Κύπρος - Ένας ήρωας του καιρού μας

 

Νίκος Τόκας

Το θέμα με τον χυμό στους άπορους μαθητές που έχει «κοπεί» εξαιτίας οικονομικής δυσπραγίας του κράτους, αλλά και εξαιτίας ηθικού ξεπεσμού του ίδιου αυτού κράτους που δεν μπορεί ούτε τη φτώχεια του να διαχειριστεί με αξιοπρέπεια, μπορεί να επιλυθεί, αν... θυσιαστούν τα κόμματα μας. Δηλώνοντας απλώς, ότι αποδέχονται αποκοπή από την κρατική χορηγία του ποσού εκείνου που θα απαιτηθεί για τον χυμό των παιδιών, την αυριανή γενιά των ψηφοφόρων. 

Άστε που οι πολιτικοί μας –πλείστοι εξ αυτών υστερόβουλοι και ιδιοτελείς– θα ελπίζουν (για να μην πούμε δηλαδή ότι θα... προσεύχονται κιόλας) ότι αρκετοί από τους σημερινούς μαθητές που θα «ευεργετήσουν»... διά του χυμού, θα κουβαλούν και στην ενηλικίωση τους, τα (πολιτικά) μυαλά των γονιών τους. Ώστε να αποτελέσουν τον νέο στρατό των οπαδών τους, καθόσον είναι γνωστό, ότι το κομματικό μαντρί ουδέποτε θα εκλείψει ή θα νιώσει ορφανό, όσο θα υπάρχουν... τεμπέληδες εγκέφαλοι, παρατημένοι από την κριτική σκέψη!
Βέβαια, αν στην περίπτωση του χυμού... νικητής θα ανακηρυχτεί τελικά η αναισθησία, η παχυδερμία, και ο ποντιοπιλατισμός, τότε σύσσωμο το πολιτικοκομματικό σύστημα θα στρέψει και πάλι την οργή και τα... αναθέματα των πολιτών προς τη κατεύθυνσή του. Και θα δώσει νέα αφορμή στον οικονομικά στραπατσαρισμένο και ψυχολογικά διαλυμένο πολίτη, να το περιλούσει με του κόσμου τα κοσμητικά επίθετα.
Στο μεταξύ, χθες έτυχε να συναντήσω συμμαθητή μου από το δημοτικό, τα δυο παιδιά του οποίου είναι μέσα στον «κατάλογο» των μαθητών για το δωρεάν σάντουιτς και τον χυμό. Ο άνθρωπος –οικοδόμος στο επάγγελμα– είναι άνεργος εδώ και 18 μήνες. Την οικογένεια του, τη «συντηρεί» η σύζυγος του με €650 –εργάζεται σε υπεραγορά. 
Στο δε θέμα του χυμού ήταν λάβρος κατά πολιτικών προσώπων και οικονομικών παραγόντων, κατονομάζοντας μάλιστα μερικούς. Στο τέλος, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ο συμμαθητής με ρώτησε «αν αξίζει τον κόπο την σήμερον ημέραν νάσαι ζωντανός». Υπέθεσα ότι πάσχει από κατάθλιψη. Αργότερα πληροφορήθηκα από τρίτο πρόσωπο που τον γνώριζε, ότι ολόκληρη η οικογένεια του σιτίζεται καθημερινά από την Μητρόπολη. Τότε υπέθεσα εκ νέου, ότι ο άνθρωπος δεν πάσχει από κατάθλιψη, ότι απλά είναι ένας ήρωας γιατί ακόμα... αντέχει και κρατιέται από τέτοια ζωή!

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 12/09/2013