούμι και από την οικονομική κρίση μέχρι τα απανωτά χαράτσια του ηλεκτρικού. Αυτά ακούει κανείς κι αποφαίνεται μεταξύ απογοήτευσης και απελπισίας: Δεν έχουμεν υπόθεση. Δεν έχουμε, είναι αλήθεια. Μετά από χρόνια και χρόνια καβγάδων, μελετών και πεταμένων λεφτών, κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο φάκελος για να κατοχυρωθεί το χαλλούμι ως παραδοσιακό κυπριακό προϊόν και να μην μας το αρπάξουν άλλοι, Ευρωπαίοι και μη, Τούρκοι, Δανοί, Βούλγαροι, Λιβανέζοι, που επίσης κάνουν δικά τους τυριά που μοιάζουν με χαλλούμια. Και δεν είναι ζήτημα βιβλιογραφίας. Είναι ζήτημα επιβίωσης για μια μεγάλη γκάμα του εμπορίου και της κτηνοτροφίας. Αν το πατεντάρουν άλλοι, θα καταστραφούν και οι τυροκόμοι και οι κτηνοτρόφοι και πολλοί άλλοι στην αλυσίδα. Τι κάναμε λοιπόν εμείς οι πανέξυπνοι; Στην πατέντα για το παραδοσιακό κυπριακό χαλλούμι, που όπως ξέρουμε όλοι οι παραδοσιακοί Κύπριοι, γινόταν πάντα με αιγινό γάλα, άντε και λίγο πρόβειο, ανάλογα με την περιοχή, βάλαμε και κάποιες ποσότητες αγελαδινού.
Γιατί έπρεπε να ικανοποιηθούν και οι αγελαδοτρόφοι και οι τυροκόμοι.
Όχι για να κρατήσουμε την παράδοση αλλά για σκοπιμότητες. Στείλαμε το φάκελο στην Ευρώπη πριν από τρία χρόνια, αλλά σήμερα, ζητούμε να αποσυρθεί. Γιατί; Επειδή οι τυροκόμοι αποφάσισαν ότι οι αιγοπροβατοτρόφοι δεν έχουν τόση ανάπτυξη όση έχουν οι αγελαδοτρόφοι και δεν θα μπορούν να τους προσφέρουν όσο γάλα χρειάζονται.
Ενώ οι αγελαδοτρόφοι μπορούν. Γι΄ αυτό πρέπει να αλλάξει η πατέντα και να την προσαρμόσουμε ώστε να μπορεί το παραδοσιακό χαλλούμι να γίνεται με αγελαδινό γάλα. Είμαστε για γέλια. Αντί να βρούμε τρόπο να προσαρμοστούμε στην παράδοση, θέλουμε να προσαρμόσουμε την παράδοση στις ευκαιριακές συγκυρίες της κτηνοτροφίας. Δεν περνά από το μυαλό μας ότι μπορεί να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, αλλά δεν μπορούμε να κοροϊδεύουμε τις ευρωπαϊκές επιτροπές, που ασχολούνται με αυτά τα θέματα. Και στο τέλος θα τα χάσουμε όλα.
Για όποιον -πιθανόν- διερωτηθεί, γιατί ασχολούμαι μ΄ αυτό το θέμα σε μια συνήθως πολιτική στήλη, πρέπει να πω το εξής: Η διαχείριση αυτής της υπόθεσης είναι απολύτως αντιπροσωπευτική. Όλα έτσι τα χειριζόμαστε. Και το Κυπριακό ακόμα. Όλα τα μαγαρίζουμε για να τα προσαρμόσουμε στις δυνατότητες μας ή τις σκοπιμότητες μας ή τις συγκυριακές συμμαχίες της πολιτικής. Αλλά, προπάντων, τα προσαρμόζει η ηγεσία μας στην όποια ικανότητα ή ανικανότητά της. Επειδή δεν θέλει ή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της κατοχής δεν σημαίνει ότι μπορεί να το ξεπεράσει με διάφορα τεχνάσματα ως να μην υπάρχει. Δεν θέλει να θυμάται ότι όλα τα ορίζουν 40.000 Τούρκοι στρατιώτες και πιστεύει ότι θα κάνει συμφωνία με τους Τουρκοκύπριους όταν ανεμίζει πολύχρωμα μπαλονάκια και λευκά περιστεράκια σε δικοινοτικές κοινωνικές εκδηλώσεις. Επειδή δεν θέλει να δυσαρεστήσει τις γαλακτοβιομηχανίες, που είναι ισχυρή τάξη, ανέχεται να διαχειρίζονται με κερδοσκοπική επιπολαιότητα ένα ζήτημα που θα έπρεπε να είναι κρατική υπόθεση.
Ποιον νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε, εκτός από τους εαυτούς μας;
aristosm@phileleftheros.com