Κύπρος : Πολιτικά τερτίπια και μικροκομματικοί υπολογισμοί

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Η μπουγάδα και οι προεδρικές

Του Κώστα Βενιζέλου

  Χάνουμε και την Πραξούλα...

ΣΤΗΝ πολιτική η αριθμητική δεν συνάδει με τον ορθολογισμό των μαθηματικών πράξεων. Γι’ αυτό και κανείς δεν μπορεί εκ προοιμίου να κάνει προσθέσεις ποσοστών και να καταλήγει σε πολιτικά συμπεράσματα. Εκ των πραγμάτων, κομματικές συνεννοήσεις για συνεργασίες θα γίνουν ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ακόμη και κοινά προγράμματα διακυβέρνησης θα διαμορφωθούν, αν και αυτά ενίοτε χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για τη σύμπηξη συνεργασιών και ξεχνιούνται στη συνέχεια. Όλα αυτά είναι μέσα στο πολιτικό παιχνίδι και αποτελούν μέρος των διαφόρων διεργασιών, που επαναλαμβάνονται παραμονές εκλογών. Δεν μπορούν, όμως, οι συζητήσεις αυτές να δημιουργήσουν πολιτικά δεδομένα και να καθορίσουν αποτελέσματα, να τσιμεντώσουν ποσοστά. Οι ψηφοφόροι δεν είναι μπουγάδα για να την κουβαλούν από το σχοινί στο καλάθι υποψηφίων. Εάν αυτό δεν το αντιληφθούν οι κομματικές ηγεσίες, τότε θα χάσουν το παιχνίδι. Θα βρεθούν προ εκπλήξεων και θα τα έχουν με τις μαθηματικές τους πράξεις και τις προσθέσεις-αφαιρέσεις ποσοστών.

Η κοινωνία έχει άλλες προτεραιότητες κι άλλη ατζέντα από ό,τι οι κομματικές ελίτ. Το απέδειξε πολλές φορές. Οι πολίτες λειτούργησαν με το ένστικτο και το δικό τους πολιτικό κριτήριο στο δημοψήφισμα, αδειάζοντας εσωκομματικές πλειοψηφίες (ΔΗΣΥ) και νερόβραστες μεσοβέζικες ισορροπίες που κωδικοποιήθηκαν στο παροιμιώδες «λέμε όχι για να τσιμεντώσουμε το ναι» ( ΑΚΕΛ). Λειτούργησαν με το ένστικτο έναντι των υπόλοιπων δυνάμεων ακόμη κι όταν συμπορεύθηκαν μαζί, αλλά δεν τους έδειξαν εμπιστοσύνη για να διαχειριστούν τη συνέχεια. Οι πολίτες εγκατέλειψαν τον καναπέ τους, όταν η ανεπάρκεια, ο πολιτικός κουτοπόνηρος ερασιτεχνισμός προκάλεσε τη φονική έκρηξη στο Μαρί, τον περασμένο Ιούλιο. Κατέβηκαν στους δρόμους και έφτυσαν το σύστημα, όσους μετέτρεψαν τους θεσμούς σε σημαίες ευκαιρίας και την πολιτική σε προσωπική υπόθεση.
Είναι σαφές πως υπάρχει ένα κενό, το οποίο διαπιστώνεται από ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών, που επιλέγει την αποστασιοποίηση και την αποχή. Συνεπώς, τα κόμματα δεν μπορούν να επιμένουν σε αδιέξοδες επιλογές/πολιτικές και να μην αφουγκράζονται την κοινωνία. Τα ψεύτικα διλήμματα μπορούν να αποτελέσουν τροφή μόνο σε όσους θεωρούν εαυτούς «μαντρωμένους». Οι πολίτες δεν είναι μπουγάδα, την οποία μαζεύεις και την τοποθετείς σε όποιο καλάθι εξυπηρετεί κοντόφθαλμες προσωπικές στρατηγικές.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Θα μιλήσει για «πολιτικό βιασμό» η κ. Πραξούλα Αντωνιάδου, τώρα που φεύγει τόσο… άδοξα από το υπουργείο; Επιστροφή στη μοναξιά, μόνο που από τους ΕΔΗ έφυγε και ο θυρωρός…