
Nίκος Τόκας
EΑΝ έχουμε ήδη
«διεγνωσμένες» 10.500 περιπτώσεις άπορων μαθητών (που, στατιστικά, αποτελούν το
10% του συνολικού μαθητικού πληθυσμού), τότε πάει να πει ότι αυτόματα μας
προκύπτουν 10.500 οικογένειες που, προφανώς, και ένα στοιχειώδες σε ποσότητα
και ποιότητα γεύμα εάν καταφέρνουν να παίρνουν τη μέρα, ενδεχομένως να δηλώνουν
και... ευτυχείς.
Κι αν υποθέσουμε τώρα ότι οι πιο πάνω 10.500 οικογένειες αποτελούνται κατά μέσο όρο από τέσσερα μέλη, τότε, αυτόματα και πάλι, μας βγαίνει ένας αριθμός 46.000 συνανθρώπων μας, την... πείνα των οποίων δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς! ...Αντίθετα, εκείνο που μπορεί να υποψιαστεί με σιγουριά κάποιος, είναι ότι το ζητούμενο για τους συγκεκριμένους ανθρώπους δεν είναι να... ξεφύγουν άμεσα από τη φτώχεια και τη μιζέρια τους -εξάλλου κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατον, ακόμα κι αν εξασφαλιστεί κάποια γενναιόδωρη... συνδρομή της Μεγαλόχαρης! Το ζητούμενο λοιπόν γι’ αυτούς τους ανθρώπους, και κάτω από τις τραγικές οικονομικές συνθήκες και δεδομένα που βιώνει ο τόπος, είναι να διασφαλίσουν τουλάχιστον ένα πιάτο φαΐ, σε βάθος χρόνου!
Ωστόσο με το θέμα των άπορων μαθητών ή δη εντοπίζεται εγκληματική αμέλεια από μέρους της Πολιτείας: Αυτούς τους τελευταίους τρείς μήνες που τα σχολεία ήταν κλειστά, αυτά τα παιδιά ή τελοσπάντων μερικές χιλιάδες από αυτά υποθέτει βάσιμα κανείς ότι στερήθηκαν του προγεύματος που τους προσφέρεται στο σχολείο. Και αμφιβάλλουμε αν τα ίδια παιδιά το έπαιρναν στο σπίτι τους -για το μεσημεριανό και βραδινό φαγητό δεν βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά ότι καν... μυρίζονταν φαγητό στις οικογενειακές κουζίνες!
Φυσικά οι πεινώντες και οι διψώντες σε ένα ετοιμόρροπο οικονομικά κια ηθικά κράτος δεν περιορίζονται στις 46.000 βάσει του αριθμού των άπορων μαθητών στα σχολεία. Ενδεχομένως οι αριθμοί των πραγματικά φτωχών εν Κύπρω, αν υπήρχε δυνατότητα να καταμερηθούν ένας προς ένας, σπιτικό προς σπιτικό, να προκαλούσαν και σοκ.Και... έμφραγμα σε μια ανάλγητη Πολιτεία-επαίτη, που και ρακένδυτη ακόμα ανέχεται, (εκεί που δεν τους χειροκροτεί κιόλας) τους φαύλους πολιτικούς, αυτούς τους αρρωστημένους και εθνικά επικίνδυνους τομαριστές!
Στο μεταξύ, λες και τα τραβάει η... ψυχή της Πολιτείας μας: και τον αυτοεξευτελισμό, και την οδύνη!
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 06/09/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire