Κύπρος - Αμαχητί

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Αν ήμουν τραπεζικός υπάλληλος θα συγκαταλεγόμουν στους 1.545 (1.372 από Κύπρου και Λαϊκή και 173 από Ελληνική) που επωφελήθηκαν των σχεδίων και αποχώρησαν. Όπως κι αυτοί, έτσι και εγώ θα κτυπούσα το κουδούνι (υπήρξε ένας ευφάνταστος τρόπος για να δηλώνουν παραίτηση οι τραπεζικοί) σκεπτόμενη «κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρει». Θα έπαιρνα το εφάπαξ που δικαιούμαι πριν φορολογηθεί, τις αποζημιώσεις που μου προτείνουν και θα έφευγα.

Θα γραφόμουνα για έξι μήνες στο ταμείο ανεργίας και μετά βλέπουμε. Αύριο έχει ο θεός, όπως λένε οι πιστοί ή που στύλλον-στύλλον άνεση, όπως λένε οι στωικοί. Αυτό θα έκανα. Αυτό που κάνουμε όλοι.

Ωστόσο, η στάση μας αυτή αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Χιλιάδες άνθρωποι μένουν χωρίς δουλειά δίχως να σπάσει μύτη. Οι εργοδότες δεν αναγκάζονται καν να απολύσουν. Φεύγουμε εθελοντικά χωρίς να διαταράσσονται οι εργατικές σχέσεις. Μπορεί, η στάση μας αυτή να είναι σοφή. Δεν ξέρω. Το 1974 φύγαμε πριν μπουν οι Τούρκοι στο χωριό. Κι ίσως, καλά κάναμε. Μάλλον δεν θα σώζαμε τίποτα αν μέναμε. Πιο πολλές απώλειες θα είχαμε. Κι από τότε όλο φεύγουμε. Πριν ακόμα σκάσουν οι δυσκολίες, αλλάζουμε δρόμο. Αμαχητί. Σε άλλες χώρες βλέπεις τους ανθρώπους στους δρόμους, κάποιες μέρες παραλύουν τα πάντα, δημιουργούνται κινήματα… Εμείς, πεπεισμένοι ίσως πως με την αντίδραση δεν βγαίνει τίποτα, φοβούμενοι τα χειρότερα, παίρνουμε ό,τι μας δίνεται και φεύγουμε. Πόσο θα μας αρκέσουν αυτά που πήραμε; Σε άλλες εποχές θα ήταν μια βάση για να ξεκινήσουμε κάτι άλλο. Η αποχή από τη δουλειά θα ήταν ένα διάλειμμα και μετά σίγουρα κάτι άλλο θα βρισκόταν. Δεν γινόταν να μείνουμε άνεργοι. Τώρα; Έχει ακόμα ο θεός;

Η στάση μας αυτή μπορεί να μοιάζει κοντόφθαλμη και ωφελιμιστική. Λέμε «ας κάνουμε αυτό σήμερα κι αύριο βλέπουμε». Μπορεί να επικρατήσει η αισιόδοξη σχολή σκέψης, να βγουν τα αέρια, να αρχίσει η ανάπτυξη, να τρέχουν και πάλι τα λεφτά από τα μπατζάκια μας. Μπορεί να επικρατήσει η απαισιόδοξη σχολή σκέψης. Να είναι στημένο το παιχνίδι κι έτσι κι αλλιώς χαμένα θα είναι όλα. Οπόταν ας ζήσουμε το σήμερα. Για αυτό λέω πως εν τέλει η στάση μας αυτή μπορεί να είναι και σοφή. Οι ιστορικοί του μέλλοντος ίσως βρουν την απάντηση και οι κοινωνιολόγοι ίσως καταφέρουν να δώσουν εξήγηση.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 09/08/2013