ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Μέτρα; Ποια μέτρα; Εμείς έχουμε διάλογο τώρα
Του Άριστου Μιχαηλίδη
ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ μέτρα, θα ληφθούν κι άλλα και να μην ανησυχούμε, μας λένε αυτοί που έχουν την ευθύνη να σταματήσουν την κατρακύλα. Ωστόσο, είναι πολύ περίεργο που δεν βιάζονται καθόλου. Ούτε, που κατάλαβε κανένας πως πέρασαν τρία χρόνια αναβολών και συνεχών υποβαθμίσεων της οικονομίας, που αν μη τι άλλο, επιδεινώνουν κάθε φορά και περισσότερο το άσχημο κλίμα και την αρνητική ψυχολογία, που επιδρά στην αγορά. Χτες, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξήγγειλε νέο κύκλο διαβουλεύσεων με τις συντεχνίες, υποσχόμενος ότι τίποτε δεν θα αποφασιστεί χωρίς διάλογο με το συνδικαλιστικό κίνημα. Και φυσικά, είναι απολύτως σωστή αυτή η προσέγγιση και δεν έχει κανένας απαίτηση να μην γίνει διάλογος. Αλλά, υπάρχει και μια άλλη συνισταμένη, που φαίνεται ότι δεν λαμβάνεται υπόψη. Ή για να το προσαρμόσω στη γλώσσα του Προέδρου, δεν ιδρώνει το αφτί τους. Είναι ο παράγοντας χρόνος.
Ο προηγούμενος διάλογος με τις συντεχνίες του δημόσιου τομέα, κράτησε δύο χρόνια και κατέληξε σ’ ένα πακέτο μέτρων για το οποίο όσοι φώναζαν ότι δεν ήταν αρκετό, κατηγορήθηκαν άγρια και από την κυβέρνηση και από τις συντεχνίες ως εχθροί του λαού. Η ανεπάρκεια αποδείχτηκε όταν μετά από εκείνα τα μέτρα ακολούθησαν άλλες δυο υποβαθμίσεις της οικονομίας και νέα δυσχέρεια στην αγορά. Σήμερα, όλοι (και ο υπουργός Οικονομικών) μας λένε ότι χρειάζεται νέο πακέτο μέτρων και όπως φαίνεται μελετούν και την καθολική παγοποίηση μισθών και ΑΤΑ στο δημόσιο, αλλά και υποχρεωτικές εισφορές των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, συν η αύξηση του ΦΠΑ από το 15% στο 17%. Πριν από δύο μήνες δεν μπορούσαν να σκεφτούν ότι θα έφταναν σε αυτό το σημείο; Κάνουν μελέτες για δύο μήνες; Κι ας μην μας πουν ότι επιδεινώθηκε η κατάσταση λόγω Ελλάδας, διότι η Ελλάδα είναι στην ίδια τραγική κατάσταση εδώ και ενάμιση χρόνο. Προχειρότητα να την πούμε; Ανευθυνότητα; Ανικανότητα; Αναβλητικότητα; Ή απλώς ιδεοληψία;
Προχτές στο ΚΕΒΕ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θα υιοθετήσει σύντομα μέτρα «ενθάρρυνσης παραγωγής καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.» Πολύ ωραίες υποσχέσεις. Αλλά, μέχρι να ληφθούν αποφάσεις οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν θα υπάρχουν. Κάθε μήνα κλείνουν εκατό μικρομεσαίες, άλλες τόσες απολύουν τους υπαλλήλους τους κι άλλες μειώνουν τα ωράρια και τους μισθούς… Το παζάρι είναι ένα μαύρο χάλι, για να το πούμε με περισσότερη ακρίβεια. Αλλά, η κυβέρνηση κατεβάζει παχιές ιδέες σε ρυθμούς πολύ μακριά από την ταχύτητα με την οποία κατρακυλά η αγορά.
Επειδή παρακολουθούμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τρομάζουμε, θα περιμέναμε ότι ο Πρόεδρος και το επιτελείο του θα ανησυχούσαν και θα βιάζονταν περισσότερο.
Είδατε τι έγινε με το δημοψήφισμα, που ήθελε να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου; Τον φώναξαν στις Κάννες, του έδωσαν στο χέρι ακόμα και το ερώτημα του δημοψηφίσματος και μέχρι να τελειώσουν μαζί του έψαχνε για εντολοδόχο Πρωθυπουργό. Εμάς, όταν θα βρεθούμε στην ίδια μοίρα, θα μας δώσουν στο χέρι τη λύση του Κυπριακού και δεν θα δικαιούμαστε να πούμε ούτε κιχ. Προς το παρόν, μας δίνουν πιο υποφερτές εντολές: Μέχρι μέσα Δεκεμβρίου να έχετε πάρει μέτρα, αλλιώς… aristosm@phileleftheros.com
Ο προηγούμενος διάλογος με τις συντεχνίες του δημόσιου τομέα, κράτησε δύο χρόνια και κατέληξε σ’ ένα πακέτο μέτρων για το οποίο όσοι φώναζαν ότι δεν ήταν αρκετό, κατηγορήθηκαν άγρια και από την κυβέρνηση και από τις συντεχνίες ως εχθροί του λαού. Η ανεπάρκεια αποδείχτηκε όταν μετά από εκείνα τα μέτρα ακολούθησαν άλλες δυο υποβαθμίσεις της οικονομίας και νέα δυσχέρεια στην αγορά. Σήμερα, όλοι (και ο υπουργός Οικονομικών) μας λένε ότι χρειάζεται νέο πακέτο μέτρων και όπως φαίνεται μελετούν και την καθολική παγοποίηση μισθών και ΑΤΑ στο δημόσιο, αλλά και υποχρεωτικές εισφορές των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, συν η αύξηση του ΦΠΑ από το 15% στο 17%. Πριν από δύο μήνες δεν μπορούσαν να σκεφτούν ότι θα έφταναν σε αυτό το σημείο; Κάνουν μελέτες για δύο μήνες; Κι ας μην μας πουν ότι επιδεινώθηκε η κατάσταση λόγω Ελλάδας, διότι η Ελλάδα είναι στην ίδια τραγική κατάσταση εδώ και ενάμιση χρόνο. Προχειρότητα να την πούμε; Ανευθυνότητα; Ανικανότητα; Αναβλητικότητα; Ή απλώς ιδεοληψία;
Προχτές στο ΚΕΒΕ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θα υιοθετήσει σύντομα μέτρα «ενθάρρυνσης παραγωγής καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.» Πολύ ωραίες υποσχέσεις. Αλλά, μέχρι να ληφθούν αποφάσεις οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν θα υπάρχουν. Κάθε μήνα κλείνουν εκατό μικρομεσαίες, άλλες τόσες απολύουν τους υπαλλήλους τους κι άλλες μειώνουν τα ωράρια και τους μισθούς… Το παζάρι είναι ένα μαύρο χάλι, για να το πούμε με περισσότερη ακρίβεια. Αλλά, η κυβέρνηση κατεβάζει παχιές ιδέες σε ρυθμούς πολύ μακριά από την ταχύτητα με την οποία κατρακυλά η αγορά.
Επειδή παρακολουθούμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τρομάζουμε, θα περιμέναμε ότι ο Πρόεδρος και το επιτελείο του θα ανησυχούσαν και θα βιάζονταν περισσότερο.
Είδατε τι έγινε με το δημοψήφισμα, που ήθελε να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου; Τον φώναξαν στις Κάννες, του έδωσαν στο χέρι ακόμα και το ερώτημα του δημοψηφίσματος και μέχρι να τελειώσουν μαζί του έψαχνε για εντολοδόχο Πρωθυπουργό. Εμάς, όταν θα βρεθούμε στην ίδια μοίρα, θα μας δώσουν στο χέρι τη λύση του Κυπριακού και δεν θα δικαιούμαστε να πούμε ούτε κιχ. Προς το παρόν, μας δίνουν πιο υποφερτές εντολές: Μέχρι μέσα Δεκεμβρίου να έχετε πάρει μέτρα, αλλιώς… aristosm@phileleftheros.com
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire