Κύπρος - Προς Επιχαιροντας

Γ. Σέρτης

ΣΑΜΠΩΣ μάς ...ξανάτυχε κάτι τέτοιο;
Δικαιολογημένη και η αδημονία και η ευφορία, καθώς η φλόγα από το φυσικό αέριο μοιάζει να φωτίζει τη σκοτεινιά των μαύρων σκέψεων που συνοδεύουν τη χρεοκοπία των τελευταίων μηνών.
Επειδή:
Άλλο να ακούς ότι υπάρχουν κοιτάσματα αερίου στην Κυπριακή ΑΟΖ, κι άλλο να βλέπεις τη φλόγα της αποδεικτικής τους ύπαρξης.

(Παρενθετικά να θυμίσουμε:
α) Ότι είχαμε υποθαλάσσιο πλούτο το ήξεραν –τουλάχιστον– πριν 50 χρόνια οι Βρετανοί λόρδοι και οι υπερατλαντικοί Άτσεσον, όταν μάς χρύσωναν χάπια με παραχώρηση του Καστελόριζου στην Τουρκία, για να βρεθεί η Τουρκία με τεράστια ΑΟΖ ανάμεσα Κύπρου και Ελλάδας – τότε που ιδέα δεν είχαμε για ΑΟΖ.
β) Ότι ήταν πλούσια τα κοιτάσματα της Κυπριακής ΑΟΖ αποδεικνύεται και από την ύπουλη –συν τοις άλλοις– σφήνα του λόρδου Χάνεϊ που τα... παραχωρούσε στις Βρετανικές Βάσεις).
Λοιπόν, τραγική ειρωνεία να... πανηγυρίζουν για τη φλόγα και όσοι –πριν εννιά χρόνια– σκίζονταν υπέρ των σχεδιασμών του Χάνεϊ. Είναι μεγαλόψυχη αυτή η διασωθείσα –λαϊκή και Τασική βουλήσει– Δημοκρατία για να συγχωρεί, ακόμη και (δια)συρμένη από αχρείες ηγεσίες στη χρεοκοπία!
Οι επαΐοντες επιχειρούν να πουν:
—Συγκρατημένη αισιοδοξία. Από το άναμμα της φλόγας έως την αξιοποίηση του φυσικού αερίου απαιτείται χρονικό διάστη-
μα...
Αλλά:
Άμα λαός που αλλιώς ήταν μαθημένος, βρέθηκε κατακουρεμένος και με τη νέα του γενιά στην ανεργία, και βλέπει φλόγα αερίου σαν ναυαγός τη σανίδα σωτηρίας, ποιος... ρεαλισμός μπορεί να του μειώσει την ελπίδα του;
Άλλωστε –συχνά-πυκνά– κυριαρχεί η –μεταφυσική– σκέψη:
—Δεν περάσαμε τόσα και τόσα, για να χαθούμε από μια –τεχνητή και παράδοξη– χρεοκοπία!

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 06/09/2013