Ο Αναστασιάδης τα έδωσε όλα στην τουρκική πλευρά, χωρίς, μάλιστα, ούτε ψεύτικο πιστόλι στον κρόταφο...

Κωστάκης Αντωνίου

Αντί πρόταση κοινού ανακοινωθέντος έδωσε στην τουρκική πλευρά σχέδιο λύσης χαλαρής ομοσπονδίας με δύο κυριαρχίες και δύο ιθαγένειες

Τι είχε κάμει ο Δημήτρης Χριστόφιας, προτού ακόμη εισέλθει σε διαπραγμάτευση; "Χάρισε" στους Τούρκους 50 χιλιάδες εποίκους, συναινώντας στην παραμονή τους στην Κύπρο.
Τι κάμνει τώρα ο Νίκος Αναστασιάδης; Κάτι πολύ χειρότερο. Προτού εισέλθει σε διαπραγμάτευση, προσφέρει στην Τουρκία διπλή κυριαρχία, διπλή ιθαγένεια, δύο συνιστώντα κράτη και αφήνει ορθάνοικτη την πόρτα για παρθενογένεση.

Η μόνη διαφορά: Τον Χριστόφια τον κατατεμαχίσαμε, και πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ, από την πρώτη στιγμή. Τον Νίκο Αναστασιάδη, η συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων και των ΜΜΕ τον έχει στα "όπα-όπα". "Ασ΄ τον να δούμε τι θα κάμει..." είναι η γενική αντιμετώπιση. Κα ενώ είναι φανερό τι επιδιώκει να κάμει, τον αφήνουν ανενόχλητο, μέχρι να το κάμει. Μετά θα βγούν όλοι να κλαίνε επί ερειπίων και να υποδύονται τους Προμηθείς. "Εμείς τα λέγαμε", θα πουν. Ενώ κανένας τους αυτή την κρίσιμη ώρα δεν μιλά...
Η πρόταση του Προέδρου δεν αποτελεί προσχέδιο κοινού ανακοινωθέντος. Αποτελεί ενδιάμεση μέχρι πλήρη λύση.
Το κοινό ανακοινωθέν, πέντε λέξεις έπρεπε να ήταν. Να ζητούνται τα αυτονόητα. Μία διεθνής προσωπικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, ένας λαός, ένα κράτος. Αντ΄ αυτού, το κοινό ανακοινωθέν πήρε την έκταση ενός περιγραμματικού σχεδίου λύσης με προδιαγραφές χαλαρής ομοσπονδίας, μέχρι συνομοσπονδίας. Πρώτη φορά, η ελληνοκυπριακή πλευρά, με δικές της προτάσεις, βρίσκεται τόσο κοντά στις τουρκικές θέσεις.
Ακόμη και μετά την απόρριψη της πρότασης από τον Έρογλου, οι παραχωρήσεις στην πρόταση Αναστασιάδη μένουν. Από τις παραχωρήσεις αυτές θα ξεκινούν οι συνομιλίες. Θα μας μείνουν αγγονίν, όπως και οι τόσες άλλες που προσφέραμε στο πιάτο, στους Τούρκους.
Ερωτούμε: Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν υποσχέθηκε προεκλογικά, και επανέλαβε φορτικά μετεκλογικά, ότι η πρώτη του μέριμνα ήταν η ετοιμασία, από το Εθνικό Συμβούλιο, σχεδίου λύσης; Γιατί το Εθνικό Συμβούλιο, εννέα μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης, δεν προχώρησε στην ετοιμασία αυτού του σχεδίου; Μήπως επειδή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήθελε να ετοιμάσει δικό του σχέδιο με προδιαγραφές που θα ανταποκρίνονταν στη δική του φιλοσοφία; Και γιατί οι άβουλες ηγεσίες των πολιτικών κομμάτων δεν του υπενθυμίζουν τη δέσμευσή του και δεν απαιτούν την ετοιμασία αυτού του σχεδίου;
Δεύτερο: Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεσμεύτηκε για συλλογική διαβούλευση με την πολιτική ηγεσία, πριν από τη λήψη αποφάσεων. Γιατί προχώρησε μόνος, και με ποιους, στη σύνταξη της πρότασής του; Γιατί δεν διαβουλεύτηκε πρώτα με την πολιτική ηγεσία, ώστε να υπάρξει μία πρόταση κοινής αποδοχής; Γιατί και αυτή την απο-δέσμευση του Προέδρου, την έκαναν γαργάρα τα πολιτικά κόμματα;
Τρίτο: Έχει σχέδιο Β να αντιμετωπίσει το αδιέξοδο;
Ο Πρόεδρος, ας μην το παίζει μάγκας εκ του ασφαλούς, με διεκδικητικούς λόγους στα εθνικά μνημόσυνα και αναφορές στην "αξιοπρέπεια του Έλληνα". Διότι η αξιοπρέπεια αναδεικνύεται και αποδεικνύεται στις κρίσιμες ώρες των αποφάσεων και όχι στους ωραίους λόγους προς άγραν χειροκροτημάτων. Και στις κρίσιμες ώρες ο Νίκος Αναστασιάδης δεν ανέδειξε την αξιοπρέπεια του Έλληνα. Βαρύνεται με την αποδοχή του σχεδίου Ανάν, την πλήρη υποταγή στην Τρόικα, τις παραβιάσεις του Συντάγματος στον οποίο έδωσε όρκο πίστεως, και τώρα με τις παραχωρήσεις στην τουρκική πλευρά, χωρίς, μάλιστα, ούτε ψεύτικο πιστόλι στον κρόταφο... 

ΠΗΓΗ : Η Σημερινή, 12/12/2013