1. «Πάντοτε πίστευα ότι υπάρχει άβυσσος μεταξύ του δημιουργού και του καλύτερου των ερμηνευτών. Οτι το σχόλιο, όσο εμπνευσμένο και αν είναι, είναι παρασιτικό συγκρινόμενο με το μυστήριο της δημιουργίας. Ενα μυστήριο που δεν το κατανοούμε, παρά τις προσδοκίες που εναποθέτουμε στις εξηγήσεις της Ψυχολογίας και της Νευρολογίας».
2. «Το έργο δεν έχει ανάγκη κανέναν. Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν έγραφε ότι ένα έργο θα μπορούσε να κοιμάται πεντακόσια χρόνια και να βρει έναν αναγνώστη: το κείμενο θα είναι πάντοτε νέο. Δεν μπορούμε λοιπόν να υποστηρίξουμε ότι η υποδοχή δημιουργεί το έργο. Εμείς είμαστε οι τυχεροί που υποδεχόμαστε ένα έργο και όχι το αντίθετο.
3. «Υπάρχουν κριτικά δοκίμια που είναι κλασικά. Αλλά θα διαβάζαμε σήμερα το "Contre Sainte - Beuve" του Προυστ, αν δεν είχε γραφεί από τον Προυστ; (…) Ο κ. Στάινερ έχει σχεδόν νύχτα και μέρα την ανάγκη του Ρακίνα. Αλλά ο Ρακίνας δεν έχει καμία ανάγκη τον κ. Στάινερ. Το να ξεχάσεις έστω και ένα δευτερόλεπτο αυτή τη διάκριση είναι η μεγάλη προδοσία των διανοουμένων».
4. «Δημοσίευσα κι εγώ μυθοπλασία. Αλλά, με εξαίρεση μερικές σελίδες, δεν είναι παρά σκηνοθεσία ιδεών, δραματοποιήσεις σκέψεων. Τους λείπει αυτό το μυστήριο της αθωότητας που χαρακτηρίζει την αληθινή δημιουργία».
5. «Οταν οι περονιστές επανήλθαν στην εξουσία, στην Αργεντινή, ο αμερικανός πρεσβευτής πρότεινε στον Χόρχε Λουίς Μπόρχες να πάει στις ΗΠΑ και να καταλάβει την έδρα Τσαρλς Ελιοτ Νόρτον στο Χάρβαρντ. Ο Μπόρχες γέλασε, όπως μόνο ένας τυφλός μπορεί να χαμογελάσει, και απάντησε: "Δεν καταλαβαίνετε, κύριε πρεσβευτά, το βασανιστήριο είναι η μητέρα της μεταφοράς". Είναι τρομερή ως φράση, αλλά αληθινή. Ο μεγάλος ποιητής, ο συγγραφέας είναι ο κατ' εξοχήν αντίπαλος. Αντιπαρατάσσει αυτό που θα μπορούσε να είναι σε αυτό που είναι. Αλλά σε μια κοινωνία όπου, σύμφωνα με τα λόγια του αμερικανού φιλοσόφου Ρίτσαρντ Ρόρτι, "anything goes" είναι δύσκολο για τον ποιητή να δημιουργήσει έναν αντι-κόσμο».
Πηγή: Το Βήμα/Le Monde
Δημοσιεύτηκε στις 02/06/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire