SPIEGEL ON LINE
Ανεργία στην Ελλάδα
Μπορεί ο Μάιος στην Ελλάδα να συνέπεσε με την έναρξη μιας εξαιρετικά επιτυχημένης τουριστικής περιόδου, αλλά ο αριθμός των ανέργων κατέρριψε τον ίδιο μήνα ένα νέο ρεκόρ. Το ποσοστό σκαρφάλωσε στο 27,6% σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ενώ τον Απρίλιο ήταν 27%. Αυτό σημαίνει ότι η ανεργία στη δοκιμαζόμενη χώρα της νότιας Ευρώπης είναι υπερδιπλάσια σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Πάνω απ’ όλους πλήττονται οι νέοι της Ελλάδας: 64,9% στις ηλικίες 15-24 ετών, που δεν σπουδάζουν ή δεν εκπαιδεύονται σε κάποιο επάγγελμα, είναι άνεργοι.
Η καταχρεωμένη Ελλάδα βρίσκεται εδώ και έξι χρόνια σε βαθιά ύφεση. Οι δραστικές περικοπές είναι αυτές που ευθύνονται κυρίως γι’ αυτήν την εξέλιξη, ειδικά οι περικοπές στις κρατικές δαπάνες. Το ίδιο ισχύει και τις διαρθρωτικές αλλαγές που συντελούνται στην ελληνική οικονομία και οι οποίες εκμηδενίζουν τα θετικά αποτελέσματα από τις μεταρρυθμίσεις σε άλλους τομείς. «Η αύξηση της απασχόλησης στον τουρισμό δεν μπορεί να εξισορροπήσει τις αλλαγές σε άλλους οικονομικούς τομείς και την ούτως ή άλλως μειωμένη ζήτηση», εξηγεί ο οικονομολόγος Ν. Μαγγίνας της Τράπεζας της Ελλάδος. Ωστόσο η αύξηση των εξαγωγών και η καλή τουριστική σεζόν θα μπορούσαν να εμποδίσουν την αύξηση της ανεργίας.
Financial Times
Ευρωκινεζική «ειρήνη»
Το θετικό της συμφωνίας Ε.Ε. - Κίνας, όσον αφορά τα φωτοβολταϊκά, είναι ότι απεφεύχθη το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης εμπορικής σύρραξης μεταξύ των δύο. Ομως, σε τούτη την περίπτωση, το τίμημα της «ειρήνης» θα το πληρώσουν τα συμφέροντα του μέσου Ευρωπαίου πολίτη και το περιβάλλον. Ο συμβιβασμός που επιτεύχθηκε μεταξύ των δύο (επιτρέπεται στις κινεζικές εταιρείες να πωλούν μέχρι 7GW δυναμικότητας αρκεί να μην παραβιάσουν την ελάχιστη τιμή πώλησης. Στην αντίθετη περίπτωση θα φορολογηθούν σκληρά) είναι κατά πάσα πιθανότητα χειρότερος από τις μονομερείς ενέργειες με τις οποίες απείλησε προ ημερών ο επίτροπος Εμπορίου της Ε.Ε., Κάρελ ντε Χουχτ. Η υψηλότερη τιμή αγοράς φωτοβολταϊκών αποθαρρύνει από την εγκατάστασή τους όχι μόνο τους καταναλωτές που θέλουν «πράσινη» ενέργεια, αλλά και τιμωρεί όλους αυτούς που ειδικεύονται σ’ αυτήν. Το μοναδικό κέρδος για τον Ευρωπαίο πολίτη είναι το «φιλί ζωής» που δίδεται στα ευρωπαϊκά φωτοβολταϊκά. Κι αυτό, όμως, δεν θα είναι παρά μια προσωρινή ανάσα. Τι θα επιφέρει ο συμβιβασμός στις υπόλοιπες βιομηχανίες; Καλά θα είναι να μην έσφαλε ο Ευρωπαίος επίτροπος και να μην επιβάλουν οι Κινέζοι ως αντίποινα δασμούς στα ευρωπαϊκά προϊόντα.
LE FIGARO
Επιδότηση εργασίας
Σε δημιουργία επιδοτούμενων θέσεων εργασίας θα καταφύγει η γαλλική κυβέρνηση για να επιτύχει ένα θαύμα: πληρώνει το τίμημα ώστε να μπορέσει να διακόψει την άνοδο του αριθμού των ανέργων χωρίς να υπάρχει οικονομική ανάπτυξη. Για να το καταφέρει μέχρι το τέλος του χρόνου, ο Φρανσουά Ολάντ χτίζει πάνω στην προγραμματισμένη δημιουργία περισσότερων από 540.000 επιδοτούμενων θέσεων εργασίας μέσα στο 2013. Το τίμημα; Πάνω από 2,2 δισ. ευρώ. Είναι το πρώτο εργαλείο στον σάκο του Ολάντ. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε νέους χωρίς πτυχίο 16-25 ετών. Η εργασία, προορισμένη κυρίως για τον δημόσιο τομέα, επεκτάθηκε και στον ιδιωτικό. Σε αυτήν την περίπτωση η επιδότηση είναι μικρότερη από άλλες συμβάσεις επιβοηθητικής εργασίας και δημιουργεί την υποχρέωση να εκπαιδευτούν νέοι χωρίς καμία ειδίκευση. Είναι μια «όμορφη ιδέα», που κάνει τον Γάλλο ηγέτη να δίνει συγχαρητήρια στον εαυτό του προ της έναρξης του εγχειρήματος: μισθώνεται ένας νέος κάτω των 26 και την ίδια στιγμή ένας παλαιότερος διατηρεί τη θέση του, με βοήθεια κατά μέσο όρο 4.000 ευρώ ετησίως. Προς το παρόν, βέβαια, η εκκίνηση είναι ασθμαίνουσα. Στόχος παραμένει να υπογράψουν 70.000 συμβάσεις έως τον Μάρτιο του 2014.
LA REPUBBLICA
Σε 100 μέρες...
Το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας εκφράζεται χωρίς υπερηφάνεια για τις πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης Λέτα. Υποστηρίζει ότι τα χέρια της κυβέρνησης είναι δεμένα από το δημόσιο χρέος, ότι είναι όμηρος των ευρωπαϊκών υπερβολών στο θέμα της λιτότητας και έχει μπει στη γωνία λόγω των παραμέτρων του προϋπολογισμού που έχουν επιβληθεί στη χώρα. Η ηγετική ομάδα της Κεντροαριστεράς εμφορείται από μία υπαρξιακή ανησυχία. Το ενδεχόμενο να κυβερνήσει την Ιταλία χωρίς την Κεντροδεξιά στο μέσο μιας δραματικής κρίσης με άγνωστο αποτέλεσμα είναι αλήθεια επιθυμητό; Για πόσο διάστημα ακόμη θα μπορεί η ορθοδοξία που επιβάλλεται από το εξωτερικό να βαραίνει τους ευαίσθητους ώμους της ιταλικής Κεντροαριστεράς πριν αυτή ακολουθήσει τη μοίρα του ΠΑΣΟΚ, που συρρικνώθηκε λόγω της νομιμοφροσύνης του στις επιταγές της Ευρώπης; Το ιταλικό Δημοκρατικό Κόμμα έχει διαγράψει από την ατζέντα του εσωτερικού διαλόγου τα πιο σκαμπρόζικα ερωτήματα. Εχει νόημα να πληρώνονται -και πότε ή πώς- οι τόκοι ενός δημοσίου χρέους που παραμένει στα ύψη; Πώς πρέπει να παρέμβουμε αποτελεσματικά κατά της φτώχειας; Με το να μην προχωρά σε επιλογές, η πολιτική έχει καταδικαστεί στην αδυναμία και στον ετεροκαθορισμό.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 09/08/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire