Φοβικά σύνδρομα στο Κυπριακό

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν…

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΛΑΪΚΗ ρήση «όπως στρώσεις θα κοιμηθείςι» ισχύει σήμερα σε σχέση με τις εξελίξεις στο Κυπριακό και το σκηνικό που διαμορφώνεται. Οι φωτιές που έχουν ανάψει δεν είναι αποτέλεσμα ούτε εμπρησμού, ούτε και ατυχήματος. Σιγόκαιγε εδώ και τρία χρόνια και σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον των αποτελεσμάτων. Όταν αποδέχεται η Λευκωσία τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης, έστω κι αν υπήρχε και η ουρά των προϋποθέσεων, στο τέλος αυτό που μένει είναι η συναίνεση σε μια άλλη διαδικασία. Όταν τίθενται τα ορόσημα, τα χρονοδιαγράμματα και οι αντιδράσεις χαρακτηρίζονται από χαλαρότητα και επαναλαμβανόμενα κλισέ που μοιάζουν με ξεκουρδισμένο γραμμόφωνο, γιατί να μην καθορισθούν στο τέλος καταληκτικές ημερομηνίες. Όταν γίνεται αποδεκτή η εμπλοκή των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ «για να βοηθήσουν με ιδέες», αυτό συνιστά την αντίστροφη μέτρηση για την παρουσίαση γεφυρωτικών προτάσεων. Όταν υποβάλλεται περίγραμμα λύσης, το επόμενο βήμα είναι η αναζήτηση της χρυσής τομής.
Με τέτοιες πρακτικές η ιστορία του Κυπριακού είναι γεμάτη.
Συνεπώς, οι αντιδράσεις σήμερα από τους διαχειριστές είτε γίνονται για το θεαθήναι είτε δεν υπάρχει αντίληψη της πραγματικότητας και των δεδομένων. Είτε, ακόμη, για να θυμηθούμε και την πολύκροτη κατάθεση στην υπόθεση για τη φονική έκρηξη στο Μαρί, «ο απατημένος σύζυγος το μαθαίνει τελευταίος».

Δυστυχώς, στο Κυπριακό και η διαδικασία είναι ουσία και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα στοιχεία που συνθέτουν και τις διαδικαστικές ρυθμίσεις.
Πιέσεις μπορούν να ασκηθούν εάν αποδεχθείς ότι μπορείς να εκτεθείς σε αυτές. Είναι προφανές ότι το κόστος είναι λιγότερο σήμερα εάν αρνηθούμε διαδικαστικές διευθετήσεις, καθώς θα είναι μεγαλύτερες και σοβαρότερες οι επιπτώσεις εάν προχωρήσουμε με βάση τις σημερινές προδιαγραφές. Η διαχείριση του Κυπριακού για να είναι αποτελεσματική πρέπει να απεγκλωβισθεί από τα καλούπια που επιβάλλουν οι εν δυνάμει διαχειριστές και δεν έχουν καμία σχέση με την προοπτική λύσης.
Με τον τρόπο που έτυχε διαχείρισης το Κυπριακό τα τελευταία χρόνια, αλλά και με την προσέγγιση που υπάρχει σήμερα στην αντιμετώπιση των εξελίξεων, είναι φανερό ότι όλες οι κινήσεις χαρακτηρίζονται από φοβικά σύνδρομα. Αλλά και από έλλειψη πολιτικής διορατικότητας και πρωτίστως αντοχών.
Η μόνη οδός είναι ο απεγκλωβισμός από δεσμεύσεις και διαδικαστικές ρυθμίσεις που οδηγούν βαθμηδόν στο κλείσιμο του Κυπριακού και όχι στη λύση του. Η εμμονή σε συζητήσεις θεμάτων που έχουν απορριφθεί από τους πολίτες, συνιστά πολιτική αυτοχειρία. Εάν είναι αυτή η επιλογή κάποιων, να το πράξουν χωρίς να παρασύρουν τη χώρα και τους πολίτες.
ΠΗΓΗ : Ο ΦΙΛΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ  10/01/2012