Περιμένοντας τον κ. "Πλούτο"...

Άριστος Μιχαηλίδης  

 

Ο πλούτος και τα οχήματα που θα εκτοξεύουν νερό

Είναι κουραστικό πια να μην ακούμε τίποτε άλλο από τα κυβερνητικά στελέχη, εκτός από την κραυγαλέα υπεκφυγή «ο πλούτος οφείλει να συνδράμει περισσότερο για να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της κρίσης». Όχι επειδή δεν πρέπει να συνδράμει ο πλούτος, αλλά επειδή το ακούμε την ώρα που η μια υποβάθμιση της οικονομίας ακολουθεί την άλλη (μέχρι που φτάσαμε ένα βήμα από τα σκουπίδια, όπως λένε οι ειδικοί) και δεν είναι καιρός για ιδεολογικές ατάκες συσπειρώσεων αλλά για αποφάσεις και μέτρα, δραστικά και άμεσα. Το ακούσαμε χτες και από τον ΓΓ της ΠΕΟ, Πάμπη Κυρίτση, το ακούμε κάθε μέρα κι από άλλους, ακόμα και από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ακόμα κι αν έχουν δίκαιο ότι πρέπει να συνδράμει ο πλούτος (που το λένε εδώ και τρία χρόνια, σαν να και πρόκειται για κάποιον εγκληματία, που λέγεται πλούτος!), τι περιμένουν; Να έρθει αυτός ο κύριος πλούτος να τους μοιράσει τα λεφτά του; Για πόσο καιρό θα μας λένε για τον πλούτο, που πρέπει, για παράδειγμα, να πληρώσει τους φόρους του, αλλά να μην κάνουν τίποτε για να εισπράξουν τα εκατοντάδες εκατομμύρια, που πρέπει να εισπραχθούν;
Η οικονομία έχει διαλυθεί, κάθε μήνα βάζουν λουκέτο δεκάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις (είναι κι αυτοί πλούτος;) αλλά τους φόρους πρέπει να τους εισπράξει κάποιος άλλος, όχι αυτοί που κυβερνούν εδώ και τριάμισι χρόνια. Αναγνωρίζουν όλοι ότι χρειάζεται κατεπειγόντως να ληφθούν μέτρα, αλλά πρέπει να τα πάρει κάποιος άλλος. Χρειάζονται ενίσχυση οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η ανάπτυξη, αλλά πρέπει να τις ενισχύσει κάποιος άλλος. Κάθε επιχείρηση έχει κόστος από την κρίση, κόστος που αντανακλά στους εργαζόμενους, αλλά επειδή είναι ιδιώτες, ανήκουν στην ιδεολογικά επάρατη τάξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας κι επειδή δεν επηρεάζονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν ανησυχεί ούτε ο κ. Κυρίτσης, ούτε κανένας άλλος από τους ειδικούς της κυβέρνησης και του Κόμματος, που έμαθαν να επαναλαμβάνουν στερεότυπα τα περί «πλούτου» και νομίζουν ότι κάνουν το καθήκον τους απέναντι στις λαϊκές μάζες.
«Ο καθένας κατανοεί ότι το γιατρικό που θα θεραπεύσει το πρόβλημα της ανεργίας είναι η επάνοδος σε ψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης», έλεγε χτες ο κ. Κυρίτσης. Ποιος θα πάρει μέτρα για ψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, όμως; Η αντιπολίτευση ή, η ιδιωτική πρωτοβουλία, που θεωρείται εχθρός και πρέπει να εξοντωθεί; Πώς στο καλό θα γίνει ανάπτυξη, ουδείς κατάλαβε ακόμα. Με τη συμφωνία του Κατάρ, που όταν έπαψαν οι τυμπανοκρουσίες, ξεχάστηκε; Ή με το να καταθέτει η κυβέρνηση προϋπολογισμό με κονδύλι €570.000 για αγορά τεσσάρων οχημάτων, που θα χρησιμοποιεί η Αστυνομία για να αντιμετωπίζει διαδηλωτές ρίχνοντας τους πιεσμένο νερό; Είναι τόσο επείγουσα αυτή η αγορά μέσα στην κρίση; Δεν σκέφτηκε κανένας ότι αν βάλουν αυτές τις €570.000 σ΄ ένα αναπτυξιακό έργο, παρά ν΄ αγοράσουν τέσσερα αχρείαστα αυτοκίνητα, μπορεί να δώσουν δουλειά σε μερικούς άνεργους οικογενειάρχες; Κι αν καταθέσουν σ΄ ένα λογαριασμό τα έξτρα επιδόματα τους (αυτοί που οι μισθοί τους είναι οι ψηλότεροι της Κύπρου) από τον Πρόεδρο Χριστόφια, μέχρι τους υπουργούς, τους συμβούλους, τους δικαστές, τους εισαγγελείς, τους επιτρόπους, μπορεί να δώσουν δουλειά σε ακόμα μερικούς άνεργους οικογενειάρχες; Ψηλά γράμματα όμως αυτά. Άμα φτάσουμε στον πάτο της Ελλάδας, θα μας υποχρεώσουν άλλοι να τα σκεφτούμε. Αυτό περιμένουν, άραγε;