ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ
Πήγαν στράφι τα συνθήματα
Του Χρύσανθου Χρυσάνθου
ΙΔΟΥτι παθαίνει όποιος φωνάζει συνθήματα που δεν τα εννοεί. Όταν έρθει η ώρα της κρίσης, καταλαμβάνεται από αμηχανία, μασάει τα λόγια του, αντιφάσκει. Πήγαν στράφι εν μια νυκτί οι μεγαλειώδεις πορείες ειρήνης, τα βροντερά συνθήματα «έξω οι βάσεις του θανάτου», που φώναζαν το ΑΚΕΛ, οι αριστερές και άλλες φιλειρηνικές οργανώσεις για δεκαετίες - προς τιμήν τους. Η κυβέρνηση Χριστόφια τα διέγραψε όλα, τα έριξε στον κάλαθο με τη στάση της, όσον αφορά τη χρήση των βρετανικών βάσεων για αεροπορικούς βομβαρδισμούς στη Λιβύη.
Μια αριστερή κυβέρνηση που θα σεβόταν τον εαυτό της και την ιστορία της, θα αντιτασσόταν σθεναρά και κατηγορηματικά. Θα προέβαλλε το βάσιμο επιχείρημα ότι οι Βρετανοί διατηρούν στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο παρά τη θέληση του λαού μας, ότι οι βάσεις αυτές αποτελούν μεταποικιακό κατάλοιπο, ότι επιβλήθηκαν στον κυπριακό λαό εκβιαστικά, προκειμένου να του παραχωρηθεί το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης.
Κι όμως η κυβέρνηση Χριστόφια δεν τόλμησε, λούφαξε. Έχει «δικαιώματα» η Βρετανία, με τις συνθήκες εγκαθίδρυσης και εγγυήσεων, ψιθύρισαν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο πρόεδρος Χριστόφιας, γι’ αυτό και δεν μπορούμε να παρεμποδίσουμε τη χρήση των βάσεών της. Έχει όμως και υποχρεώσεις, τις οποίες δεν τηρεί η Βρετανία (καταβολή αποζημιώσεων, υπεράσπιση της συνταγματικής τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά.).
Σε παρόμοια κατάσταση σύγχυσης βρίσκονται και όσοι φωνασκούσαν για να εξαναγκάσουν την κυβέρνηση με το ζόρι να υποβάλει αίτηση για ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Τώρα δηλώνουν αντίθετοι με την εμπλοκή της Κύπρου στη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ και χωρών της Ε.Ε. στη φλεγόμενη Λιβύη. Πώς συμβιβάζονται οι αντιφατικές αυτές θέσεις;
Είναι ολοφάνερο ότι η ξένη στρατιωτική επέμβαση μόνο το αιματοκύλισμα του λαού της Λιβύης θα προκαλέσει, όπως συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ. Επενέβησαν δήθεν για να σώσουν τους λαούς από δικτάτορες.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, επιδείκνυε φωτογραφίες που τάχα απεικόνιζαν όπλα μαζικής καταστροφής στα χέρια του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Ήταν όλα προφάσεις για να εκμαιεύσουν απόφαση του ΟΗΕ, για να δικαιολογήσουν την πολυαίμακτη στρατιωτική επέμβαση προς εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων. Στο ίδιο τραγικό έργο θεατές…
Μια αριστερή κυβέρνηση που θα σεβόταν τον εαυτό της και την ιστορία της, θα αντιτασσόταν σθεναρά και κατηγορηματικά. Θα προέβαλλε το βάσιμο επιχείρημα ότι οι Βρετανοί διατηρούν στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο παρά τη θέληση του λαού μας, ότι οι βάσεις αυτές αποτελούν μεταποικιακό κατάλοιπο, ότι επιβλήθηκαν στον κυπριακό λαό εκβιαστικά, προκειμένου να του παραχωρηθεί το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης.
Κι όμως η κυβέρνηση Χριστόφια δεν τόλμησε, λούφαξε. Έχει «δικαιώματα» η Βρετανία, με τις συνθήκες εγκαθίδρυσης και εγγυήσεων, ψιθύρισαν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και ο πρόεδρος Χριστόφιας, γι’ αυτό και δεν μπορούμε να παρεμποδίσουμε τη χρήση των βάσεών της. Έχει όμως και υποχρεώσεις, τις οποίες δεν τηρεί η Βρετανία (καταβολή αποζημιώσεων, υπεράσπιση της συνταγματικής τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά.).
Σε παρόμοια κατάσταση σύγχυσης βρίσκονται και όσοι φωνασκούσαν για να εξαναγκάσουν την κυβέρνηση με το ζόρι να υποβάλει αίτηση για ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Τώρα δηλώνουν αντίθετοι με την εμπλοκή της Κύπρου στη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ και χωρών της Ε.Ε. στη φλεγόμενη Λιβύη. Πώς συμβιβάζονται οι αντιφατικές αυτές θέσεις;
Είναι ολοφάνερο ότι η ξένη στρατιωτική επέμβαση μόνο το αιματοκύλισμα του λαού της Λιβύης θα προκαλέσει, όπως συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ. Επενέβησαν δήθεν για να σώσουν τους λαούς από δικτάτορες.
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, επιδείκνυε φωτογραφίες που τάχα απεικόνιζαν όπλα μαζικής καταστροφής στα χέρια του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Ήταν όλα προφάσεις για να εκμαιεύσουν απόφαση του ΟΗΕ, για να δικαιολογήσουν την πολυαίμακτη στρατιωτική επέμβαση προς εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων. Στο ίδιο τραγικό έργο θεατές…
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire