Πίσω στο εθνικό νόμισμα;
Οι αντιφάσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης είναι γνωστές: ένα κοινό νόμισμα δίχως επαρκείς μηχανισμούς προσαρμογής σε χώρες που διαθέτουν πολύ διαφορετικά δομικά χαρακτηριστικά. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ρυθμίσεις που ζητούνται να πραγματοποιηθούν, κυρίως στον οικονομικό τομέα, από τις χώρες του Νότου, ώστε να καταστούν ανταγωνιστικές, τις βυθίζουν στην ύφεση και έχουν ανυπολόγιστο κοινωνικό κόστος. Είναι λογικό όλα ή μέρος των μελών της Ευρωζώνης να εμμένουν στη χρήση του κοινού νομίσματος;
Η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα θα επέτρεπε, τουλάχιστον εν μέρει, να συνειδητοποιήσουμε το είδος των απαιτήσεων της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τους μισθούς και τα κοινωνικά συστήματα. Μία μεταβολή στις ισοτιμίες μεσοπρόθεσμα θα συνέβαλλε στον επαναπροσδιορισμό των εξωτερικών ισορροπιών με την αύξηση της τιμής των εισαγωγών και στην ενίσχυση των εθνικών προϊόντων τόσο στην εθνική αγορά όσο και στις εξαγωγές. Τα νομίσματα των κρατών της νότιας Ευρώπης θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να υποτιμηθούν, ενώ εκείνα των κρατών του Βορρά να ανατιμηθούν. Εχουν πραγματοποιηθεί και άλλες προτάσεις: η απλή επιστροφή στα εθνικά νομίσματα χωρίς μηχανισμούς ρύθμισης.
THE GUARDIAN
Η περιφέρεια νοσεί
Τα προβλήματα της Ευρώπης εξακολουθούν. Στην Ελλάδα και την Ισπανία η ανεργία ξεπερνά το 60%, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωζώνη προσεγγίζει το 12%. Οι οικονομίες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης δεν έχουν δυναμισμό. Μόνο η Γερμανία μοιάζει να είναι σε καλή κατάσταση. Μπορεί η χώρα να έχει εξελιχθεί σε εξαγωγική μηχανή για την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά η εσωτερική ζήτηση είναι αναιμική. Παραδόξως, η εντονότερη αντιπαράθεση για το μέλλον της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. λαμβάνει χώρα στη Γερμανία. Τα κράτη της περιφέρειας αντιμετωπίζουν εντονότατα προβλήματα και αδυνατούν να διαχειριστούν τέτοια ερωτήματα. Η πρόσφατη παρέμβαση του Οσκαρ Λαφοντέν, ο οποίος ζήτησε επιστροφή των εθνικών νομισμάτων σε ένα σύστημα ελεγχόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών, υποδεικνύει πως αντελήφθηκε ότι το ευρώ λειτουργεί ως μηχανισμός ενίσχυσης της Γερμανίας εις βάρος των γειτόνων της. Το χαμηλό κόστος εργασίας χάρισε στο Βερολίνο το πλεονέκτημα της ανταγωνιστικότητας, επιτρέποντάς του να εξελιχθεί σε διεθνή δανειστή. Κατέστρεψε τα κράτη της περιφέρειας φορτώνοντάς τα με ελλείμματα και χρέη, ενώ τώρα καταστρέφει Γαλλία και Ιταλία. Οι μόνοι που επωφελούνται είναι οι μεγάλες εξαγωγικές επιχειρήσεις και οι τράπεζες στη Γερμανία και αλλού.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 17/07/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire