Όταν ανακαλύψαμε ότι κτίζαμε ψευδαισθήσεις αντί πολιτικές
Του Άριστου Μιχαηλίδη
ΕΙΝΑΙφανερό από δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Χριστόφια και του κυβερνητικού Εκπροσώπου, ότι αυτήν την περίοδο κάνουν προσπάθεια να ανατρέψουν την εικόνα και να στείλουν μηνύματα, λίγο πριν από το κρίσιμο ραντεβού της Νέας Υόρκης. Αυτά που λένε σήμερα είναι πολύ σωστά. Ότι «ήρθε ο καιρός να υλοποιήσει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ», η Άγκυρα, ότι οι δηλώσεις περί τουρκικού σχεδίου Β για λύση δύο ανεξάρτητων κρατών «αποκαλύπτουν ξανά τις πραγματικές προθέσεις της πολιτικής της Τουρκίας στο Κυπριακό που δεν είναι η λύση και η επανένωση της Κύπρου, αλλά η διχοτόμηση», ότι δεν πρόκειται να αποδεχτούμε διεθνή διάσκεψη πριν από τη διευθέτηση των εσωτερικών πτυχών… Το ερώτημα όμως είναι αν υπάρχει η δυνατότητα να ανατραπεί η εικονική πραγματικότητα με δημόσιες δηλώσεις όσο έντονες κι αν είναι, όταν επί τρία χρόνια κατάφεραν να την κτίσουν με πείσμα και σε αντίθεση με τα πραγματικά δεδομένα, τα δεδομένα της κατοχής και όχι της δικοινοτικής διαφοράς, που μετατρέπει την κατοχική Τουρκία απλό παρατηρητή. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας γνώριζε από πρώτο χέρι, στο τραπέζι των συνομιλιών, ότι η Τουρκία δεν είχε σχέδια Α και Β, είχε εξαρχής μόνο ένα σχέδιο, που προέβλεπε τη λύση δύο κρατών. Την εξυπηρετούσε το σχέδιο Ανάν το 2004, την εξυπηρετεί σήμερα κάτι ανάλογο γι΄ αυτό και όσα συζητήθηκαν στην υφιστάμενη διαδικασία ήταν παραλλαγές προνοιών εκείνου του σχεδίου. Η πλευρά μας αποδέχτηκε να συζητά πάνω σ’ αυτή τη βάση, ίσως το ενεθάρρυνε κιόλας, πάντως δεν αντέδρασε ποτέ.
Το ζητούμενο της Άγκυρας είναι με ποιο συμφωνημένο τρόπο θα κερδίσει αναβάθμιση και αναγνώριση του ψευδοκράτους και πόσο έλεγχο θα αποκτήσει στο ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος και στην κεντρική, υποτιθέμενη ομοσπονδιακή, κυβέρνηση. Γι΄ αυτό εξάλλου ποτέ δεν μίλησε για μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια, ενώ ο πρόεδρος μας και οι άνθρωποι του, επιμένουν ακόμα ότι αυτό είναι συμφωνημένο και όσοι λένε το αντίθετο, υπονομεύουν τον κ. Χριστόφια και τη λύση. Δίνοντας στον Ντάουνερ και στους άλλους καλοθελητές το μήνυμα ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι που δεν θέλουν λύση και βρίσκουν προσκόμματα.
Σήμερα λοιπόν, ένα βήμα πριν από τελεσίδικες εξελίξεις, δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε αξιοπιστία, για να ανατραπούν οι εντυπώσεις, χωρίς αποφασιστικές και ριζικές ενέργειες. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι τη Δευτέρα συνεδριάζει το Εθνικό Συμβούλιο και το Σάββατο, στη Νέα Υόρκη, η διαδικασία εισέρχεται στο τελικό στάδιο, όπως ανέφερε και στις επιστολές του ο ΓΓ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης. Ούτε και η αναβολή της τριμερούς συνάντησης προσφέρει κάποια διέξοδο. Το μόνο που θα έπρεπε να γίνει θα ήταν να καταγγελθούν έγκαιρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στην ΕΕ, οι παρελκυστικές συνομιλίες, ο Ντάουνερ, η Άγκυρα και ο Έρογλου και να απαιτήσει η πλευρά μας να εξηγήσουν όλοι αυτοί στη διεθνή κοινότητα, ποιος παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα και τις αρχές της ΕΕ. Αλλά, τώρα πια, απλώς ζούμε μια κωμωδία, που στο τέλος θα έχει τραγικό φινάλε, όπου ο πρόεδρος μας, το πρωί καταγγέλλει τον Έρογλου και το βράδυ κάνει μαζί του κοινωνικά δείπνα, διχοτομικού περιεχομένου, ενισχύοντας κι άλλο την εικονική πραγματικότητα που αρέσει στους μεσολαβητές. Μόνο αν γίνει κανένα θαύμα τη Δευτέρα στο Εθνικό Συμβούλιο, μπορεί να βρεθεί διέξοδος. Αλλά, γίνονται σήμερα θαύματα;
aristosm@phileleftheros.com
Το ζητούμενο της Άγκυρας είναι με ποιο συμφωνημένο τρόπο θα κερδίσει αναβάθμιση και αναγνώριση του ψευδοκράτους και πόσο έλεγχο θα αποκτήσει στο ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος και στην κεντρική, υποτιθέμενη ομοσπονδιακή, κυβέρνηση. Γι΄ αυτό εξάλλου ποτέ δεν μίλησε για μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια, ενώ ο πρόεδρος μας και οι άνθρωποι του, επιμένουν ακόμα ότι αυτό είναι συμφωνημένο και όσοι λένε το αντίθετο, υπονομεύουν τον κ. Χριστόφια και τη λύση. Δίνοντας στον Ντάουνερ και στους άλλους καλοθελητές το μήνυμα ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι που δεν θέλουν λύση και βρίσκουν προσκόμματα.
Σήμερα λοιπόν, ένα βήμα πριν από τελεσίδικες εξελίξεις, δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε αξιοπιστία, για να ανατραπούν οι εντυπώσεις, χωρίς αποφασιστικές και ριζικές ενέργειες. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι τη Δευτέρα συνεδριάζει το Εθνικό Συμβούλιο και το Σάββατο, στη Νέα Υόρκη, η διαδικασία εισέρχεται στο τελικό στάδιο, όπως ανέφερε και στις επιστολές του ο ΓΓ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης. Ούτε και η αναβολή της τριμερούς συνάντησης προσφέρει κάποια διέξοδο. Το μόνο που θα έπρεπε να γίνει θα ήταν να καταγγελθούν έγκαιρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στην ΕΕ, οι παρελκυστικές συνομιλίες, ο Ντάουνερ, η Άγκυρα και ο Έρογλου και να απαιτήσει η πλευρά μας να εξηγήσουν όλοι αυτοί στη διεθνή κοινότητα, ποιος παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα και τις αρχές της ΕΕ. Αλλά, τώρα πια, απλώς ζούμε μια κωμωδία, που στο τέλος θα έχει τραγικό φινάλε, όπου ο πρόεδρος μας, το πρωί καταγγέλλει τον Έρογλου και το βράδυ κάνει μαζί του κοινωνικά δείπνα, διχοτομικού περιεχομένου, ενισχύοντας κι άλλο την εικονική πραγματικότητα που αρέσει στους μεσολαβητές. Μόνο αν γίνει κανένα θαύμα τη Δευτέρα στο Εθνικό Συμβούλιο, μπορεί να βρεθεί διέξοδος. Αλλά, γίνονται σήμερα θαύματα;
aristosm@phileleftheros.com
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire