Όταν πληρώσεις μια φορά "προστασία", θα την πληρώνεις για πάντα. Αυτός είναι ο νόμος της μαφίας

Προστάτες

Toυ Γιώργου Λακόπουλου

Ας μη χαθούμε στις λεπτομέρειες, ούτε στις δικαιολογίες και τις εξηγήσεις που προβάλλονται εκ των υστέρων. Η ουσία είναι ότι το 2010, έτος στο οποίο η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας, έσκασε ένα ζεστό δισεκατομμυριάκι για οπλικά συστήματα. Σε ποιους; Κυρίως σε αυτούς με τους οποίους διαπραγματευόταν τη σωτηρία της από τη χρεοκοπία - καθότι φίλοι και εταίροι: τους Γάλλους και τους Γερμανούς. Ενα δισεκατομμύριο χονδρικά είναι μισή μονάδα ΑΕΠ. Και με ένα κομπιουτεράκι βγαίνει πανεύκολα και σε πόσες πετσοκομμένες αντιστοιχεί. 

Οτι κανείς δεν σε «σώζει» τζάμπα το ξέρουμε. Αλλά ακούγεται ως κάτι απίστευτο ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή η τότε κυβέρνηση εξαγόρασε με αυτόν τον τρόπο - μεταξύ των άλλων - τη «σωτηρία». Αν μη τι άλλο, γιατί η ίδια δήλωνε ότι η εξωτερική πολιτική της, ιδίως έναντι των ανατολικών γειτόνων, οδηγούσε - αν δεν επέβαλλε κιόλας - σε δραστικές περικοπές στους εξοπλισμούς. Πώς την ίδια στιγμή διέθετε ζεστό χρήμα - που δεν είχε - για εξοπλισμούς; Μυστήρια πράγματα.

Θα σκεφτεί κανείς ότι στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχει ηθική, ούτε ευσπλαχνία. Ο άλλος στην ανάγκη θα σε στριμώξει. Αυτό έκανε ο μαστρο-Νικολά με τα όπλα και η κυρα-Ανγκελα με τα όπλα, τα είδη Siemens κ.λπ. Μαζί με τη «σωτηρία» πουλούσαν και την πραμάτεια τους. Αυτή είναι η δουλειά τους. Αλλά από την ελληνική πλευρά ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί Οικονομικών και Αμυνας που υπέγραφαν, τι ακριβώς νόμιζαν ότι κάνουν;

Μια απάντηση θα ήταν: εξευμένιζαν και ταυτόχρονα κάλυπταν επείγουσες αμυντικές ανάγκες! Μπορεί. Αλλά δεν θα ήταν περισσότερο λογικό να ζητήσουν από τους συγκεκριμένους «σωτήρες» να εγγυηθούν με την ισχύ τους την ασφάλεια της χώρας, από το να την εγγυώνται με τα καλοπληρωμένα οπλικά τους συστήματα;

Ο,τι και να λέμε, τα πράγματα μιλούν μόνα τους. Πνιγμένη στα χρέη και στα ελλείμματα, η Ελλάδα πλήρωνε «προστασία» στους μεγάλους. Μετά η κυβέρνησή της τους ευγνωμονούσε για το «μεγαλύτερο πακέτο βοήθειας στην ιστορία», όπως ονόμαζε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία. Και οι ίδιοι έκαναν επίδειξη αλληλεγγύης και φιλίας. Μόνο που όπως έλεγε ο Μακιαβέλι: «Η φιλία που εξασφαλίζεται με το πορτοφόλι δεν είναι για πολύ καιρό εξασφαλισμένη».

ΠΡΟΒΕΒΛΗΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡ