Κύπρος - Οι μιζαδόροι και «οι αγώνες τους»

Κώστας Βενιζέλος

ΜΕΤΑ την κατάρρευση της οικονομίας, άρχισε ένας χορός αποκαλύψεων. Αλληλοκαρφώματα, που γίνονται όχι για «να λάμψει η αλήθεια», αλλά σε μια λογική «αμυντικής διάταξης» που παραπέμπει στο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Πολλά και διάφορα έρχονται στο φως της δημοσιότητας και παρελαύνουν μπροστά από τους ανυποψίαστους πολίτες, που παρακολουθούν αποκαλύψεις για μίζες εκατομμυρίων, που έμπαιναν στην τσέπη των διάφορων πιράνχας του κατεστημένου. Είναι σαφές πως η μηχανή λαδωνόταν με πολύ, παρά πολύ χρήμα. Οι μεσολαβητές έκαναν την μπάζα τους και τα λαμόγια γίνονταν πλουσιότερα. Ένας κύκλος ανθρώπων, που πρωταγωνιστούν εδώ και δεκαετίες, κρατούσαν και το λαδωτήρι και τη μηχανή.

Οι αποκαλύψεις αυτές συμβάλλουν και στην απομυθοποίηση ανθρώπων αλλά και κομμάτων. Η πλήρης απομυθοποίηση του ήδη απαξιωμένου πολιτικού συστήματος είναι μια πραγματικότητα. Μπορεί αυτή η εξέλιξη, αυτή η απαξίωση, να τσουβαλιάζει όλους, που δεν είναι απόλυτα σωστό, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει τη μεγάλη εικόνα. Σε αυτή την εικόνα, «εχθροί και φίλοι», αντίπαλοι στον «στίβο της πολιτικής», ανταγωνιστές, βρίσκονται υπό την ίδια ομπρέλα. Κάποιοι επιβεβαίωσαν πως οι «επάλξεις του αγώνα», «η προσφορά για τον τόπο», κι όλες οι γνωστές στερεότυπες καφενόβιες μπουρδολογίες, περνούσαν μέσα από τη μίζα. Ο αγώνας ήταν τελικά για τη μάσα. Κι αυτός ο… αγώνας είναι διαχρονικός, ανεξαρτήτως ποιοι είναι οι κρατούντες. Απλώς, εκείνοι που έχουν τα ηνία, μοιράζουν και παιχνίδι και έχουν τη μερίδα του λέοντος στις μίζες. Όλοι αυτοί, κρατικοδίαιτοι και αρπαχτικά των μεγάλων συμβολαίων, επέζησαν για δεκαετίες. Χάνονται τώρα που χάνεται και η χώρα. Αυτοί άλλωστε τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της Κύπρου. Το σύστημα τροφοδοτούσε γενναιόδωρα και αυτοτροφοδοτείτο από τους προνομιούχους. Στην πλειοψηφία μετριότητες, τεμπέληδες, που εάν τους έριχναν στη ζούγκλα της «ελεύθερης αγοράς», θα χάνονταν. Θα τους εξαφάνιζε το άλλο σύστημα, αυτό που δεν χαρίζει γιατί ο θεός του είναι το κέρδος. Τις επιδόσεις τους «στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες» (του μπορεί και να είναι κι αυτά κουβέντες του καφενέ), να τις κάνουν κάδρο στο σπίτι τους και να αφήσουν την κοινωνία να βιώσει τις επιπτώσεις από τις δικές τους λαμογιές.

Με την κατάρρευση της οικονομίας, με την ελεγχόμενη χρεοκοπία, χρεοκόπησε όχι μόνο η χώρα, αλλά και το σύστημα, η κοινωνία. Δεν περιμέναμε το Γιούρογκρουπ και τους Οίκους Αξιολόγησης να μας πουν για τη χρεοκοπία. Έχουμε χρεοκοπήσει προ πολλού, αλλά δεν θέλαμε να το συνειδητοποιήσουμε. Το κράτος, αυτό που στήθηκε το 1960 κι αυτό που ξανακτίσθηκε μετά το 1974, έχει κλείσει τον κύκλο του. Έκλεισε κάνοντας θόρυβο και αφήνοντας πίσω του ερείπια. Συντηρώντας τις παθογένειες και αφήνοντας τους μιζαδόρους ελεύθερους να δρουν, η χρεοκοπία θα είναι για πάντα.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 13/07/2013