Κύπρος - Με ιλιγγιώδη ταχύτητα πάμε κατά διαόλου!

Νίκος Τόκας

Βρήκα προχθές μιαν από τις συγγένισσες της μακαρίτισσας της μάνας μου, να κλαίει γοερά στην κουζίνα. Το κλάμα της, που το αφτί μου το άρπαξε από την αυλή, πριν καν πλησιάσω στην είσοδο του σπιτιού της, με τρόμαξε. Και η πρώτη μου σκέψη πήγε αμέσως στα χειρότερα, υποψιάστηκα κάποια κακά νέα που είχαν σχέση με τα παιδιά της, και οι δυο τους, φοιτητές στην Ελλάδα.

Γρήγορα ενημερώθηκα και... ανακουφίστηκα: Δεν επρόκειτο για τον γιο και την κόρη της, αλλά το κλάμα είχε αιτία την ξαφνική απόλυση του άνδρα της, που λίγα λεπτά προηγουμένως την είχε σχετικά ο ίδιος, τηλεφωνικά, ενημερώσει. Και λέω ανακουφίστηκα, για το προφανές: Οτιδήποτε δεν έχει σχέση με θάνατο ή σοβαρή ασθένεια, μπορεί να διορθωθεί και εν πάση περιπτώσει, σε... αφήνει «ζωντανό» μέσα στη ζωή!    

 Βέβαια εύκολες είναι οι θεωρίες, και οι «λογικές» όταν ο... κεραυνός δεν πέφτει στο σπίτι σου... τι λες όμως στη γυναίκα κάποιου που ο άνδρας της μόλις έχει χάσει τη δουλειά του; Γνωρίζοντας μάλιστα ότι από τον μισθό του αντλείται και το συνάλλαγμα για τις σπουδές και τη διαβίωση των παιδιών τους στο εξωτερικό; Και πώς την παρηγορείς αυτή τη γυναίκα, που δεν μπορεί να το πιστέψει ότι ο σύζυγός της μετά από 30 χρόνια συνεχούς απασχόλησης στην ίδια εταιρεία (και σε ηλικία πλέον μη... προτιμητέα για εργοδότηση) θα δηλώνει από αύριο άνεργος και... υποψήφιος για κατάθλιψη;

Δυστυχώς, φαίνεται ότι πάμε σαν κράτος και σαν κοινωνία, και μάλιστα με ιλιγγιώδη ταχύτητα, κατά διαόλου.

Αυτό που πραγματικά όμως συνθλίβει και παραπέμπει σε μια άκρως θλιβερή και καταθλιπτική πραγματικότητα που με τη σειρά της... αναδύει κλίμα τρόμου και πανικού, σκεπάζοντας το αύριο της χώρας με μαύρα σύννεφα, είναι η έκταση της ανεργίας.

Φθάσαμε στο σημείο να μην υπάρχει σπιτικό που να μην έχει τον... άνεργό του. Φτάσαμε στο σημείο, τα νέα ζευγάρια να... τρέμουν να τεκνοποιήσουν, κι εμείς, όσοι έχουμε ανήλικα ακόμα παιδιά, να παρακαλάμε να μη... μεγαλώσουν ποτέ: Για να μη βιώσουν αυτά που φοβάται ο καθένας ότι θα βιώσουν, όσα δηλαδή σχετίζονται με το, από τώρα, υποθηκευμένο στους δανειστές, μέλλον τους! 


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 07/06/2013