Οι λιμουζίνες της λιτότητας

Άριστος Μιχαηλίδης

Ένα χρόνο προσπαθούν, λένε, οι βουλευτές να περιορίσουν κάπως την πρόκληση με τις κρατικές λιμουζίνες και να δώσουν στον λαό το μήνυμα ότι η λιτότητα αγγίζει και το κατεστημένο, όχι μόνο τον κοσμάκη. Αλλά μένουν στην προσπάθεια. Διότι, έλεγε χτες ο Γιώργος Περδίκης, «το σύστημα σε αυτή τη χώρα ενοχλήθηκε από την προσπάθεια της Βουλής να περικόψει αυτό το προκλητικό προνόμιο των λιμουζινών» και «σύστημα δεν είναι μόνο τα κόμματα, υπάρχει σύστημα και κατεστημένο και μέσα στη Δημόσια Υπηρεσία…».

Αυτό όμως είναι ένα καλό παράδειγμα για να καταλάβει ο κ. Περδίκης και άλλοι βουλευτές γιατί υπήρξε έντονη αντίδραση στην πρόθεσή τους να κόψουν από τον 13ο μισθό των εργαζομένων για να μοιράσουν σε αναξιοπαθούντες. Το πρόβλημα ήταν πάντα και συνεχίζει να είναι ότι άμα πρόκειται να ληφθεί μια απόφαση που επηρεάζει τον λαό, λαμβάνεται και εφαρμόζεται μέχρι να πεις κρεμμύδι. Άμα όμως είναι απόφαση που επηρεάζει αυτό που ο κ. Περδίκης ονομάζει σύστημα και κατεστημένο, το συζητούν επί ένα χρόνο. Κατατέθηκαν στο Κοινοβούλιο έξι προτάσεις νόμου, τις συζητούν, τις ξαναζητούν, περιμένουν γνωματεύσεις, μελετούν ποιοι επηρεάζονται, ξανά και ξανά, και το παραμύθι διαρκεί όσο διαρκεί και η οικονομική κρίση. Γιατί να μην υπάρχουν αντιδράσεις, λοιπόν, όταν αυτές οι απλές αποφάσεις δεν ολοκληρώνονται με τον ίδιο τρόπο που ολοκληρώνονται αυτές που αφορούν περικοπές στα εισοδήματα των εργαζομένων;

Φυσικά, το πρόβλημα των δισεκατομμυρίων που φόρτωσαν στα κεφάλια μας, δεν θα αντιμετωπιστεί με τον περιορισμό των κρατικών λιμουζινών, είναι όμως από τις πολυτέλειες που πρώτες έπρεπε να θυσιαστούν στην πολιτική της οικονομικής περισυλλογής. Αν μη τι άλλο, για να δείξουν οι αξιωματούχοι, που έχουν πολύ μεγαλύτερη ευθύνη για τα κακά που πάθαμε, ότι δεν τα φορτώνουν όλα στους πολίτες και οι ίδιοι μένουν στο απυρόβλητο με τα προνόμια και την καλοπέραση των παχέων αγελάδων.

Από το περασμένο καλοκαίρι, οι υγειονομικοί επιθεωρητές, αυτοί που βγαίνουν στην αγορά και ελέγχουν εστιατόρια, τρόφιμα, πισίνες, διαμαρτυρήθηκαν γιατί δεν τους δίνουν υπηρεσιακά αυτοκίνητα για να πηγαίνουν στους ελέγχους, τους έκοψαν και το οδοιπορικά όταν χρησιμοποιούν τα ιδιωτικά αυτοκίνητά τους και ζητούσαν από την Πολιτεία να τους βρει μια λύση. Δεν ασχολήθηκε κανένας όμως. Μπορεί να διαθέτουν λιμουζίνες δεκάδες αξιωματούχοι, με πληρωμένα όλα τα έξοδα διακίνησης και συντήρησης (κρατικοί, ημικρατικοί, στρατιωτικοί, ακόμα και των μπατιρισμένων Κυπριακών Αερογραμμών), αλλά οι υπάλληλοι που θα βγουν στους δρόμους να φροντίσουν για την υγεία του κόσμου, δεν χρειάζεται να έχουν ούτε υπηρεσιακά αυτοκίνητα ούτε έξοδα για να χρησιμοποιούν τα δικά τους. Διότι είναι περίοδος λιτότητας…

Για να έχουμε καλό ρώτημα, λοιπόν, σήμερα που θα το ξανασυζητήσουν οι βουλευτές μας, που δεν είναι στο σύστημα και στο κατεστημένο, καλό είναι να δώσουν απαντήσεις: Γιατί χρειάζονται κρατική λιμουζίνα οι διευθυντές για να πηγαίνουν στη δουλειά τους; Όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι γιατί πηγαίνουν με τα δικά τους μεταφορικά μέσα; Και αν χρειάζονται, γιατί να είναι λιμουζίνες και όχι μικρά αυτοκίνητα ή και υβριδικά, να δώσουν και το παράδειγμα; Αυτή την περίοδο των μνημονίων, ακόμα και οι υπουργοί, πολύ περισσότερο οι υπόλοιποι, έπρεπε να ακινητοποιήσουν τις πολυέξοδες λιμουζίνες και να χρησιμοποιούν μικρά οικονομικά αυτοκίνητα. Αυτό λέει η λογική.

Άριστος Μιχαηλίδης

- See more at: http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/175337/oi-limouzines-tis-litotitas#sthash.mp3stamQ.dpuf

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2013 10:30 πμ