Ευρύτερος γεωπολιτικός σχεδιασμός στη Συρία
Η παρέλευση κάποιου χρόνου και η
συνεπακόλουθα ψυχραιμότερη αποτίμηση των πραγμάτων δείχνουν πλέον
ξεκάθαρα ότι η υπόθεση της Συρίας δεν βρίσκεται στο επίκεντρο των
συμφερόντων Ουάσιγκτον και Μόσχας. Μεταξύ τους παίζεται, απλώς, ένα
ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι στην πλάτη της αραβικής αυτής χώρας.
Αν κρίνει κανείς από τις προσεκτικές κινήσεις του προέδρου
Ομπάμα, παρά τις σχετικές πιέσεις έσωθεν και έξωθεν για ισχυρή
παρέμβαση, αλλά και από την αναδίπλωση Πούτιν στην αποστολή οπλικών
συστημάτων στη Συρία, καθίσταται φανερότερο ότι η Συρία καθαυτή δεν
βρίσκεται ψηλά στη γεωπολιτική ατζέντα των δύο χωρών.
Η «κωμωδία» της Συρίας με τα πήγαιν' - έλα, τα πάρε - δώσε και το «αναπόφευκτον» της επέμβασης δεν έχει τελειωμό.
Μετά τον αυτοεγκλωβισμό Ομπάμα με τις χαλαρές «κόκκινες γραμμές» και τις πιέσεις που δέχθηκε στο εσωτερικό από θιασώτες ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χάραξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ήλθαν συνεπακόλουθα οι «αδιάσειστες αποδείξεις» κατ' αρχάς από τους Βρετανούς, οι οποίοι τον «τράβηξαν» βαθύτερα μέσα σε μια υπόθεση τελείως αδιάφορη για τα αμερικανικά συμφέροντα.
Πριν το... «ξημέρωμα», οι Βρετανοί την...«έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια», ενώ και οι Τούρκοι, που πρώτοι έβγαλαν αλαλαγμούς για αμερικανική επέμβαση, άρχισαν να διατηρούν αποστάσεις ασφαλείας σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τους. Οι Γάλλοι, με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στο εσωτερικό τους, συνέχισαν τις πολεμικές ιαχές για να διατηρήσουν την προσοχή της κοινής γνώμης μακράν της καθημερινότητάς τους.
Από την πλευρά τους οι Ρώσοι είδαν ευκαιρίες. Πλέον εμφανή τα πλεονεκτήματα που θα απεκόμιζαν από τον εγκλωβισμό των Αμερικανών στη Συρία, ιδιαίτερα από πιθανή μακρά παραμονή τους εκεί, όπως επιδιώκουν οι Ρεπουμπλικανοί. Αυτό θα τους έδινε κάποια γεωπολιτική ανάσα να προωθήσουν έτι περαιτέρω και να ισχυροποιήσουν τα συμφέροντά τους σε ανταγωνιστικές με τους Αμερικανούς περιοχές -πρωτίστως στον Καύκασο, αλλά και στη γειτονική τους ανατολική και κεντρική Ευρώπη.
Η «ουδετερότητα» της Γερμανίας, όπως και η άρνηση της Πολωνίας να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στη Συρία είχαν ιδιαίτερη σημασία για τη Μόσχα, η οποία παράλληλα άρχισε να βλέπει εναλλακτικά και το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους Αμερικανούς στη Συρία προκειμένου να τους «διευκολύνει» εκεί, με το αζημίωτο φυσικά.
Η Μόσχα ήταν ιδιαίτερα προσεκτική στην όλη προσέγγισή της γιατί δεν ήθελε να αποξενώσει Λονδίνο και Παρίσι την περίοδο αυτή, που έχουν βελτιωθεί οι σχέσεις τους, προσβλέποντας σε σοβαρή προοπτική ευρωπαϊκών επενδύσεων στη Σιβηρία.
Είναι προφανές ότι το Κρεμλίνο «είδε» ευκαιρία να καταστεί ισότιμος γεωπολιτικός παίχτης με την Ουάσιγκτον και σε ένδειξη καλής πίστης καθυστέρησε τις παραδόσεις μαχητικών αεροσκαφών και του αντιπυραυλικού συστήματος S-300 στη Συρία, με πρόσχημα πως η Δαμασκός δεν ήταν... «συνεπής στις πληρωμές της».
Εκκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, Ουάσιγκτον και Μόσχα διαπίστωσαν ότι έχουν κοινό συμφέρον να δουν ψυχραιμότερα τα πράγματα, γιατί και οι δύο πρωτεύουσες συνέκλιναν στη βαθύτερη πεποίθησή τους πως η Συρία δεν είναι καθοριστικής σημασίας για τα συμφέροντά τους.
Ο πρόεδρος Ομπάμα, πιεζόμενος από στελέχη του επιτελείου του -που προφανώς άφηναν να διαρρέουν και τα σχετικά πολεμικά σενάρια κατά τις πρώτες ημέρες- έπρεπε να ικανοποιήσει τους θιασώτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα έλαβε και σοβαρά υπ' όψιν του το γεγονός ότι η οποιαδήποτε διάδοχη κατάσταση στη Συρία, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις στη Μέση Ανατολή, θα ήταν χειρότερη από την υφισταμένη για τα αμερικανικά συμφέροντα.
Κάτι ανάλογο ίσχυε και για τους Ρώσους, οι οποίοι ανέκαθεν έβλεπαν τη Συρία ως «ανάχωμα» στις προσπάθειες της Δύσης να προωθήσει τα γεωπολιτικά της συμφέροντα στον Καύκασο. Φυσικά, αλλαγή καθεστώτος στη Συρία ήταν επίσης πέραν των ρωσικών βλέψεων και κάθε κουβέντα για αλλαγή Ασαντ οδηγούσε σε αδιέξοδο.
Εκ των πραγμάτων, προκύπτει πως Ουάσιγκτον και Μόσχα έβλεπαν εξ αρχής την υπόθεση της Συρίας από την ίδια οπτική γωνία. Αυτό κάλλιστα μπορεί να σημαίνει ότι αν δεν ευνοούν απαραίτητα, εξυπηρετούνται κατ' ελάχιστον από τη διατήρηση του στάτους κβο με τη συνέχιση της εμφυλιοπολεμικής κατάστασης εκεί. Οπότε, αν γίνουν και μερικά αμερικανικά χτυπήματα, οι Ρώσοι δεν θα χάσουν τον ύπνο τους, εφ' όσον δεν αλλάζει η συνολική γεωπολιτική εικόνα.
Ετσι, καθώς η διεθνής κοινή γνώμη είναι εύλογα απασχολημένη με την υπόθεση της Συρίας και ευρύτερα με το χάλι της Μέσης Ανατολής, είναι προφανές πως αν ψάξει κάποιος καλύτερα θα διακρίνει άλλο ένα παιχνίδι συμφερόντων, το βάθος των οποίων πηγάζει από σοβαρές αλλαγές στον υπό διαμόρφωση ενεργειακό γεωπολιτικό χάρτη. Σημαντικές αλλαγές λαμβάνουν χώρα και Ουάσιγκτον και Μόσχα βρίσκονται σε μεγάλη αντιπαλότητα για νέες σφαίρες γεωγραφικής επιρροής.
Οπως έγραψε η «Ε», εκεί ακριβώς αποδίδεται και η δυσανάλογη αντίδραση Πούτιν, με τις δηλώσεις του για ακαταλληλότητα του επενδυτικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Μέχρι νεωτέρας...
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire