Κύπρος - Έξτρα προνόμιο για λιμουζινάτους

Άριστος Μιχαηλίδης

Ένας φίλος, που ξέρει απ΄ αυτά, με ενημέρωσε χθες, συμπληρωματικά με όσα γράψαμε για τις κρατικές λιμουζίνες, ότι όταν ένας υπάλληλος ιδιωτικής εταιρείας χρησιμοποιεί αυτοκίνητο της εταιρείας του για να πηγαίνει σπίτι του τότε φορολογείται και πρέπει να πληρώσει φόρο γιατί η χρήση αυτοκινήτου από το σπίτι στη δουλειά και από τη δουλειά στο σπίτι, θεωρείται επιπλέον εισόδημα του υπαλλήλου. Με άλλα λόγια όταν ένας πλασιέ τελειώνει τη δουλειά του και πάει σπίτι με το μικρό εμπορικό  αυτοκίνητο με το οποίο θα συνεχίσει το πρωί τη διανομή, φορολογείται διότι δεν επέστρεψε στη δουλειά να παρκάρει το αυτοκίνητο και να πάει σπίτι με το μοτοποδήλατό του.

Ρωτήσαμε λοιπόν αν ισχύει το ίδιο και για τους κρατικούς υπαλλήλους, διότι αυτό μπορεί να μη σκέφτηκαν να το ρωτήσουν οι βουλευτές, που βασανίζονται τόσο πολύ να πάρουν αποφάσεις. Λοιπόν, πληροφορηθήκαμε ότι ο νόμος ισχύει για όλους, πλην όμως εφαρμόζεται μόνο για τους πληβείους. Διότι, λέει, για τους αξιωματούχους, αυτούς με τις λιμουζίνες, είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθεί πότε χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα για ιδιωτικές προσωπικές δουλειές και πότε για υπηρεσιακές. Ακόμα και για τους πληβείους της κυβέρνησης, τους χαμηλόμισθους, που χρησιμοποιούν υπηρεσιακά οχήματα, υπάρχει έλεγχος, διότι ο προϊστάμενός τους είναι υποχρεωμένος να καταγράφει κάθε μέρα τα χιλιόμετρα και τα δρομολόγια που διανύουν, αλλά για τους λιμουζινάτους, ο νόμος δεν εφαρμόζεται.

Στη Cyta, για παράδειγμα, έχουν το προνόμιο εννιά διευθυντές, στην Κεντρική Τράπεζα έξι, στον Οργανισμό Αγροτικών Πληρωμών, στα πανεπιστήμια, στα δημαρχεία, ακόμα και ο διευθυντής του ιδρύματος πολιτισμού, αυτού που δεν θα γίνει, διαθέτει κρατική λιμουζίνα των 25 αλόγων. Μόνο ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Δημήτρης Χατζηχαμπής, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, Κώστας Χριστοφίδης και η Φωτεινή Παπαδοπούλου αποποιήθηκαν το προνόμιο. Και μόνο η Επίτροπος Περιβάλλοντος, Ιωάννα Παναγιώτου, δεν διαθέτει λιμουζίνα αλλά ένα μικρό υβριδικό αυτοκίνητο.

Το πρόβλημα πρέπει να το εξετάσει η Βουλή εξ υπαρχής. Για να αποφασίσει αν όσοι χρειάζεται να χρησιμοποιούν υπηρεσιακά αυτοκίνητα, ακόμα και οι γενικοί διευθυντές, χρειάζονται αυτοκίνητα πολυτελείας των 20 αλόγων με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κόστος συντήρησης και καυσίμων (που πληρώνει ο φορολογούμενος) ή αν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, έστω για όσο διαρκεί η κρίση, με ό,τι αυτοκίνητο διαθέτει η υπηρεσία τους, ακόμα κι αν είναι των δεκατριών αλόγων. Γιατί δηλαδή χρειάζεται να μετακινηθεί κάποιος σε απόσταση δυο-τριών χιλιομέτρων (τουλάχιστον εντός πόλης) με αυτοκίνητο μεγαλύτερο των 13 αλόγων; Αν για λόγους γοήτρου θέλει κάποιος να έχει αυτοκίνητο πολυτελείας είναι δικαίωμά του. Ας το αγοράσει, όμως, κι ας το συντηρεί από τον χοντρό μισθό του, γιατί να του το πληρώνει ο πολίτης από τα πετσοκομμένα εισοδήματά του; Κι επειδή αυτό ακούγεται σαν κανιβαλισμός και κάτι τέτοιο το θεωρώ ανεύθυνο, διότι δεν φταίνε όσοι έχουν σήμερα το προνόμιο της λιμουζίνας ως εκ της θέσης τους, αλλά οι διαχρονικές επιπολαιότητες της Πολιτείας, πρέπει να πούμε ότι όσο διαρκεί η κρίση, τα πάντα οφείλουμε να τα κρίνουμε με βάση τα βάσανα του λαού και τις δυνατότητες της οικονομίας. Κι αν ο λαός στερείται βασικά αγαθά, δεν μπορεί για κάποιους να προστατεύονται οι υπερπολυτέλειες. 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 11/12/2013