Δικαιοσύνη και νομικός πολιτισμός

Χρήστος Μιχαηλίδης

 Το τεκμήριο της αθωότητας, ένας κανόνας που ισχύει σε κάθε δημοκρατικό πολίτευμα και, κατά τον οποίο, ουδείς επιτρέπεται να θεωρείται ένοχος, εάν δεν αποφανθεί σε αμετάκλητο βαθμό το αρμόδιο δικαστήριο, καταπατείται βάναυσα στις μέρες μας. Η δικαιοσύνη προσφέρει θέαμα και δεν είναι αυτός ο ρόλος της. Για παράδειγμα σε τι χρησιμεύουν οι χειροπέδες όταν ο κρατούμενος με κανένα τρόπο δεν μπορεί να δραπετεύσει;  Και είναι ακόμη περισσότερο προκλητική μια τέτοια συμπεριφορά, όταν ένας κατηγορούμενος καλείται να σηκώσει τις αμαρτίες δεκάδων άλλων που θα έπρεπε να είναι στο ίδιο εδώλιο.(Σχόλιο του BLOG Πενταλιά)

Πρώτη νύχτα στο κρατητήριο

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης πέρασε τη χθεσινή, πρώτη του νύχτα στην Ελλάδα, υπό κράτηση στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών (ΓΑΔΑ), στη λεωφόρο Αλεξάνδρας στους Αμπελοκήπους -περιοχή στην οποία συχνάζουν οι περισσότεροι Κύπριοι φοιτητές. Στο τεράστιο και αποκρουστικό αυτό κτήριο (αλλά ποια αστυνομία, στον κόσμο, στεγάζεται σε παλάτι;), υπάρχουν κρατητήρια, αλλά συνήθως, για «ειδικές περιπτώσεις», όπως με τον γέροντα Εφραίμ, ή όταν υπάρχουν και λόγοι υγείας, ο κρατούμενος παραμένει υπό φρούρηση σε κάποιο από τα γραφεία, όπου έχουν μεταφέρει και ένα κρεβάτι.

 
Το πρωί σήμερα επρόκειτο να μεταφερθεί στο Εφετείο Αθηνών, όπου ο Εισαγγελέας Εκδόσεων επικυρώνει την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης. Πρόκειται για καθαρά τυπική διαδικασία. Στη συνέχεια, η υπόθεση περνάει στα χέρια του Ειδικού Ανακριτή κ. Μάλλη, ο οποίος θα γνωστοποιήσει στον πρώην υπουργό και στον δικηγόρο που θα τον συνοδεύει, το κατηγορητήριο, και θα τους επιδώσει σε αντίγραφο τη δικογραφία. Ο κ. Μιχαηλίδης θα ζητήσει και θα λάβει προθεσμία, κατ’ αρχάς 3ήμερη, για να μελετήσει τη δικογραφία και να ετοιμάσει την απολογία του. Αν δεν του φτάσουν οι 3 μέρες, θα ζητήσει κι άλλες και πιθανώς θα τις λάβει. Στο διάστημα των ημερών αυτών θα παραμείνει υπό κράτηση στη ΓΑΔΑ.
 
Όταν ολοκληρωθεί η απολογία του, η απόφαση θα εκδοθεί αμέσως. Πρέπει όμως να είναι ομόφωνη, μεταξύ του ανακριτή και του Εισαγγελέα Προφυλακίσεων, ο οποίος παρίσταται στην ανάκριση και εκφέρει πρώτος γνώμη. Εάν συμφωνήσουν ότι δεν χρειάζεται προφυλάκιση, ο πρώην υπουργός μένει ελεύθερος, πιθανώς όμως με περιοριστικούς όρους, μέχρι να κληθεί στο δικαστήριο. Εάν συμφωνήσουν σε προφυλάκιση, που είναι και το πιο πιθανό (διότι είναι επιβαρυντικό για τον κ. Μιχαηλίδη ότι όταν οι ελληνικές Αρχές του ζήτησαν να παρουσιαστεί και να ανακριθεί, εκείνος δεν προσήλθε), θα οδηγηθεί αμέσως στις φυλακές του Κορυδαλλού, και θα παραμείνει στην πτέρυγα όπου κρατείται ο Ακης Τσοχατζόπουλος και οι άλλοι εμπλεκόμενοι στην πολύκροτη αυτή υπόθεση. Εάν ανακριτής και εισαγγελέας δεν συμφωνήσουν, τότε καλείται να αποφασίσει αμέσως, λύνοντας τη διαφορά, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.
 
Όπως και να έχει, δυο πρώην, πανίσχυροι υπουργοί, στα ίδια κελιά, είναι σίγουρα σενάριο που δεν αφήνει ασυγκίνητους τους κινηματογραφιστές, τους δημοσιογράφους και, βεβαίως, την κοινή γνώμη. Πρόσφατη έρευνα, πάντως, δείχνει ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που κάνουν κατάχρηση της λύσης της προφυλάκισης, με τους αρμόδιους δικαστικούς λειτουργούς, είτε γιατί το κλίμα των ημερών επιτάσσει «τιμωρία εδώ και τώρα», ιδίως για πολιτικά πρόσωπα, είτε γιατί φοβούνται μη διαφύγει κάποιος κατηγορούμενος στο εξωτερικό, να καταφεύγουν στην εύκολη λύση να τους κλείνουν στη φυλακή προκαταβολικά! Και τίθεται, βεβαίως, σοβαρό θέμα και ως προς την αμερόληπτη απόδοση δικαιοσύνης, όταν στα μάτια του κόσμου ο σιδεροδέσμιος κατηγορούμενος είναι ήδη καταδικασμένος χωρίς να έχει ακόμα αποδειχθεί η ενοχή του.
 
Τις ημέρες αυτές της δίκης Τσοχατζόπουλου, η τηλεόραση δείχνει τους κατηγορούμενους να κατεβαίνουν από τις κλούβες της αστυνομίας, με χειροπέδες, και να οδηγούνται, σχεδόν σηκωτοί, στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Τα μάτια δεν πέφτουν μόνο επάνω στους βασικούς κατηγορούμενους, που και αυτοί έχουν, υποτίθεται, το τεκμήριο της αθωότητας. Πέφτουν και επάνω στη γυναίκα και στην κόρη, φερ’ ειπείν, του κ. Τσοχατζόπουλου, που έχουν ανήλικα παιδιά και που, σύμφωνα με εκτιμήσεις έγκυρων και καταξιωμένων καθηγητών Νομικής, δεν υπήρχε κανένας λόγος που να δικαιολογούσε προφυλάκιση, η οποία σε τέτοιες περιπτώσεις λαμβάνει «χαρακτήρα εκδικητικό», που δεν επιτρέπει κανένας νομικός πολιτισμός.
 

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013