Κύπρος : Χάθηκε η σοβαρότητα

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Να κάνουν κι ευχέλαιο στο αεροδρόμιο;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΑ είναι πράματα αυτά; Να μην ξεπροβοδίζει τον Πρόεδρο Χριστόφια στο αεροδρόμιο ο Ομήρου; Να μην τρέχει να τον καλωσορίζει όποτε επιστρέφει; Και ούτε ο Καρογιάν πήγαινε, ήμαρτον σου Κύριε! Έτσι σέβεστε το θεσμό κύριοι; Ήταν τυχαία που ο Μακάριος ήταν θεσμός από μόνος του; Ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο πήγαινε στο αεροδρόμιο. Και στέκονταν γραμμή και σούζα οι Υπουργοί κι ο Πρόεδρος της Βουλής και κάμποσοι παρατρεχάμενοι. Κι έκαναν χαρά μεγάλη αυθόρμητα, κάθε φορά που επέστρεφε από το εξωτερικό. Αυτές ήταν εποχές. Όχι τώρα, που ταξιδεύει ο Πρόεδρος και δεν πάει κανένας να τον αποχαιρετήσει. Και μετά έχουν παράπονο, που δεν τους ενημερώνει. Αν τους ενημέρωνε δηλαδή, θα πήγαιναν στο αεροδρόμιο να του κάνουν τεμενάδες; Καλά τους το είπε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Ο λαός, τους είπε, ψηφίζει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν ψηφίζει Εθνικό Συμβούλιο. Γιατί να τους ενημερώνει λοιπόν; Και γιατί να έχει σημασία, που όλα τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, πλην ΑΚΕΛ, διαφωνούν μαζί του; Καλά τους το είπε και ο Άντρος Κυπριανού.
«Εμείς, είπε, αφήνουμε τον κυπριακό λαό να κρίνει ποια είναι τα κίνητρα αυτής της ανομοιογενούς συμμαχίας, η οποία επιχειρείται στο πλαίσιο του Εθνικού Συμβουλίου». Διότι όταν διαφωνούν όλοι με τον Πρόεδρο είναι «ανομοιογενής συμμαχία», δεν είναι κάτι το σωστό. Το πρόβλημα δεν είναι του ενός που διαφωνεί με τους πολλούς, το πρόβλημα είναι της πλειοψηφίας που παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή της μοναρχίας και δημιουργεί συνθήκες για να εκδηλώνεται το φαινόμενο του «εις και μόνος». Διότι, ήταν πιο υγιές όταν η ΕΔΕΚ έκανε συμμαχία με τον Πρόεδρο ενώ δεν συμφώνησε ποτέ με τις θέσεις του και τους χειρισμούς του. Και το ΔΗΚΟ, επίσης, ήταν μια ομοιογενής συμμαχία όταν συμπορευόταν μαζί του, άσχετα αν διαφωνούσε με όλες τις προτάσεις του, τις συμφωνίες του, τη συμπεριφορά του, τα οράματά του.
Τι φωνάζει, λοιπόν, αυτή η «ανομοιογενής συμμαχία» ότι πρέπει να χαραχθεί μια νέα στρατηγική για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Υπάρχει η στρατηγική του Προέδρου, η σοφή στρατηγική, που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Αν όλοι συμφωνήσουν με αυτή τη στρατηγική θα γίνει αυτομάτως μια κοινή εθνική στρατηγική και δεν θα υπάρχει λόγος να ψάχνουν για άλλη. Εξάλλου, ο Πρόεδρος επαναβεβαίωσε την προσήλωσή του στις αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου 2009. Τι σημασία έχει αν όλοι οι άλλοι εκτιμούν ότι κονιορτοποίησε εκείνες τις αποφάσεις; Αφού τους λέει ότι είναι προσηλωμένος, γιατί δεν το δέχονται; Αυτό ειδικά, μαζί με το ότι ο Ομήρου δεν πάει στο αεροδρόμιο να του κάνει δεήσεις, αποδεικνύει τα κίνητρα της ανομοιογενούς συμμαχίας. Όχι μόνο ο Ομήρου, αλλά όλη η Βουλή θα έπρεπε να πηγαίνει στο αεροδρόμιο κι όλο το Υπουργικό με τους κυβερνητικούς από Α14 και πάνω κι ο αρχηγός Αστυνομίας, στρατού, πυροσβεστικής, ο Αρχιεπίσκοπος, οι δεσποτάδες κι όλες οι φιλαρμονικές. Και να του τραγουδούν και το χάρτινο το φεγγαράκι, που του αρέσει. Και δυο φορές το χρόνο να πηγαίνουν και μαθητές από μερικά σχολεία να ανεμίζουν σημαιούδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
aristosm@phileleftheros.com