Δεν αρκεί η προσπάθεια
Γύρω από την Ελλάδα επικρατεί ησυχία, τουλάχιστον σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Από όταν ανέλαβε τα ηνία στην Αθήνα ο Αντώνης Σαμαράς, φαίνεται ότι η δοκιμαζόμενη χώρα προχωράει. Παρήλθαν οι εποχές που η ομοσπονδιακή κυβέρνηση χρησιμοποιούσε σκληρούς τόνους κάθε δύο εβδομάδες για να συνετίσει τους Ευρωπαίους εταίρους της στην Αθήνα. Αυτά όλα, όμως, ελάχιστη σχέση έχουν με ικανοποίηση. Απλώς η κυβερνητική συμμαχία Χριστιανοδημοκρατών και Ελευθέρων Δημοκρατών στο Βερολίνο έχει συνειδητοποιήσει ότι τέτοιου είδους επιθέσεις οδήγησαν σε όξυνση της κρίσης.
Σε μία εκλογική χρονιά η ατμόσφαιρα αυτή δεν είναι χρήσιμη. Γι’ αυτό έχει επιλέξει να καταπίνει τον θυμό της. Αν και οι λόγοι για αντιπαράθεση είναι πολλοί. Οπως αποδεικνύει η τρίτη επιθεώρηση του δεύτερου μεταρρυθμιστικού προγράμματος του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, η χώρα υπολείπεται κατά πολύ των στόχων της σε ποικίλους τομείς. Με άλλα λόγια: η μη ολοκληρωμένη έκθεση μπορεί να αναγνωστεί ως μεταβατικό ενδεικτικό ενός υπαλλήλου, του οποίου το αφεντικό αναφέρει: «Εχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια. Ολοι ξέρουν, όμως, ότι αυτό δεν επαρκεί».
THE IRISH TIMES
Η ώρα της κρίσης: ξανά
Μπορεί η Αθήνα να εξασφάλισε μία ακόμη δόση οικονομικής βοήθειας από τους διεθνείς δανειστές της, αλλά η ανακούφιση που νιώθουν οι κυβερνώντες μάλλον είναι μόνον προσωρινή. Η «ώρα της κρίσης» για την Αθήνα θα έρθει –ξανά– στα τέλη του Σεπτεμβρίου, όταν οι εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου θα επιστρέψουν στην Αθήνα για να συζητήσουν τρόπους περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος για το 2015 και 2016. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας, κίνηση που άνευ αμφιβολίας θα πυροδοτήσει νέα πολιτική κρίση. Οπως και να έχει, ακόμα και αν η έκβαση είναι θετική, κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα θα χρειαστεί περαιτέρω οικονομική στήριξη από την Ευρωζώνη προκειμένου να ορθοποδήσει. Είναι, όμως, αμφίβολο κατά πόσον τα κράτη της Ε.Ε. θα προθυμοποιηθούν να δανείσουν κι άλλα χρήματα στην Ελλάδα, που ως φαίνεται δεν καταφέρνει να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις όπως και κατά πόσον το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα εξακολουθήσει να στηρίζει ένα πρόγραμμα που δεν καταφέρνει να καταστήσει βιώσιμο το ελληνικό χρέος.
LIBERATION
Το θαύμα τελειώνει;
Τα άσχημα νέα συσσωρεύονται για την κινεζική οικονομία και το μοντέλο ανάπτυξής της που βασίζεται στις εξαγωγές. Ενάντια σε κάθε προσδοκία το εμπορικό πλεόνασμα μειώθηκε και οι εξαγωγές δεν είναι μία ισχυρή κινητήρια δύναμη της οικονομίας. Με λίγα λόγια, το «θαύμα» της Κίνας μάλλον έφτασε στο τέλος του. Η χώρα βρίσκεται σε μία δύσκολη περίοδο δομικών αλλαγών στην οικονομία της, με αποτέλεσμα να μη μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στις εξαγωγές. Ο πρωθυπουργός Λι Κεκιάνγκ υποστήριξε ότι θα γίνει προσπάθεια διατήρησης του επιπέδου της ανάπτυξης, ενισχύοντας την εγχώρια κατανάλωση. H αύξηση των μισθών στη βιομηχανία της παραγωγής φτάνει το 20% τον χρόνο, γεγονός που υποσκάπτει τα αποτελέσματα της ανταγωνιστικότητας των εξαγωγών. H ελεγχόμενη στο παρελθόν αύξηση των τιμών συνεχίζεται ιδιαίτερα στην αγορά των ακινήτων, που αποτελεί οικονομική «φούσκα» εδώ και χρόνια. Πάντως, η επιβράδυνση της ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Απόδειξη αυτού αποτελεί η συνεχιζόμενη πτώση των κινεζικών μετοχών, που έχει φτάσει σε εντυπωσιακά χαμηλά επίπεδα. Η πτώση της οικονομίας, ωστόσο, δεν αναμένεται να σταματήσει εδώ.
DER SPIEGEL
«Παγίδα ρευστότητας»
Την περασμένη εβδομάδα, η ΕΚΤ ήταν έτοιμη να μειώσει τα επιτόκια για μία ακόμη φορά. Αλλά η προσπάθεια απέτυχε εξαιτίας της αντίστασης της Γερμανίας και άλλων βορείων χωρών. Το ανησυχητικό σχετικά με τα χαμηλά επιτόκια δεν πρέπει να είναι ο κίνδυνος πληθωρισμού, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χάσει η νομισματική πολιτική κάθε επίδραση στην οικονομία, όπως έγινε στην Ιαπωνία προ εικοσαετίας. Αυτό συμβαίνει όταν ο τραπεζικός τομέας βρίσκεται σε τέτοια κακά χάλια. Τι χρειάζονται τότε τα χαμηλά επιτόκια όταν οι τράπεζες δεν δανείζουν με αυτά; Καθώς η παγκόσμια οικονομία έχει πάρει ξανά την κατιούσα και η κρίση της Ευρωζώνης επανέρχεται, το σενάριο αυτό γίνεται όλο και πιθανότερο. Αυτό σημαίνει ότι εν συνεχεία θα πρέπει τα επιτόκια να μειωθούν ακόμη περισσότερο – αλλά πιο κάτω από το μηδέν δεν έχει. Οταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, οι οικονομολόγοι κάνουν λόγο για «παγίδα ρευστότητας». Οποιος, σε μια τέτοια κατάσταση, προειδοποιεί για τους κινδύνους των χαμηλών επιτοκίων το μόνο που δείχνει είναι ότι δεν έχει καταλάβει ούτε τη λειτουργία των χρηματαγορών ούτε και την πρόσφατη οικονομική ιστορία.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 12/07/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire