Κύπρος - Προς Προκαλουμένους

Γ. Σέρτης

ΕΤΡΕΞΑΝ -γι’ άλλους βαριές και ασήκωτες, γι’ άλλους με ευκολία και ταχύτητα- οι δεκαετίες, και άμα ξημερώνει -τι αντίθεση αυτό το ξημερώνει για μια τέτοια ημερομηνία- η 15η Ιουλίου, οι ηλικίαν έχοντες-υποχρεωτικά- αναλογιζόμαστε:
- Πού ήμουν και -κυρίως- τι έπραττα την ώρα που κόπηκε στη μέση «Το πουκάμισο το θαλασσί...».
Σαράντα παρά ένα χρόνια από τότε, σαράντα παρά μία και οι κατραπακιές που μάς έσυραν στη -σύνολη- χρεοκοπία.

Τις απαντήσεις για το πώς... ξεστρατίσαμε δεν θα μάς τές δώσουν οι πολιτικο-κομματικές ηγεσίες που πρωταγωνίστησαν -διά της μισαλλοδοξίας τους- στην -και οικονομικήχρεοκοπία μας, και αναπαράγοντας τη διαστροφή μολύνουν και τη νέα -τη
μαστιζόμενη
από την ανεργία- γενιά.
Ανάγκη επανάληψης:
Οι ηλικίαν έχοντες -αλλά και οι... νεοϊστορικοί- αντί να παραπλανούν και να παραπλανούνται, ας θυμηθούν -ή ας ρίξουν μια ματιά σε όσα κοινοποιήθηκαν- όσα ειπώθηκαν στην πρώτη -μεταπραξικοπηματικήσυνεδρίαση της Κυπριακής Βουλής, τον Δεκέμβρη του 1974. Θα λυθούν πολλών -και για πολλά- απορίες σε όσα ακολούθησαν: Τεχνητές πολιτικο-κομματικές πολώσεις, αλλοπρόσαλλες και στερόκλητες συμμαχίες, επιλεκτικές συγκρούσεις και ετεροχρονισμένες αναφορές.
Δρομολογημένη η διαφυγή των ενόχων και συνενόχων, χωρίς -έστω την προσωπική τους- μετάνοια.
Και (προ)μελετημένος ο απροπροσανατολισμός των αθώων και συναθώων, και η υπαγωγή τους στις αυθαιρεσίες των κομματικών διαδρόμων.
Λοιπόν, όσοι έζησαν τον Ιούλιο του ΄74 είναι -ήδη- κοντά στη σύνταξη -όσοι (επ)έζησαν ή δεν αναχώρησαν- όσοι γεννήθηκαν το ΄74 είναι κοντά στα 40 τους χρόνια, και...
Αδύνατο -έστω και για μια μέρανα ξεχάσουμε τον Ιούλιο του ΄74, καθώς -καθημερινά- στην πλαγιά του κατεχόμενου βουνού μας, μας προκαλεί το χυδαίο σύνθημα της τουρκικής βαρβαρότητας -τι ευτυχία να σφετερίζονται ό,τ ι δεν σού ανήκει...».

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 15/07/2013