Υπατος στόχος του Παπανδρέου και των μελών της οικογένειάς του ήταν η άνοδος στην εξουσία ώστε, μέσω αυτής, όπως πίστευε, να ισχυροποιηθεί και η κομματική του ισχύς

Ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει πρωθυπουργός

...Παρά την διεθνή κρίση και τις επιπτώσεις της στην ελληνική οικονομία, ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου ασκούσε, ως αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, μία δημαγωγική και λαϊκιστική πολιτική ερήμην της οικονομικής συγκυρίας (...)

Ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου είχε πλήρη γνώση της καταστάσεως τόσο από τον Ισπανό σοσιαλιστή Επίτροπο κ. Χοακίμ Αλμούνια, αρμόδιο για την Οικονομία, όσο και από δύο συμβούλους του που είχαν σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ειδικότερα δε, η ενημέρωση του κ. Γ. Α. Παπανδρέου είχε γίνει από τον Φεβρουάριο του 2009, ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ επληροφορείτο ότι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε πρόβλημα δανεισμού -ενδεχόμενο, ωστόσο, το οποίο είχε αφήσει τον κ. Γ. Α. Παπανδρέου παγερά αδιάφορο. Υπατος στόχος του ιδίου και των μελών της οικογένειάς του ήταν η άνοδος στην εξουσία ώστε, μέσω αυτής, όπως πίστευε, να ισχυροποιηθεί και η κομματική του ισχύς (...)

Παραλαμβάνοντας λοιπόν την οικονομία υπό δυνητική πτώχευση, ο νέος Πρωθυπουργός άρχισε να φορτώνει τα πάντα στην Νέα Δημοκρατία -εν μέρει όχι αδίκως- και να κάνει λόγο για "κολτ στο τραπέζι" και άλλα φαιδρά παρόμοια. Είχε επίσης αποσπάσει την διαβεβαίωση από τον τότε γενικό διευθυντή του ΔΝΤ, κ. Ντομινίκ Στρως-Καν, ότι θα δεχόταν βοήθεια αρκεί να άνοιγε στο Ταμείο την πόρτα της Ευρώπης (...)
Ολα αυτά έγιναν γρήγορα αντιληπτά από τις αγορές, οι άνθρωποι των οποίων περίμεναν μία μικρή ευκαιρία για να ξεσπάσουν κατά της Ευρωζώνης -η οποία μπορεί να ήταν νομισματικά ισχυρή, αλλά έπασχε σε δημοσιονομική συνοχή και διακυβέρνηση. Ετσι, από τον Μάιο του 2010 αρχίζει το ελληνικό δράμα, με την υπογραφή του Μνημονίου (...)
Σήμερα, λοιπόν, η Ελλάδα τελεί υπό πτώχευση η οποία -για την ώρα, τουλάχιστον- είναι ελεγχόμενη. Ο δε Πρωθυπουργός της, υπό την πίεση των αδιεξόδων που ο ίδιος δημιούργησε αναγκάζεται να παραιτηθή. Το ερώτημα είναι τι πέτυχε τελικώς ο κ. Παπανδρέου, με όλον αυτόν τον κύκλο που άρχισε το 2007; Ικανοποίησε περιστασιακώς τον προσωπικό του στόχο να γίνει Πρωθυπουργός, αλλά οδήγησε την χώρα σε μείζονα καταστροφή. Και έτσι αναγκάσθηκε να πέση πρόωρα και ο ίδιος».
ΑΘ. Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ - «Εστία»

---