Η μικροπολιτική στην Κύπρο

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Το παραμύθι του ενδιάμεσου χώρου

Του Άριστου Μιχαηλίδη

  Το Δημοκρατικό Κόμμα-ΔΗΚΟ είναι συνηθισμένο

 στην μικροπολιτική και τα ψίχουλα εξουσίας

 

ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΜΑΪΟ,όταν το ΔΗΚΟ πρότεινε τον Μάριο Καρογιάν για Πρόεδρο της Βουλής, έκανε μια ιστορική ανακοίνωση πολιτικής ακροβασίας. Έλεγε ότι «τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών δίνουν την εντολή στο Δημοκρατικό Κόμμα να προχωρήσει, ως κυρίαρχη δύναμη του Κέντρου, στη δρομολόγηση της στρατηγικής για την ανασυγκρότηση ενός νέου, ενιαίου, δυναμικού, σύγχρονου Κέντρου, με σταθερό στόχο την απελευθέρωση και την επανένωση της Κύπρου, την ανάπτυξη της και την ευημερία του λαού της. Για την επίτευξη του στόχου της ανασυγκρότησης του Κέντρου, το ΔΗΚΟ θα επιδιώξει συνεργασία σε όλα τα πεδία της πολιτικής με όλες τις δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου και της οικολογίας (ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών) και προς το σκοπό αυτό θα αναλάβει πρωτοβουλία για την ανάπτυξη ενός δομημένου διαλόγου». Αυτά στις 27 Μαϊου 2011. Πέρασαν από τότε σχεδόν δέκα μήνες και ούτε πρωτοβουλία δομημένου διαλόγου αναπτύχθηκε, ούτε καμιά δρομολόγηση στρατηγικής είδαμε.
Μάλιστα, τώρα που ξεκίνησαν οι διεργασίες για τις προεδρικές εκλογές, αυτό το παραμύθι ξεφούσκωσε με πάταγο. Το ΔΗΚΟ ως κυρίαρχη δύναμη του Κέντρου, κάνει διάλογο με το ΔΗΣΥ και με το ΑΚΕΛ, που όπως λέει διαφωνεί μαζί τους ριζικά, τουλάχιστον στο Κυπριακό και στο «σταθερό στόχο της απελευθέρωσης», αλλά «δομημένο διάλογο» με τον ενδιάμεσο χώρο δεν κάνει. Τα παχιά λόγια δεν είναι «δομημένος διάλογος», είναι έπεα πτερόεντα. Όταν πρότεινε την υποψηφιότητα Καρογιάν για την προεδρία της Βουλής, το ΔΗΚΟ απευθυνόταν με συγκεκριμένο τρόπο στην ΕΔΕΚ, στο ΕΥΡΩΚΟ και στο Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών και τους εξηγούσε πόσο σημαντική είναι «η ενότητα του ενδιάμεσου χώρου» για τη «διεκδίκηση των δικαίων και των δικαιωμάτων της πατρίδας και του λαού μας».
Δικαιολογημένα μπορεί να διερωτηθεί κάποιος πόση σοβαρότητα πρέπει να δίνεται σ΄ αυτές τις ιδέες, που επανέρχονται κάθε τόσο για τις δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου. Τώρα, ο Γιαννάκης Ομήρου απέστειλε επιστολές στα κόμματα αυτού του χώρου για να προσέλθουν σε διάλογο για τις προεδρικές εκλογές. Αλλά, πριν καν συνεδριάσει με τα στελέχη του ο κ. Καρογιάν ανακοίνωσε ότι τώρα κάνει άλλες πρωτοβουλίες και την Παρασκευή έχει συνάντηση με το ΑΚΕΛ, οπότε ο ενδιάμεσος χώρος έφαγε κλοτσιά.
Για να υπάρξει αποτέλεσμα, που θα προσφέρει στους πολίτες μια τρίτη επιλογή, πέραν των μεγάλων κομμάτων, η οποία θα έχει αξιώσεις να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό που λέμε πολιτικό γίγνεσθαι, πρέπει πρώτα η ηγεσία του ΔΗΚΟ «ως κυρίαρχη δύναμη», να αντιληφθεί ότι δεν την αρκεί να συνεχίσει να παριστάνει τη διακόσμηση των μεγάλων. Διότι μέχρι τώρα αυτό κάνει, αρπάζοντας κατά καιρούς λίγα ψίχουλα από το ρεγάλο της εξουσίας. Υπάρχει ασφαλώς και το ενδεχόμενο να έχουν αποφασίσει ότι δεν τους ενδιαφέρει να γίνουν σημαντικοί ηγέτες, ότι θα παίζουν πάντα το ρόλο των «μικρών», που επιβεβαιώνουν τους «μεγάλους». Διότι στον πολιτικό κόσμο, πάντα θα υπάρχουν και οι «μικροί», δεν είναι κακό. Φτάνει όμως να αποφασίσουν ότι αυτός είναι ο ρόλος τους και να πάψουν αυτό το κουραστικό παραμύθι, ότι ξαφνικά θα παραμερίσουν τις μωροφιλοδοξίες και θα γίνουν ένα «νέο, ενιαίο, δυναμικό, σύγχρονο Κέντρο με σταθερό στόχο την απελευθέρωση και την επανένωση της Κύπρου…» aristosm@phileleftheros.com