Οι Γερμανοί φτύνουν την Ευρώπη ;

Η ΔIEΘNHΣ AΓΟΡΑ

Σύγκρουση κορυφής με τη Μέρκελ για τα E-bonds... ZEZA ZHKOY

Στους «διψασμένους για αίμα» κερδοσκόπους η μοναδική απάντηση που δόθηκε στο Συμβούλιο Eurogroup που συνεδρίσε χθες στις Βρυξέλλες ήταν η επαναφορά μιας παλιάς ιδέας για την έκδοση ευρωομολόγων. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τη συγκεκριμένη πρόταση που παρουσίασαν με άρθρο τους στους Financial Times ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ και ο υπουργός οικονομικών της Ιταλίας, Τζούλιο Τρεμόντι, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους για τις χώρες της Ευρωζώνης. Οι δύο πολιτικοί προτείνουν τα ευρωομόλογα να καλύπτουν το δημόσιο χρέος μιας χώρας έως και το 40% του ΑΕΠ της.

Εκτός από τον πνευματικό πατέρα της ιδέας των ευρωομολόγων και πρώην πρόεδρο της Ε.Ε. κ. Ζακ Ντελόρ, την υποστηρίζει και ο νυν πρόεδρος της Ε. Ε. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ, η οποία με την έκδοση των ευρωομολόγων παραμένει κάθετα αντίθετη.
Για πολλοστή φορά η ιδέα αυτή απορρίφθηκε από την κυβέρνηση Μέρκελ που φαίνεται ότι εξακολουθεί να έχει σημαντικές αντιρρήσεις στην έκδοση κοινά εγγυημένων ευρωομολόγων, όπως προκύπτει από τη συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στους Financial Times. Ο κ. Σόιμπλε, ο οποίος ανακηρύχθηκε από τη βρετανική εφημερίδα ως Ευρωπαίος υπουργός Οικονομικών για το 2010, τόνισε ότι η έκδοση κοινά εγγυημένων ευρωομολόγων απαιτεί θεμελιώδεις αλλαγές στις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, ενώ πρόσθεσε ότι «εφόσον η αρμοδιότητα για τη δημοσιονομική πολιτική εναπόκειται σε κάθε χώρα της Ε. Ε., θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι υπάρχουν τα κίνητρα και οι κυρώσεις των αγορών, ώστε οι κυβερνήσεις να αποφεύγουν την επανάληψη του εύκολου δανεισμού των προηγούμενων ετών, ο οποίος οδήγησε στην κρίση χρέους».
Το ζήτημα της έκδοσης των ευρωομολόγων, δηλαδή της κυκλοφορίας κοινών ευρωπαϊκών χρεογράφων που θα έχουν ως αποτέλεσμα την ελάφρυνση του κόστους δανεισμού για τις «χώρες της περιφέρειας» της Ζώνης του Ευρώ, επανήλθε ορμητικά στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Μετά την Ελλάδα και την Ιρλανδία, οι αγορές στοιχηματίζουν ότι και η Πορτογαλία σύντομα θα ζητήσει την ευρωπαϊκή αρωγή, ενώ έπονται η Ισπανία, ίσως η Ιταλία και το Βέλγιο κ. ο. κ. Ενόσω λοιπόν τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την Ευρώπη, διαρκώς αυξάνονται οι εκκλήσεις όλων όσοι πιστεύουν ότι η μόνη αποτελεσματική απάντηση που μπορούν να δώσουν οι χώρες του ευρώ στις «διψασμένους για αίμα» κερδοσκόπους είναι η από κοινού διαχείριση, έστω και ενός τμήματος, των κρατικών τους χρεών.
Παράλληλα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει υπερψηφίσει την έκθεση του κεντροδεξιού ευρωβουλευτή Ντιόγκο Φέγιο για την οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρώπη, όπου υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά στη χρησιμότητα των ευρωομολόγων. Η έκδοση ευρωομολόγων, ώστε να υπάρξει μια κοινή διαχείριση μέρους του χρέους των κρατών-μελών, πρέπει και μπορεί να είναι η «ευρωπαϊκή απάντηση» για να επανέλθει το κόστος δανεισμού των κρατών-μελών σε λογικά επίπεδα και να θωρακιστεί η σταθερότητα της Ζώνης του Ευρώ, απαντούν οι πολιτικοί των άρρωστων οικονομιών.
Το σχέδιο των κ. Γιουνκέρ και Τρεμόντι προβλέπει δύο συγκεκριμένα βήματα για τη δημιουργία μιας βαθιάς αγοράς ευρωομολόγων με επαρκή ρευστότητα, η οποία θα είναι, όπως υποστηρίζουν, η πιο σημαντική στην Ευρώπη και αντίστοιχη σε ρευστότητα με την αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων. Το πρώτο βήμα προβλέπει την έκδοση του 50% των νέων ομολόγων των χωρών-μελών της Ε. Ε. από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, ενώ για τις χώρες με προβλήματα πρόσβασης στις αγορές το ποσοστό μπορεί να φθάσει στο 100%. Το δεύτερο βήμα αφορά τη δυνατότητα μετατροπής υφιστάμενων ομολόγων που έχουν εκδοθεί από τις χώρες της Ε. Ε. με ευρωομόλογα.
Η μετατροπή θα γίνεται στην ονομαστική τιμή τους, αλλά με τη δυνατότητα έκπτωσης, η οποία θα είναι μεγαλύτερη για τα κρατικά ομόλογα που οι τιμές τους βρίσκονται υπό πίεση στις αγορές. Ο Οργανισμός Διαχείρισης Ευρωπαϊκού Χρέους, σύμφωνα με τους δύο πολιτικούς, θα μπορούσε να δημιουργηθεί εντός του Δεκεμβρίου, εφόσον υπάρξει σχετική έγκριση από τις χώρες της Ε. Ε.