Τράπεζα Κύπρου - Μια αναμέτρηση με μέλλον(;)

Κ. Βενιζέλος

ΠΟΙΟΣ θα ελέγξει την Τράπεζα Κύπρου; Ποιος θα πάρει τα ηνία μιας Τράπεζας, της οποίας ούτε οι αριθμοί, ούτε οι αναλυτές μπορούν να διασφαλίσουν με βεβαιότητα το μέλλον της; Εδώ και καιρό διαδραματίζεται ένα έντονο παρασκήνιο, το οποίο αφορά την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας και είναι προφανές πως σε αυτή τη μάχη, υπάρχουν πολιτικά και οικονομικά κίνητρα, που παραπέμπουν σε μεθόδους που ενίοτε επιστρατεύει το πολιτικό σύστημα. Παρελαύνουν διάφοροι ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους, έχοντας όμως και κοινούς στόχους, έχουν μπει σε ένα παιχνίδι, που αφορά ευρύτερα και την οικονομία της χώρας.

Ποιος θα ελέγξει σήμερα το παιχνίδι (Ρώσοι, Δικηγορικά γραφεία, Κεντρική Τράπεζα, ΥΠΟΙΚ, πρώην και νυν μέτοχοι), έχει τη σημασία του, περισσότερο για τις διάφορες «τάσεις», που σήμερα δίνουν αγώνα επικράτησης. Εκείνο που, όμως προέχει, είναι κατά πόσο θα αντέξει η Τράπεζα Κύπρου. Υπάρχει σχέδιο, το οποίο θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων; Το θέμα της ρευστότητας, που φαίνεται να είναι το κρίσιμο ζήτημα καθώς και η διαιώνιση, ως φαίνεται, των περιοριστικών μέτρων, αποτελούν μεγάλα αγκάθια.
Από τον περασμένο Μάρτιο, υπάρχει στη χώρα μια έκρυθμη κατάσταση. Με την ισοπέδωση του τραπεζικού συστήματος και κατ’ επέκταση της οικονομίας, η Κύπρος βρίσκεται όμηρος της Τρόικας και των διάφορων μεγαλοπαραγόντων που θέλουν επί ερειπίων να αρπάξουν ό,τι έμεινε (έμεινε;).
Το πολιτικό σύστημα, το οποίο την περασμένη Πέμπτη στη Βουλή επιβεβαίωσε πως η λέξη μπάχαλο είναι συνώνυμη μαζί του, ενεργεί με τη γνωστή συνταγή του «στύλλον στύλλον άνεση». Έδινε κρατικό χρήμα στην ευρισκόμενη στον αναπνευστήρα «Λαϊκή» και μετά προετοίμασαν το έδαφος για το κούρεμα καταθέσεων. Η συνέχεια επί της σκηνής: Σπασμωδικές κινήσεις και επιλογές που κρύβουν την κομματική αγωνία για διατήρηση της εκλογικής πελατείας.
Η Κύπρος διαδραμάτιζε πάντα ρόλο πειραματόζωου για λογαριασμό τρίτων. Το ανησυχητικό είναι πως ποτέ δεν το αντιλήφθηκε και δεν θέλησε να το κατανοήσει. Και στο Κυπριακό ισχύει αυτό, με τις πρωτόγνωρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συνταγές, που θεωρούνται… κατάλληλες για την νομιμοποίηση της παράνομης κατοχής. Στην οικονομία, το μοντέλο της οικονομικής ισοπέδωσης και της δοκιμής ενός πιο σκληρού καπιταλισμού, που περνά οδοστρωτήρας πάνω από τις τοπικές δομές, προβάρεται στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Για τα πιο σκληρά επιλέγηκε η Κύπρος, λόγω μεγέθους (που δεν θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην Ευρωζώνη) αλλά και περιορισμένης αντίδρασης των πολιτών… (Όταν μετά τις αποφάσεις για κούρεμα άνοιξαν οι τράπεζες, οι εκτός Κύπρου ανέμεναν… επανάσταση, είδαν έναν «πολιτισμένο λαό» να στέκεται αδιαμαρτύρητα στις ουρές).
Κατά τα άλλα, η μάχη της επικράτησης στην Τράπεζα Κύπρου θα δοθεί σήμερα στη Γενική Συνέλευση και ενδεχομένως να έχει και συνέχεια. Μια μάχη, που πολύ πιθανόν να αποδειχθεί πως αφορά το δέντρο και όχι το δάσος.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 10/09/2013