Βραζιλία - Η επανάσταση της μεσαίας τάξης

Ξένια Τούρκη

Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, προειδοποιεί ο πολωνός φιλόσοφος Marcin Krol, οι επαναστάσεις δεν γίνονται πλέον από τους φτωχούς αλλά από αυτούς που ανήκουν στη μεσαία τάξη. Το έχουμε δει να γίνεται με την Αραβική Άνοιξη, με τις διαδηλώσεις στην Τουρκία, το βλέπουμε και στη Βραζιλία.
Μέχρι τη δεκαετία του 1990 η Βραζιλία ήταν μια φτωχή χώρα γεμάτη προβλήματα. Η οικονομία ήταν σε άσχημη κατάσταση, υπήρχαν εκατομμύρια φτωχοί, η ανάπτυξη ήταν σε μηδενική βάση. Με πρόεδρο τον Ινάσιο Λούλα άλλαξαν πολλά πράγματα.

Η χώρα μπήκε σε ρυθμούς ανάπτυξης. Κινητήρια δύναµη για την ανάπτυξη έγιναν τα περίπου 40 εκατοµµύρια Βραζιλιάνοι που ξέφυγαν και εντάχθηκαν στη µεσαία τάξη με την αύξηση των εισοδημάτων τους.
Οι ρυθμοί ανάπτυξη της Βραζιλίας είναι εντυπωσιακοί. Ωστόσο, δεν συνοδεύτηκαν από έργα υποδομής, που θα έκανα καλύτερη την καθημερινή ζωή των πολιτών. Οι Βραζιλιάνοι πληρώνουν υπέρογκους φόρους και δεν έχουν πολλά για αντάλλαγμα. Οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι άθλιες και πανάκριβες, οι δρόμοι είναι σε κακά χάλια, τα δημόσια νοσοκομεία και σχολεία υπολειτουργούν.
Η άνοδος της μεσαίας τάξης έφερε στην επιφάνεια όλα αυτά τα προβλήματα, που η κυβέρνηση της Βραζιλίας έκρυβε κάτω από το χαλί, για αυτό είδαμε και τις διαδηλώσεις που σημειώθηκαν στη διάρκεια αθλητικής διοργάνωσης. Αποκτώντας περισσότερα χρήματα, η μεσαία τάξη απαιτεί περισσότερα. Περισσότερες παροχές, καλύτερη ζωή. Η μεσαία τάξη λειτουργεί τις περισσότερες φορές, ορθολογικά, προσφέρει το δυναμικό για την ανάπτυξη και είναι καθοριστικός παράγοντας για την κοινωνική συνοχή και την πολιτική σταθερότητα.
Η κυβέρνηση της Βραζιλίας αποφάσισε να ανταποκριθεί στα αιτήματα των διαδηλωτών. Δεσμεύτηκε να βελτιώσει τις υποδομές, τα σχολεία, τα νοσοκομεία. Δεν είχε άλλη επιλογή. Αν δεν ανταποκριθεί στις ανάγκες της μεσαίας τάξης, θα την βρει απέναντί της και οι συνέπειες θα είναι απρόβλεπτες.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 18/07/2013