To «G20» και ο πόλεμος
Η Συρία «απήγαγε» τη σύνοδο κορυφής του «G20», στην Αγία Πετρούπολη. Η σοβούσα κρίση βάζει τη σφραγίδα της σε αυτό που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν μια σύνοδος ρουτίνας. Πρωταγωνιστής της συνόδου, ο Μπαράκ Ομπάμα θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει συμμάχους στην εκστρατεία του εναντίον της Συρίας και να πείσει τη διεθνή κοινότητα για την αποφασιστικότητά του, ως ηγέτη της μόνης υπερδύναμης.
Η σημαντική υποστήριξη που εξασφάλισε ο Ομπάμα από ηγέτες και των δύο κομμάτων στη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων προδιαθέτει, κατά πάσα πιθανότητα, τη θετική ψήφο του Κογκρέσου. Δεν είναι πιθανό ο Λευκός Οίκος να περιμένει το τελικό πόρισμα των επιθεωρητών του ΟΗΕ –το οποίο ενδέχεται να δημοσιοποιηθεί ύστερα από εβδομάδες– τη στιγμή που η αξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται. Αλλωστε, οι διαφωνίες μελών του Κογκρέσου φαίνεται να εστιάζονται στην έκταση ενδεχόμενης επίθεσης: άλλοι τη θέλουν συμβολική και άλλοι αρκούντως ισχυρή, ώστε να αποδυναμώσει τον κυβερνητικό στρατό του Ασαντ. Οπως και αν εξελιχθεί η αμερικανική επέμβαση, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στη Συρία μετά αυτήν.
DIARIO DE NOTICIAS
Αντισυνταγματικές ροπές
Η εχθρότητα με την οποία ο πρωθυπουργός Πάσος Κοέλιο αντιμετωπίζει το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας είναι παράλογη και δεν οδηγεί πουθενά. Είτε η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τα συνταγματικά όρια, κάτι που συνιστά βαρύτατη άγνοια, είτε τα γνωρίζει και προσπαθεί να τα παρακάμψει, κάτι που συνιστά απρέπεια, ή επιζητά τη σύγκρουση μεταξύ θεσμών ευτελίζοντας το σύνταγμα. Το συμπέρασμα σε οποιαδήποτε περίπτωση είναι: η κυβέρνηση δεν αισθάνεται άνετα με το συνταγμα και θέλει να το παρακάμψει, προεκειμένου να κυβερνήσει όπως επιθυμεί. Πέντε φορές οι δικαστές απέρριψαν κυβερνητικές αποφάσεις ως αντισυνταγματικές. Η απάντηση του Πάσος ήταν ότι από το δικαστήριο «λείπει ο κοινός νους». Το Σοσιαλδημοκρατικό (συντηρητικό) Κόμμα ποτέ δεν αισθάνθηκε άνετα με το σύνταγμα και ο Σα Καρνέιρο ποτέ δεν έκρυψε τη δυσφορία του για τη φύση ενός κειμένου που αναφερόταν στην «οδό προς τον σοσιαλισμό». Η δεύτερη αναθεώρηση του συντάγματος, το 1989, κατήργησε, με την ψήφο και του Σοσιαλιστικού Κόμματος, την καταραμένη λέξη «σοσιαλισμός». Ομως ακόμα και τώρα, όταν βρίσκεται στην εξουσία, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δυσκολεύεται να συνδεθεί με τους θεσμούς που εκπροσωπούν τη δημοκρατία.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 06/09/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire