Κύπρος - Με... παρεούλες δεν φτιάχνονται κόμματα!

Nίκος Τόκας

Δεν ξέρουμε, και δεν μας πέφτει λόγος, κατά πόσον πρέπει να φύγουν ο Μάριος Καρογιάν «και η παρέα του» από το ΔΗΚΟ, όπως αξιώνει με συνέντευξή του στην εφημερίδα μας, ο αποβληθείς από το κόμμα Ζαχαρίας Κουλίας. Από την άλλη όμως, μας εκνευρίζει το γεγονός ότι η απαίτηση για απομάκρυνση του Καρογιάν (και του όποιου Καρογιάν) «και της παρέας του», ουσιαστικά, έστω κι αν δεν ομολογείται λεκτικά, συνοδεύεται συχνά από την... ευχή, την προτροπή και την εισήγηση την εξουσία του εν λόγω κόμματος να αναλάβει προφανώς μια άλλη παρέα.

Βέβαια στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κ. Κουλίας προκρίνει για πρόεδρο τον Νικόλα Παπαδόπουλο, έχοντας όμως υπόψη την κυρίαρχη λογική, θα μπορούσε κάποιος κακόπιστος να υποθέσει ότι ο πρώην βουλευτής του κόμματος, προσδοκά ταυτόχρονα ότι ο νέος πρόεδρος θα περιστοιχίζεται από τη δική του παρέα, τους δικούς του σωματοφύλακες!
Εν ολίγοις, κάποιοι φαίνεται να επιζητούν εναλλαγή «παρεών» στο ΔΗΚΟ (προφανώς συμπεριλαμβάνουν και εαυτούς σε αυτή τη νέα... συντροφιά), όπως συμβαίνει εξάλλου και σε πολλά άλλα αστικά κόμματα, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, όποτε έχουμε ανάληψη ηγεσίας από νέο πρόσωπο. Μια... παρεοκατάσταση που αν όντως έχει εδραιωθεί, είναι πολιτικά... ανθυγιεινή και προδίδει σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας εντός των επηρεαζομένων κομματικών σχηματισμών. Πέραν του ότι καταμαρτυρά και την απουσία ισχυρών αρχών και σαφούς ιδεολογικής κατεύθυνσης, αλλά και απουσίας ασφαλιστικών δικλίδων για αποφυγή της όποιας εκδοχής προσωποπαγούς κόμματος: όπου η φωνή του αρχηγού θα ήταν αρκετή για να σιγήσει τις αντίθετες φωνές στο κόμμα.
Ας μην είμαστε όμως άδικοι με τον Ζαχαρία Κουλία ή όποιον άλλο πολιτικό ενδεχομένως θέτει θέμα ηγεσίας στο όποιο κόμμα του, υποστηρίζοντας ότι η βασική επιδίωξή τους είναι η δημιουργία μιας νέας ηγετικής «παρέας». Γιατί, θέλουμε να πιστεύουμε ότι στο αίτημά τους για το «νέο», περιλαμβάνεται και η αλλαγή ή επαναξιολόγηση χαρακτηριστικών που διέπουν το κόμμα και του προσδίδουν την όποια φυσιογνωμία του. Ενδεχομένως, επίσης, με την αλλαγή ηγεσίας να θεωρείται ως μη... συζητήσιμη, και η αναβάθμιση του πολιτικού λόγου που εκπέμπει το κόμμα, καθώς και η αναβάθμιση της όλης διαδικασίας παραγωγής απόψεων και ιδεών.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 16/07/2013