Ελλάδα -Τα ίδια

Περισσότερο απ' το πρώτο ημίωρο της ομιλίας του πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική του ομάδα, την Πέμπτη, δαπανήθηκε σε ύφος εξωπραγματικής αμεριμνησίας, λες και τα γεγονότα των δύο προηγούμενων ημερών ΔΕΝ είχαν ΚΑΝ συμβεί. 

Από τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

Συμπαθέστατος και γλυκύς όπως πάντα, πολιτισμένος, ήπιος, ελαφρά μελαγχολικός -το είδος του ανθρώπου που θα ήθελες να καθίσει δίπλα σου σ' ένα αεροπορικό ταξίδι-, ο Γιώργος φιλοτέχνησε, ως συνήθως, μια γενική, αφηρημένη εικόνα των σχέσεων που συνδέουν τις κορυφές του τριγώνου λαός-κυβέρνηση-τρόικα, στις οποίες απέδωσε τις γνωστές επώδυνες και ηρωικές αποχρώσεις, για να παραχωρήσει κατόπιν τον λόγο στον υπουργό Οικονομικών. Μέχρι τότε, καμία διάθεση αποσαφήνισης των περί δημοψηφίσματος.

ΑΥΤΟ το στιλ του τύπου «προσποιούμαστε ότι δεν συνέβη», που αποδείχτηκε ακόμη πιο κραυγαλέο σε σύγκριση με τον πανικόβλητο πολεμικό ενθουσιασμό των ΜΜΕ το πρωί της ίδιας μέρας, σημαδεύει το όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει το έλλειμμα πειθούς που άρχισε να προκαλεί ευδιάκριτα ρήγματα στο πολιτικό σύστημα ήδη από την εποχή των άθλων Κοσκωτά και που κατέληξε αβυσσαλέο με τον χειρισμό των σκανδάλων επί Σημίτη και Κώστα Καραμανλή. Για να μην πούμε και για τις ουρανομήκεις αντιφάσεις της πρωθυπουργικής τοποθέτησης, όπως τα δήθεν κολακευτικά υπέρ της «ευθυκρισίας» του εκλογικού σώματος, που η κυβέρνηση, λέει, όχι μόνον το εμπιστεύεται αλλά «του δίνει [και] το λόγο» με το δημοψήφισμα, τη στιγμή που αυτό (το δημοψήφισμα), αμέσως μετά, ακυρώθηκε στην ίδια εκείνη ομιλία διά συσκοτίσεως της οθόνης.
ΟΣΟ για την προοπτική των εκλογών, και παρά την «ευθυκρισία» που μόλις είχε εκθειάσει, ο Γιώργος τη χαρακτήρισε «καταστροφική επιλογή» και την απέρριψε με αποτροπιασμό. Γιατί; Επαψε μήπως, ξαφνικά, ο λαός να είναι προικισμένος με αξιοζήλευτη «ευθυκρισία»; Φυσικά, τέτοια χάσματα λογικής, τέτοια ομολογουμένως γελοία ρητορικά μπαλώματα, είναι κάτι παραπάνω από συνηθισμένα και εξακολουθούν να προδίδουν, μεγαλοπρεπώς, τον τετριμμένο πια παραλογισμό ενός πολιτικού συστήματος που φθάρηκε ολοκληρωτικά εξαιτίας της αρρωστημένης προτίμησής του για τακτικές όπως το να βαφτίζεις το ψάρι κρέας, να διαψεύδεις το προφανές και να υποδύεσαι τον αδαή ή τον βλάκα.
ΤΟ φαινόμενο θα παρέμενε συνώνυμο της κοινοτοπίας αν δεν προσφερόταν για να καταλάβουμε ότι, παρά τις εκσυγχρονιστικές διαβεβαιώσεις, καμία ουσιαστική αναβάπτιση δεν μεσολάβησε και τίποτα δεν άλλαξε στον πυρήνα της νοοτροπίας της ηγετικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος, κανένα ίχνος ειλικρίνειας δεν θεωρήθηκε ποτέ ευπρόσδεκτο, καμιά αξιοπρεπής λύση δεν προτιμήθηκε ενάντια στο πολιτικό κόστος, κι όσο για τον «ορθό λόγο» που επικαλέστηκε ο Γιώργος προχτές, ηχεί σαν ανέκδοτο.

Πηγή: Ελευθεροτυπία
Δημοσιεύτηκε στις 05/11/2011