Ο Ντενκτάς ήταν εγκληματίας πολέμου

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Διαδρομή χαραγμένη από την Τουρκία

Του Κώστα Βενιζέλου

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ του Ραούφ Ντενκτάς δεν σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής που έχει ασκήσει στο Κυπριακό. Ο Ντενκτάς εξέφραζε με ακραίο, βίαιο και αιμοβόρο τρόπο το όραμα της διχοτόμησης. Ήταν ο άνθρωπος του βαθέος κράτους της Τουρκίας και εξυπηρέτησε μέχρι τέλους τους σχεδιασμούς του. Η πολιτική αυτή είναι ζωντανή, ισχύει και εφαρμόζεται, ενδεχομένως, όμως, να έχει διαφοροποιηθεί η τακτική. Η Άγκυρα επιστρατεύει μια πιο επικοινωνιακή πολιτική σήμερα.
Στην πολιτική του διαδρομή, ο Ντενκτάς στάθηκε αμείλικτος. Καταδίωξε και σκότωσε αντιδρούντες Τουρκοκύπριους, κυρίως της Αριστεράς, παραδέχθηκε χωρίς περιστροφές ότι εκτελέστηκαν Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι. Εάν δεν ήταν προστατευόμενος της Άγκυρας (επειδή θα άγγιζε και την Τουρκία η όποια δίωξή του), θα τον τραβολογούσαν οι πάλαι ποτέ υπερευαίσθητοι του Διεθνούς Δικαστηρίου στο εδώλιο. Ήταν εγκληματίας πολέμου, αλλά πάντα ορθωνόταν ένας τοίχος προστασίας γύρω του. Ο Ντενκτάς μισούσε τους Έλληνες, γιατί ήταν κατά την άποψή του εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας για έλεγχο του νησιού. Αυτή η στάση του κράτησε μέχρι τέλους. Δεν ήταν τυχαίο που λίγο πριν ξεψυχήσει ψέλλισε κάτι στα ελληνικά, τα οποία γνώριζε πολύ καλά.

Ο Ραούφ Ντενκτάς χρησιμοποιήθηκε από τα κέντρα εξουσίας στην Τουρκία και φορτώθηκε πολλές φορές το κόστος από διάφορες ενέργειες, για να απαλλάξει την Άγκυρα. Το σίγουρο είναι πως αυτός δεν καθόριζε πολιτική.
Ήταν, όμως, βαθιά και ανυποχώρητα ταυτισμένος με την πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της. Κι όταν ο Ερντογάν θέλησε να αλλάξει προσωπείο -όχι πολιτική- και χρειαζόταν μια άλλη εικόνα, για να τον βοηθήσει στους σχεδιασμούς του στη διεθνή σκακιέρα, τον τελείωσε μέσα σε μερικές ημέρες. Τον Φεβρουάριο του 2004 είχε πάει ο Ντενκτάς στη Νέα Υόρκη για να δρομολογηθεί η διαδικασία για το Μπούργκενστοκ και το δημοψήφισμα. Ο Ερντογάν του είχε διαμηνύσει βρισκόμενος ακόμη στην αίθουσα των συζητήσεων: Είτε θα δεχόταν είτε θα τον αντικαταστούσε. Και αποδέχθηκε τη φόρμουλα, την οποία γνώριζε εκ των προτέρων η Άγκυρα. Τότε, όπως θυμούνται οι παρόντες, έπεσε παγωμάρα στην αίθουσα και η ελληνοκυπριακή πλευρά ζήτησε διάλειμμα για να συνεννοηθεί. Υπενθυμίζεται πως θεωρούσαν πως ο Ντενκτάς θα τα τίναζε μια ακόμη φορά στον αέρα. Τους διέψευσε, γιατί έκανε αυτό που έπραττε πάντα. Υπάκουσε στην Άγκυρα, η οποία τον αντικατέστησε λίγους μήνες αργότερα. Του είχε στήσει και ένα ολόκληρο σκηνικό αμφισβήτησης με μαζικές διαδηλώσεις, που ουσιαστικά στρέφονταν εναντίον του.
Ο Ντενκτάςήταν έξυπνος, πεισματάρης, προσηλωμένος στον στόχο του. Είδε την πολιτική του να εφαρμόζεται με την εισβολή και οχυρώθηκε πίσω από το ψευδοκράτος του για δεκαετίες. Η πολιτική του διαδρομή ήταν χαραγμένη από την Τουρκία. Τους Τ/κ, όπως και η Τουρκία, δεν τους υπολόγιζε. «Τούρκος φεύγει (Τ/κ), Τούρκος (έποικος) έρχεται», όπως έλεγε…