Κύπρος : Το σίριαλ με τις επενδύσεις του Κατάρ

ΕΦΗΜΕΡΑ

Πού στέκουν ουρά οι επενδυτές;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΦΤΑΣΑΜΕστο σημείο να δίνουμε όσο όσο τη γη μας, «οικόπεδα φιλέτα» όπως τα ονομάσαμε, για να προσελκύσουμε τους Καταρινούς να επενδύσουν στην Κύπρο. Πιστεύοντας πως όταν βάλουν πόδι, μετά θα πετάνε τα λεφτά εδώ και εκεί σε εκατομμύρια, για αυτό χαλάλι το φιλέτο, χαλάλι η αισθητική. Δείξαμε μακέτες μαϊμού για να εντυπωσιάσουμε τους καχύποπτους ιθαγενείς. Μεταξύ σοβαρού κι αστείου φορέσαμε και τζελεμπίες στα καρναβάλια μπας και χρειαστεί να εξοικειωθούμε. Και παρόλα αυτά οι Καταρινοί μας σνομπάρουν. Όπως συμβαίνει συνήθως όταν η στάση κάποιου φανερώνει δουλοπρέπεια και με τις εκπτώσεις που κάνει, αφήνει στον άλλο να αντιληφθεί πόσο τον έχει ανάγκη. Όταν σέρνεται στα πόδια κάποιου, είναι πολύ εύκολο για αυτόν να τον κλοτσήσει. Τώρα τρίζουμε τα δόντια και δίνουμε τελεσίγραφα. «Ή μας απαντάτε σε λίγες μέρες ή επιλέγουμε άλλον επενδυτή». Από τους πολλούς που αναμένουν στην ουρά.
Παρόλο που θέλουμε, ειδικά σε τόσο δύσκολους για την οικονομία καιρούς, να πιστέψουμε στα όσα μας λένε, τα όσα έχουν προηγηθεί, δεν μας επιτρέπουν να παραμυθιαζόμαστε τόσο εύκολα. Όταν έφτασαν στο σημείο να μας δείξουν μέχρι και ψεύτικες μακέτες των έργων για να μας πείσουν για τη σοβαρότητα των επενδύσεων, ενώ σήμερα αποδεικνύεται πως άλλη μια φούσκα ήταν που έσκασε στον αέρα, γιατί να έχουμε εμπιστοσύνη; Επειδή δεν τα λένε πια οι Αντώνης Πασχαλίδης, Χαρίλαος Σταυράκης;
Υπάρχει φυσικά και μια κάπως μοιρολατρική προσέγγιση με την οποία αντιμετώπιζαν οι παππούδες μας τα πράγματα. «Κάθε εμπόδιο για καλό». Θα μπορούσαμε να την ασπαστούμε και να πούμε, σε καλό μας βγήκε η φούσκα των Καταρινών. Εκεί, λοιπόν, που θα έπαιρναν το φιλέτο όσο όσο, μας μένει και μπορούμε να το δώσουμε στην πραγματική του αξία. Μπορούμε όμως όταν το βγάλαμε στο σφυρί; Ή απλά αλλάζουμε τη μακέτα και τα αραβουργήματα τα αντικαθιστούμε με παγόδες και τρέχουμε ασθμαίνοντας και δουλοπρεπώς πίσω από τους Κινέζους; Αν μη τι άλλο, ας κάνουμε τις νέες διαπραγματεύσεις με κάποια εγκράτεια διασώζονταςόση αξιοπρέπεια μας απέμεινε.