Κύπρος της κατάντιας...

Περί χυμών και αλχημειών

Πανίκος Χαραλάμπους

Ο αρμόδιος υπ. Παιδείας και κατ’ επέκταση ο αρμόδιος για τα δημόσια οικονομικά υπ. Οικονομικών, δεν μπορούσαν να εξοικονομήσουν από τις €3.900 δισ. δαπάνες του επταμήνου, €2 εκατ. - €3 εκατ. για τις ανάγκες παροχής ολοκληρωμένου προγεύματος  στα παιδιά του δημοτικού σχολείου !

Χυμός και νερό κομμένα. Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει κονδύλια. Έτσι όσοι δεν έχουν τα 40 ή 50 σεντ, το σάντουιτς το τρώνε σκέτο. Κι αυτό με λιγότερο περιεχόμενο. Δεν πρέπει να κοστίζει πάνω από €1, μας είπε ο υπουργός Παιδείας. Αστεία πράγματα. Συγγνώμη... κωμικοτραγικά.
Αν αυτή είναι πλέον η Πολιτεία μας, είμαστε χαμένοι. Μόνο ως αστεία μπορούμε να θεωρήσουμε την υπόθεση ότι το κράτος δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα χυμό ή ένα μικρό μπουκάλι νερό σε παιδιά που έχουν ή και δεν έχουν ανάγκη. Ακόμα και για όλους τους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων να παρέχεται ένας χυμός την ημέρα, το κόστος δεν υπερβαίνει το €1,5 εκατ. τον χρόνο. Αμελητέα ποσά όταν για παράδειγμα οι δημόσιες δαπάνες το 2012 ανήλθαν σε €7,4 δισ. και το επτάμηνο Ιανουαρίου – Ιουλίου 2013 σε €3,9 δισ. Δηλαδή ο αρμόδιος υπ. Παιδείας και κατ’ επέκταση ο αρμόδιος για τα δημόσια οικονομικά υπ. Οικονομικών, δεν μπορούσαν να εξοικονομήσουν από τις €3.900 εκατ. δαπάνες του επταμήνου, €2 εκατ. - €3 εκατ. για τις ανάγκες παροχής ολοκληρωμένου προγεύματος στους μαθητές! 

Το σχολείο και κυρίως το Δημοτικό, πρέπει να αποτελεί χώρο που να δημιουργεί στα παιδιά αισθήματα ασφάλειας και χαράς. Να είναι ένας χώρος που οι μαθητές θα ξεχνούν τα προβλήματα της οικογένειάς τους και θα μεταφέρουν πίσω σε αυτήν μηνύματα αισιοδοξίας. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν οι μισοί μαθητές έχουν χυμό και οι άλλοι μισοί όχι. Όταν οι μισοί τρώνε λειψό σάντουιτς και οι άλλοι όχι. Ούτε και αποτελεί τιμή για ένα κράτος να στηρίζει τη σίτιση μαθητών του στην καλή προαίρεση εταιρειών και εθελοντικών οργανώσεων. Τότε δεν είναι κράτος. Είναι επαίτης...