Ο Γιώργος Μπαμπινιώτης δεν ήταν ο μόνος πανεπιστημιακός που προτάθηκε για το υπουργείο Παιδείας. Επεσαν κι άλλα ονόματα - από διαφορετικές κατευθύνσεις - στο τραπέζι. Αλλά δεν πήραν το πράσινο φως από τη Συγγρού. Ο Μπαμπινιώτης ήταν πρόταση του Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου - που παραμένει αναπληρωτής - την οποία υιοθέτησε ο Σαμαράς. Πραγματικός Ταλλεϋράνδος του Παιδείας, ο Αρβανιτόπουλος έλαβε τα εύσημα της Αννας Διαμαντοπούλου κατά την αποχώρησή της.
ΟΤΑΝ έμαθε το νέο του θανάτου του Ταλλεϋράνδου, ο Μέτερνιχ αναρωτήθηκε: «Και τι εννοούσε μ' αυτό;». Αν η πολιτική είναι και σημασιολογία, το ερώτημα είναι πώς ερμηνεύεται η προώθηση Μπαμπινιώτη στο Παιδείας. Πολλαπλώς. Η ΝΔ μπορεί να έχει ρυθμιστικό ρόλο στη λειτουργία των κυβερνήσεων Παπαδήμου, κρατά όμως πάντα μια ιδανική απόσταση. Ιδίως ενόψει εκλογών. Ο ευρύτερος χώρος της παιδείας είναι αυτή τη στιγμή σε αναστάτωση. Δεν είναι τόσο οι γκρίνιες της ακαδημαϊκής κοινότητας για τον νόμο περί ΑΕΙ - που η Συγγρού τον στήριξε πέρσι το καλοκαίρι. Είναι η εξαγρίωση της μαθητιώσας νεολαίας που έχει μετατρέψει τις παρελάσεις σε άγχος των επισήμων που βρίσκονται στην εξέδρα. Μια μούντζα, δύο μούντζες - δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και η κρύα Αννα έχασε την ψυχραιμία της με όσα έγιναν στα Γιάννινα.
ΟΛΟΙ οι άλλοι μπορούν να κρυφτούν. Αλλά ο υπουργός Παιδείας δεν μπορεί να αποφύγει τις μαθητικές παρελάσεις της 25ης Μαρτίου. Η ΝΔ δεν θα ήθελε κάποιον δικό της - και μάλιστα πρώην διευθυντή του γραφείου προέδρου - σε τέτοια θέση. Εδώ είναι εντελώς βέβαιο ότι η Διαμαντοπούλου - ασχέτως της επιθυμίας της να δουλέψει για την ανάπτυξη - δεν είχε όρεξη να παραμείνει. Υπό την έννοια αυτή, η επιλογή Μπαμπινιώτη είναι βαθιά πολιτική. Είναι ένας πανεπιστημιακός με κύρος, συνδεδεμένος με τη γλώσσα. Είναι επίσης ένας πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών που κινείται με ψυχραιμία και άνεση μέσα στον δημόσιο χώρο. Δεν είναι πολιτικός, άρα δεν ερεθίζει. Ούτε συμβολίζει ακριβώς αυτή την τάξη προσώπων που έχει βρεθεί στην πρώτη γραμμή της οργής ή της προβοκάτσιας - διαλέγετε όποια λέξη θέλετε και παίρνετε.
ΜΕ άλλη αναλογία, ο Μπαμπινιώτης είναι ένας Παπαδήμος για την Παιδεία. Ενας άνθρωπος νηφάλιος, με υψηλό IQ, που έχει γνώση για το χαρτοφυλάκιο το οποίο αναλαμβάνει και ξέρει από πολιτική, χωρίς όμως να είναι πολιτικός. Η πατέντα λοιπόν που έδωσε Πρωθυπουργό για το Μαξίμου τον περασμένο Νοέμβριο αναπαράγεται προς τα κάτω. Φυσικά, με εκλογικό ορίζοντα την 6η Μαΐου ο Μπαμπινιώτης δεν προλαβαίνει να κάνει πολλά πράγματα. Δεν υπάρχει PSI για την Παιδεία που να πρέπει να κλείσει σε σύντομο χρονικό ορίζοντα. Ετσι ο γλωσσολόγος καλείται μάλλον να κατευνάσει τα πάθη στην Παιδεία. Να λειτουργήσει δηλαδή ως ηρεμιστικό. Δεν είναι λίγο αυτό. Η νεολαία είναι καταλύτης σε όλες τις κοινωνικές αναταραχές. Αρα, η παρουσία του Μπαμπινιώτη είναι κρίσιμη στη φάση στην οποία βρισκόμαστε.

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire